fa مقایسه قدرت ایزومتریک عضلات کمربند شانه‌ای در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی با افراد سالم توانبخشی Rehabilitation تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : مطالعات زیادی اهمیت عملکرد هماهنگ و هم‌زمان عضلات کتف و گلنوهومرال را نشان داده‌اند. تغییرات خفیف در عملکرد و هماهنگی این عضلات منتهی به اختلال مفاصل می‌گردد. سندرم گیرافتادگی به عنوان شایع‌ترین علت درد شانه گزارش شده است. در این مطالعه قدرت ایزومتریک عضلات کمربند شانه‌ای در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی با افراد سالم مقایسه گردید. روش بررسی : این مطالعه مورد شاهدی با استفاده از نمونه‌گیری غیراحتمالی ساده روی 15 بیمار مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه که به درمانگاه‌ها و بیمارستان‌های دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی و دانشگاه علوم پزشکی ایران مراجعه نموده بودندو 15 فرد سالم طی سال 1387 انجام شد. قدرت عضلات گلنوهومرال و اسکاپولوتوراسیک با استفاده از یک دینامومتر دستی در دو گروه مورد و شاهد اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری تی مستقل و تی زوج برای مقایسه بین‌گروهی و درون‌گروهی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی در مقایسه با افراد سالم دارای قدرت کمتری در عضلات شانه خود بودند (P<0.05). قدرت عضلات در سمت درگیر بیماران نسبت به سمت غیردرگیر کمتر بود (P<0.05). در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی نسبت قدرت عضلات چرخاننده به خارج به قدرت عضلات چرخاننده به داخل به طور معنی‌داری کمتر از گروه شاهد بود (P<0.05). نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که کاهش قدرت عضلات شانه در بیماران مبتلا به سندرم گیرافتادگی وجود دارد. لذا بررسی قدرت عضلانی بایستی در برنامه ارزیابی و درمانی این بیماران در نظر گرفته شود. همچنین در درمان فیزیوتراپی این بیماران تقویت عضلات ضعیف بایستی مورد تاکید قرار گیرد. Background and Objective: Several studies have demonstrated the importance of a coordinated, synchronized action of a scapular and glenohumeral muscles. Minimal alteration in performance and coordination of these muscles have the potential to lead to joint dysfunction. The impingement syndrome is the most common diagnosis of shoulder pain. The purpose of this study was to determine whether strength deficits could be detected in patients with shoulder impingement. Materials and Methods: This case &ndash; control study was done on 15 patients with impingement syndrome and 15 healthy matched persons by nonprobability sampling in Tehran, Iran during 2008. Strength of glenohumeral and scapulothoracic muscles was tested with a hand held dynamometer. Independent and paired t-test were used to statistically analyze between and within groups differences. Results: Compared to non impaired subjects, those with impingement syndrome demonstrated a significantly lower strength of shoulder muscles (P<0.05). The strength deficit between involved and noninvolved sides of patients was determined (P<0.05). In impingement syndrome patients, the external-to-internal rotator muscles strength ratio was significantly lower than on the control group (P<0.05). Conclusion: The result of this study suggest that strength deficit of shoulder muscles may be an important aspect of the impingement syndrome. Muscular strength assessment should be considered in evaluation and effective treatment of a patient. Physical therapy treatment should be emphasize strengthening of weak muscles. سندرم گیرافتادگی , ضعف عضلانی , عدم تعادل , عضلات شانه Impingement syndrome, Shoulder muscle weakness, Shoulder muscle imbalance 26 32 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-441&slc_lang=fa&sid=1 Nodehi Moghadam A (PhD, PT) افسون نودهی مقدم 5900319475328460050990 5900319475328460050990 Yes Rouhbakhsh Z (MSc, PT) زهرا روحبخش 5900319475328460050991 5900319475328460050991 No Ebrahimi E (PhD, PT) اسماعیل ابراهیمی 5900319475328460050992 5900319475328460050992 No Salavati M (PhD, PT) مهیار صلواتی 5900319475328460050993 5900319475328460050993 No Jafari D (MD) داوود جعفری 5900319475328460050994 5900319475328460050994 No