Abstract Background and objectives :Epidemic dysentery, which can be caused by different organisms, is a major problem in developing countries. The cause variability and drug resistance make the treatment difficult. This study was carried out to determine the prevalence and antimicrobial susceptibility patterns of Shigella in Isfahan reference laboratory. Materials and Methods: In this descriptive study,200 stool samples referred to Isfahan Reference Laboratory were examined to detect possible microorganisms and their antibiotic sensitivity. Results:The Shigella and Salmonella infections rates were 17% and 0.5%. Shigella which is the most frequent cultured organism(97% of bacterial samples) includes: 79% Sd1, 15% Shigella Flexneri and 5% Shigella Sunnei. None of the samples was infected by Ecoli O157H7 or Entamoeba histolitica. The most effective ntibioticwas Ciprofloxacin (no resistance was seen to this antibiotic). Conclusion: The most important cause of bacterial dysentery in this study was shigellosis (sd1). Antibiotic resistance to ampicillin, Amoxiclav and Cotrimoxasole was quite high. This necessitates avoiding to empirical treatment of dysentery. Keywords: Dysentery, Antibiotic resistance, Salmonella, Shigella, Ecoli

  چکيده:

  زمينه و هدف: اسهال خونی يکی از بيماری های حاد دستگاه گوارش است که عوامل متنوعی باعث ايجاد آن می شود ، تنوع عوامل و بروز مقاومت دارويی، درمان تجربی را با مشکل مواجه می سازد . اين مطالعه به منظور تعيين فراوانی شيگلا در موارد اسهال خونی دراستان اصفهان و نيز بررسی حساسيت دارويی شيگلا های جدا شده صورت گرفت .

  روش بررسی: در اين بررسی 200مورد نمونه مدفوع ارسالی از شبکه های استان اصفهان به معاونت بهداشتی استان در پاييز سال 85 مورد بررسی باکتری شناسی قرار گرفت.

  يافته ها : در34مورد( 17 درصد) شيگلا و 1مورد(0.5 درصد) سالمونلا جدا گرديد. از 34 مورد شيگلا، 27 مورد( 79 درصد) گونه ديسانتری و 5 مورد (15 درصد) گونه فلکسنری و 2 مورد(5 درصد) شيگلا سونيی بودند. موردی از آنتامبا هيستوليتيکا واشرشيا کلی H7 : O157 مشاهده نگرديد. سيپروفلوکساسين، موثرترين آنتی بيوتيک موردآزمايش بود و هيچ موردی از مقاومت مطلق نسبت به آن ديده نشد.

  نتيجه گيری: شايع ترين باکتری مولد اسهال خونی در اين مطالعه، شيگلاوعمدتاً از گونه ديسانتری بوده است. با توجه به اين که مقاومت قابل ملاحظه ای نسبت به آنتی بيوتيک های آمپی سيلين، آموکسی کلاو و کوتريمو کساسول مشا هده شد، توصيه می شود از تجويز تجربی (امپريکال) آنها خودداری شود .

  واژه های کليدی : اسهال خونی - شيگلا- سالمونلا- حساسيت ميکروبی