<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths377</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>تعيين شيوع و توزيع علل كاهش سطح هشياري در بخش اورژانس مركز آموزشي درماني پنجم آذر گرگان</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1377-81</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1377</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1378</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths377</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>91</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>چكيده :هشياري نمود اصلي حيات انسان بوده و درجات پايينتر آن خبر از ميزان و خامت حال بيمار مي دهند، تشخيص هرچه سريعتر علل تغييرات درجه هشياري، در عين ضرورت براي پزشكان (از جهت درمان سريعتر)، مستلزم آشنايي با علل شايع و عمده كاهش هشياري- به ويژه در منطقه جغرافيايي تحت پوشش آنان مي باشد كه به نوبه خود سبب كاهش استرس در لحظات دشوار تصميم گيري مي شود، از اين رو هدف اين پژوهش ، تعيين ميزان شيوع و چگونگي توزيع علل كاهش سطح هوشياري در بيماران بستري در بخش اورژانس پنجم آذر گرگان در نظر گرفته شده است.متدولوژي تحقيق : اين مطالعه به روش توصيفي و براساس اطلاعات موجود در پرونده 3066 بيمار كه به دلايل مختلف و با سطوح هشياري متفاوت در طي 100 روز در بخش اورژانس بستري شده  بودند. انجام پذيرفت و نتايج آن از طريق جداول و نمودارها توصيف و با استفاده از ازمونهاي آماري chi-sequareو t-test مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.نتايج: 1) از مجموع 3066 بيمار ، 213 نفر (95/6%) شامل 136 مرد و 77 زن دچار كاهش سطح هوشياري بودند.2)ميانگين سني بيماران با كاهش هشياري 5/41 سال است.3) شايعترين علت كاهش هشياري در ميان علل مديكال (غيرترومايي) ، به علت بيماريهاي متابوليك و سيستميك مي باشد.4) علل متابوليك عمده كاهش هشياري به ترتيب عبارتند از:مسموميت عمدي(خودكشي) ، صرع و اختلالات اندوكرين (ديابت).5)علل نورولوزيك عمده كاهش هشياري به ترتيب عبارتند از: CVA،Head Injury .6) CVA،Head Injury، مسموميت عمدي (خودكشي ) و صرع به ترتيب چهار علت عمده و شايع هشياري هستند.7) شدت كاهش سطح هشياري در بيماريهاي نورولوژيك نسبت به بيماريهاي متابوليك و سيستميك بيشتر مي باشد.8)در اكثر موارد ف سطح كاهش هشياري در حد كانفيوژن مي باشد.9)اكثر موارد اقدام به خودكشي در سنين جواني (70% كمتر از 35 سال ) و توسط مجردان و شهرنشينان انجام شده است.10)شايعترين ماده مورد سوء مصرف به منظور خودكشي ،داروها و به ويژه بنزوديازپين مي باشند.11)علت كاهش (توسط پزشك مربوطه )در پرونده حدود 20% از بيماران، مشخص نگرديده است. در مجموع ، پژوهش حاضر بيانگر اختلاف معني دار و شيوع بيشتر كاهش سطح هشياري در بيماران بستري در بخش اورژانس پنجم اذر و مقايسه با مطالعات ساير مراكز مشابه و ارجحيت علل نورولوژيك برعلل متابوليك از نظر ميزان فراواني مي باشد.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa></thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
