uni61ths431
61
دانشگاه علوم پزشكي گلستان
بررسي فراواني ميكروآلبومينوري بيماران مبتلا به آنفاركتوس حاد ميوكارد بستري در بخش مراقبتهاي ويژه قلبي ( CCU ) مركز آموشي درماني 5 آذر شهرستان گرگان طي سال 1386
1387-88
1387
1388
uni61ths431
دكتراي حرفه اي
دكترا
65
موضوع:
بررسي فراواني ميكروآلبومينوري بيماران مبتلا به انفاركتوس حاد ميوكارد بستري در بخش مراقبتهاي ويژه قلبي (CCU) مركز آموزشي درماني پنجم آذر شهرستان گرگان طي سال 1386
مقدمه و هدف:
آلبومينوري، به عنوان يك شاخص نقص عملكرد در بيماران ديابتي، براي سالها شناخته شده است.
همراهي ميكروآلبومينوري با سندرمهاي باليني از جمله سكته قلبي نشان دهنده پيشآگهيهاي بدتر است؛ و در صورت وجود ميكروآلبومينوري در بيماران پس از انفاركتوس ميوكارد، گروهي كه سود زيادي از درمان ACEI از جمله كاپتوپريل ميبرند مشخص ميشوند. در اين مطالعه فراواني ميكروآلبومينوري در بيماران پس از انفاركتوس حاد ميوكارد تعيين گرديد.
روش تحقيق: مطالعه از نوع توصيفي - تحليلي بوده و بر روي بيماران مبتلا به انفاركتوس حاد ميوكارد بستري در بخش مراقبتهاي ويژه قلبي (CCU) مركز آموزشي درماني پنجم آذر شهرستان گرگان از فروردين ماه سال 1386 تا تير ماه سال 1387 انجام گرديد. در كليه بيماران نمونه ادراري 8 ساعته، در سوّمين روز بستري جمعآوري شد و ميكروآلبومين به روش الايزا اندازهگيري گرديد.
در كليه بيماران آزمايشات CBC تريگليسريد، كلسترول تام، LDL، HDL و كسر تخليه بطني (EF) به وسيله اكوكارديوگرافي دو بعدي محاسبه شد.
نتايج:
از 62 بيمار مورد بررسي، 17 بيمار (27/4 درصد) مقادير غيرنرمال ميكروآلبومين ادراري بودند. به طوري كه در 26 درصد بيماران مذكر و 33/3 درصد در بيماران مونث فاقد ميكروآلبومينوري بودند.
ميانگين و انحراف معيار سن بيماران داراي سطح نرمال ميكروآلبومين ادرار 13/47± 52/98 و در بيماران داراي سطح غير نرمال ميكروآلبومينوري ادراري 16/35± 53/76 بوده است.
به طوري كه در بيماران مورد مطالعه انواع انفاركتوس ميوكارد قدامي، تحتاني و انتروسپتال انواع شايع بوده است.
ميانگين كسر تخليه بطني بيماران در محدوده اختلال خفيف (54-45 درصد) بوده است.
ميانگين سطح CPK روز اوّل بستري در بيماران داراي سطح غير نرمال ميكروآلبومينوري نسبت به گروه ديگر ارتباط واضح آماري ديده شد.
لكوسيتوز خفيف در بيماران مبتلا داراي ميكروآلبومين ديده شد.
بحث و نتيجه گيري:
فراواني ميكروآلبومينوري در مطالعه حاضر 27/4 درصد تعيين گرديد و با توجه به اينكه در افراد سالم جامعه بدون بيماري زمينهاي ديده نميشود؛ بنابراين ميتوانيم ميكروآلبومينوري را به عنوان يك فاكتور خطر مطرح كنيم و در نتيجه تشخيص و درمان به موقع بيماران سير باليني بهتري با براي آنها به ارمغان آوريم.
انفاركتوس حاد ميوكارد، ميكروآلبومينوري
1240488000