<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths418</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>مقايسه سطح خوني آندروژنها و پروژسترون در پره اكلامپسي و حاملگي با فشار خون طبيعي در مركز آموزشي درماني دزياني گرگان در سال 1386</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1387-88</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1387</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1388</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths418</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>67</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه: عوامل سه‌گانه مرگ آور حاملگي عبارت است از اختلالات فشار خون، خون‌ريزي و عفونت. اختلالات هيپرتانسيو شايع ترين عارضه حاملگي به شمار مي‌روند و 5 تا 10 درصد از تمام حاملگي‌ها را درگير مي‌كنند. اين اختلالات مسوول قريب به 15 درصد از موارد مرگ و مير مادري هستند. در سال‌هاي اخير مطالعه‌هاي زيادي در خصوص فيزيوپاتولوژي و عوامل موثر در ايجاد پره اكلامپسي انجام شده است. اغلب مطالعات تغييرات آندروژن‌ها و پروژسترون نشان مي‌دهند.<br>هدف: مطالعه به منظور مقايسه سطح خوني آندروژن‌ها و پروژسترون در پره اكلامپسي و حاملگي با فشار خون طبيعي انجام شد.<br>مواد و روش‌ها: اين مطالعه مورد - شاهدي بر روي 60 زن حامله تك قل سه ماهه سوم بارداري، كه به بيمارستان دزياني گرگان مراجعه كرده بودند، انجام شد. از ميان زنان باردار نولي‌پار، 30 نفر به عنوان گروه مورد (پره اكلامپسي) و همچنين 30 نفر به عنوان گروه كنترل (باردار سالم) وارد مطالعه شدند. بيماران داراي سابقه فشار خون بالاي مزمن و اختلالات اندوكرين مانند تخمدان پلي كيستيك، ديابت و ظاهر هيپرآندروژنيسم و اختلال عملكرد تيروئيد از مطالعه خارج شدند. از نظر سن بارداري،BMI و سن مادر هر دو گروه مشابه بودند. براي تحليل داده‌ها از آزمون آماري t استفاده شد و pvalue كمتر يا مساوي 05/0 معني دار تلقي شده است.<br>نتايج: در اين مطالعه ميانگين ± انحراف معيار سطح تستوسترون توتال (ng/ml) در گروه‌هاي مورد 46/9± 95 و در گروه شاهد 165/4 ±75 بدست آمده است همچنين ميانگين ± انحراف معيار سطح تستوسترون توتال (ng/ml) در گروه‌هاي شاهد و مورد به ترتيب 1/3 ± 0/9و 1/3 ± 1/8 و ميانگين ± انحراف معيار سطح تستوسترون آزاد (pg/ml) در گروه شاهد 1/5± 3/2 و در گروه مورد 2/3± 5/6 و ميانگين ± انحراف معيار سطح دهيدرواپي آندسترون سولفات (mg/ml) در گروه شاهد 0/4± 0/7 و در گروه مورد 0/5± 1 بود.<br>بحث و نتيجه گيري: مقادير مربوط به پروژسترون (p<0/01) به طور معني داري نسبت به گروه شاهد كاهش را نشان مي‌دهد. پروژسترون از طرق مختلف مانند كاهش حساسيت به آنژيوتانسين II ، افزايش آزاد كردن وازوديلاتورهاي عروقي از آندوتليوم مانند پروستاسيكلين و اكسيد نيتريك و همچنين با اثر مستقيم بر عضله صاف ديواره رگ باعث كاهش مقاومت عروق محيطي مي‌شود.به نظر مي‌رسد كه كاهش پروژسترون سرم مي‌تواند در ايجاد يا تشديد بيماري پره اكلامپسي نقش داشته باشد. مقادير تستوسترون آزاد (p<0/045) و دهيدرو‌اپي آندسترون سولفات (p<0/045) نسبت به گروه شاهد افزايش معني داري را نشان مي‌دهد، كه اين اختلاف مي‌تواند دخالت نقش آندروژن‌ها را در فيزيوپاتولوژي پره اكلامپسي نشان دهد. البته براي اثبات اين موضوع مطالعات تكميلي بيشتري مورد نياز مي‌باشد.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>پره اكلامپسي، حاملگي، آندروژن، پروژسترون</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
