uni61ths466 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي تاثير روش Acute Normovolemic Hemodilution در كاهش ميزان ترانسفيوژن خون دگرساخته بر بيماران كانديد عمل جراحي استخوان ران در بيمارستان 5 آذر گرگان طي سال 87-1386 1388-89 1388 1389 uni61ths466 دكتراي حرفه اي دكترا 36 مقدمه : تزريق خون يكي از علل مهم مرگ و مير در حين اعمال جراحي و بيهوشي مي باشد. پارامترهاي بسيار مهم آزمايشگاهي و هموديناميكي نيز حين انتقال خون تغيير مي كنند. به طور معمول دو نوع انتقال خون وجود دارد : همولوگ (نوع رايج و متداول) و اتولوگ. خطرات روز افزوني در مورد استفاده از تزريق خون همولوگ گذارش شده است. تزريق خون اتولوگ كه در اينجا يكي از روش هاي آن به نام رقيق سازي حاد خون با حجم طبيعي (ANH) را مورد بررسي قرار داده ايم ، از بسياري جهات با تزريق خون همولوگ تفاوت دارد. اين تفاوت ها خصوصا حين جراحي اهميت زيادي داشته و بر پيامد هاي بيماران تاثير خواهند داشت. در اين مطالعه دو نوع تزريق خون از نظر اين تفاوت ها مقايسه شده اند. مواد و روشها : اين مطالعه به صورت كار آزمايي باليني در بيمارستان آموزشي 5 آذر گرگان از تاريخ فروردين 1386 لغايت اسفند 1387 صورت گرفت. در كل 62 بيمار كانديد عمل جراحي الكتيو شكستگي فمور با I-II ASA به صورت تصادفي در دو گروه مساوي 31 نفره ، كه در يك گروه (الف) روش ANH انجام شد و درگروه ديگر (ب) انتقال خون همولوگ ، مورد بررسي قرار گرفتند. قبل از شروع جراحي و بيهوشي ، تست هاي HR,RR,BP,PTT,PT,PLT,CBC براي تمام بيماران انجام گرفت. سپس يكي از اين دو روش تزريق خون بر روي بيماران صورت پذيرفت . 8 و 24 ساعت بعد از انجام تزريق خون نيز همان تست ها تكرار شد. بعد از 48 ساعت نيز آزمايش كشت ادرار جهت رد عفونت ادراري صورت گرفت . تمامي يافته هاي آزمايشگاهي و هموديناميكي جمع آوري و توسط نرم افزار آماري SPSS آناليز شد. يافته ها : نياز به تزريق خون دگر ساخته هنگام استفاده از روش ترقيق خون حاد به طور معناداري كاهش پيدا كرد ، به طوريكه هيچ بيماري از گروه ANH نياز به خون دگرساخته پيدانكرده و در مقابل تمامي بيماران گروه كنترل خون دگرساخته گرفتند(P-Value=0/001). روند ترقيق خون هيچ گونه تغيير معناداري در هموديناميك بيمار به وجود نياورد. آزمايشات PLT,HCT سديم ، پتاسيم و PT در دو گروه كاملاً مشابه بودند. فقط آزمايش PTT به صورت معناداري در گروه كنترل بالاتر بود(P-Value=0/001). نتيجه گيري : روش ترقيق خون حاد موجب كاهش نياز به تزريق خون دگرساخته شده و هيچ گونه عوارض نامطلوب بيمار ايجاد نكرد. افزايش بيشتر PTT در گروه كنترل نيز نشان دهنده تضعيف بيشتر سيستم انعقادي بدن حين استفاده از خون دگرساخته مي باشد. واژگان كليدي : انتقال خون اتولوگ ، ترقيق خون حاد ، جراحي فمور. 1240488020