<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths395</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي ارتباط بين ديابت، هيپوتيروئيدي، هيپو كلسمي، نارسايي آدرنال و سطح فريتين سرم در بيماران بتا تالاسمي ماژور - مركز طالقاني گرگان</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1385-86</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1385</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1386</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths395</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>85</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>مقدمه و هدف: تالاسمي ماژور شايع‌ترين نوع هموگلوبينوپاتي ارثي در سطح جهان مي‌باشد كه در ايران از اهميت ويژه‌اي برخوردار است و يكي از شايع‌ترين بيماري‌ها ژنتيكي در استان گلستان مي‌باشد. از ميان عوارض مهم ثانويه به تزريق خون، اختلالات اندوكرين مي‌باشد كه باعث ناتواني و مرگ و مير بيمار مي‌شود. هدف از انجام اين مطالعه تعيين ارتباط ديابت، هيپوكلسمي، هيپوتيروئيدي، نارسايي آدرنال با سطح فريتين سرم در بيماران بتاتالاسمي ماژور است.<br>مواد و روش‌ها: اين مطالعه بر روي كل بيماران مركز تالاسمي گرگان (n=185) نفر، در گروه سني 37-1 سال انجام شد و سطح فريتين سرم هر سه ماه يك‌بار و قند خون ناشتاي بيمار، كلسيم،پتاسيم هر 6 ماه يك‌بار و تست‌هاي هورموني سالانه يك‌بار اندازه گيري شد و طي 5 سال از ابتداي سال 1380 تا پايان سال 1384 مورد ارزيابي قرار گرفت و داده‌ها توسط نرم‌افزار 11 spss مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.<br>يافته‌ها: در اين مطالعه 185 بيمار مورد بررسي و تحليل قرار گرفت.<br>كه در كل 96 نفر (51/9%) زن و 89 نفر (48/1%) مرد بودند. 22 نفر (11/9%) ديابت تيپ يك، 44 نفر (23/8%) هيپوكلسمي، 30 نفر (16/2%) هيپوتيروئيد و 12 نفر (6/485) كم كاري آدرنال داشتند.<br>متوسط سطح فريتين هم زمان با شروع عارضه در افراد ديابتي 3730/225±2528/400 بود كه در مقايسه با افرادي كه ديابت و هيپوتيروئيدي نداشتند از نظر آماري اختلاف معناداري وجود داشت (p<0/05) .<br>و در افرادي كه هيپوكلسمي داشتند متوسط فريتين هم زمان با عارضه 2393±3190/9545 و در افراد با كم كاري آدرنال 2918/89±4300/5378 بود كه در مقايسه با افرادي كه هيپوكلسمي و كم كاري آدرنال نداشتند از نظر آماري اختلاف معني داري نداشت (p>0/05).<br> اين مطالعه نشان داد كه بيش از 32/4% بيماران در چهار عارضه مورد بررسي در گروه سني 20-15/1 سال قرار داشتند.<br>5 نفر از افراد هيپوكلسمي و يك نفر از افراد ديابتي، 5 نفر  از افراد هيپوتيروئيد و دو نفر از بيماران با كم كاري آدرنال در گروه سني كمتر از ده سال قرار داشتند.<br>نتيجه گيري و پيشنهادات: به نظر مي‌رسد با وجود دريافت دفروكسامين در مبتلايان به تالاسمي ماژور هنوز اختلالات غدد درون ريز شايع است. نتايج نشان داد كه در بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور مي‌توان قبل از رسيدن سطح فريتين به مقادير به دست آمده، اقدامات لازم جهت بررسي‌هاي كلينيك و پاراكلينيك و كنترل سطح فريتين، به منظور پيشگيري از ابتلا به عوارض آندوكرين اعمال نمود. از آن جايي كه عوارض آندوكرين بيشتر در سن بالاي 10 سال مورد توجه قرار مي‌گيرد، توصيه مي‌شود غربالگري بيماران حد اقل از سن 5 سالگي شروع شود تا درمان به موقع انجام شود.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>بتاتالاسمي ماژور، ديابت، هيپوكلسمي، هيپوتيروئيدي، نارسايي آدرنال، فريتين.</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
