uni61ths420 61 دانشگاه علوم پزشكي گلستان بررسي شيوع عوارض قلبي در بيماران همودياليز بستري در مركز آموزشي درماني 5 آذر گرگان 1387-88 1387 1388 uni61ths420 دكتراي حرفه اي دكترا 36 مقدمه و هدف: دسترسي وسيع به دياليز موجب افزايش طول عمر هزاران تن از بيماران مبتلا به ESRD شده است. جمعيت افرادي كه به ESRD مبتلا هستند تقريباً سالانه 6% افزايش مي‌يابد. ميزان مرگ و مير سالانه‌ي بيماراني كه تحت دياليز قرار دارند، تقريباً 18% مي‌باشد. مرگ اين بيماران عمدتاً ناشي از بيماري‌هاي قلبي - عروقي و عفونت‌ها است.
(به ترتيب در حدود 50% و 15% از مرگ‌ها ناشي از علل مذكور مي‌باشد).
در اين مطالعه اثر بيماري كليوي مزمن و همودياليز بر روي دستگاه قلب و عروق مورد بررسي قرار گرفت.
مواد و روش‌ها: اين پژوهش بر روي بيماران ESRD كه براي همودياليز به بيمارستان 5 آذر از آغاز سال 1385 مراجعه كردند، انجام شده است.
از آن‌ها اكوكارديوگرافي و آزمايشات مورد نظر شامل (سديم، پتاسيم، كلسيم، كلسترول، تري گليسريد، آهن، آلبومين، هموگلوبين، فسفر و TIBC) گرفته شده است.
اين بررسي‌ها قبل از شروع دياليز و هر سه ماه يك‌بار تكرار شده است.
هر بيمار براي يك دوره زماني يك ساله مورد مطالعه قرار گرفته است.
نتايج: از آغاز سال 1385 تا پايان خرداد ماه 1386 52 بيمار مورد بررسي قرار گرفته‌اند بررسي اكوكارديوگرافي نشان داد، كه 46 نفر (88%) قبل از همودياليز LVHداشته كه 23 نفر (50%) mild 12 نفر(23%) بوده‌اند.
در اكوكارديوگرافي‌هاي سريال ديواره بطن چپ در پايان دياستول در مدّت يك سال بررسي ضخامت آن رو به افزايش بوده است.
علل اصلي زمينه‌اي ESRD در بيماران شامل ديابت 36/5% و پرفشاري خون 38/5% است.
ميزان EF قبل از دياليز و در طول مطالعه تغييرات چنداني نكرده است.
در بررسي پريكارديوگرام مورد افيوژن و يك مورد افزايش ضخامت در پريكارديوم ديده شد. فشار خون بيماران در طول دياليز، قبل و بعد از هر دياليز، در رنج نرمال بوده است.
بحث و نتيجه گيري اين مطالعه نشان داد كه اكثر بيماران ESRD قبل از دياليز دچار LVH شده‌اند و دياليز توانايي جلوگيري از پيشرفت LVH را نداشته است. فشار خون، سن و جنس در اين پيشرفت ارتباط نداشته است.
عوامل فرهنگ در سير ESRD موثر بوده، ولي در عوارض قلبي - عروقي آن بي تأثير است. ESRD، LVH، پريكارديوافيوژن، همودياليز و اكوكارديوگرافي 1240488000