<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rdsm_thesis>
<thesis_code>uni61ths370</thesis_code>
<thesis_org_id>61</thesis_org_id>
<thesis_org_title>دانشگاه علوم پزشكي گلستان</thesis_org_title>
<thesis_title></thesis_title>
<thesis_title_fa>بررسي رابطه ديابت با ميزان فريتين سرمي در بيماران بتاتالاسمي ماژور تحت پوشش مركز آموزش درماني كودكان طالقاني گرگان</thesis_title_fa>
<thesis_edu_date>1378-83</thesis_edu_date>
<thesis_s_date>1378</thesis_s_date>
<thesis_e_date>1379</thesis_e_date>
<thesis_call_no>uni61ths370</thesis_call_no>
<thesis_irandoc_call_no></thesis_irandoc_call_no>
<thesis_language></thesis_language>
<thesis_field>دكتراي حرفه اي</thesis_field>
<thesis_degree>دكترا</thesis_degree>
<thesis_pages>63</thesis_pages>
<thesis_description></thesis_description>
<thesis_content></thesis_content>
<thesis_web_url></thesis_web_url>
<thesis_budget></thesis_budget>
<thesis_subject></thesis_subject>
<thesis_mesh></thesis_mesh>
<thesis_abstract>بيماري بتاتالاسمي ماژور يكي از شايعترين  بيماريهاي زنتيكي در ايران و به ويژه در استان گلستان مي باشد ازميان عوارض مهم ثانويه به تزريق خون اختلالات اندوكرين و ديابت مي باشد كه باعث ناتواني و مرگ و مير زودرس بيمار مي شود.در اين پژوهش كه مطالعه توصيفي  تحليلي به روش مقطعي مي باشد.كليه بيماران تالاسميك بالاي 5 سال مراجعه كننده به مركز اموزشي درماني درماني كودكان طالقاني تحت بررسي قرار گرفت تعداد كل بيماران 150 نفر و اندازهگيري قند خون ناشتا و تصادفي Random) ) جز اهداف بررسي منظور گرديد.بيماران بر اساس فريتين به دو گروه كنترل خوب (فريتين زير 2000) و كنترل ضعيف (فريتين بالاي 2000) تقسيم بندي كرديم. متغيرهاي ديگر مانند مدت زمان مصرف ديسفرال ، مقدار كل خون دريافتي ، سابقه فاميلي مثبت از نظر ديابت ، بيماريهاي كبدي بعنوان متغيرهاي مستقل مورد بررسي قرار گرفت.تجزيه و تحليل دادها مشخص نمود كه سطح فريتين سرم مستقيما با بيماري ديابت مرتبط بود.اكثرا بيماران ديابتي (73%) جزئ گروه كنترل ضعيف قرار داشتند. از متغيرهاي ديگر تحت بررسي سابقه فاميلي مثبت از ذيابت كه به عنوان يك فاكتور آشكاركننده تلقي گرديد.(53%)واحدهاي خون تزريقي در طول زندگي بيمار يكي ديگر از متغيرهايي است كه بيماران ديابتي ميزان تزريق خون بسيار بيشتري نسبت به غير ديابتي مي داشتند.اگر چه رابطه بين آلودگي به ويروسهاي HCVو HBS از نظر آزمونهاي آماري معني داري نبود.ولي نسبت شيوع ديابت در افراد هپاتيتي 8/1 برابر افراد غير ديابتي مي باشددر نهايت اينكه :ديابت يكي از عوارض دير هنگام هموسيدوز ثانويه به تزريق خون مي باشد كه با كنترل دقيق فريتين و Hb مي توان ابتلا به ان و ساير عوارض اندوكرين را به تعويق انداخت.</thesis_abstract>
<thesis_abstract_fa></thesis_abstract_fa>
<thesis_keyword></thesis_keyword>
<thesis_keyword_fa>تالاسمي ماژور ، ديابت مليتوس ، عوارض اندوكرين ، فريتين ، هپاتيت Bو C</thesis_keyword_fa>
<thesis_author></thesis_author>
<thesis_ds></thesis_ds>
<thesis_da></thesis_da>
<thesis_update>1240488000</thesis_update>
</rdsm_thesis>
