fa اثر تمرین هوازی به همراه مکمل پیپرین بر سطح کبدی فاکتور نکروزدهنده تومورآلفا و اینترلوکین-10 موش‌های صحرایی القاء شده با پاراکوات فیزیولوژی ورزشی Exercise Physiology تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="color:#003300;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> سمیت پاراکوات با مکانیسم‌هایی که هنوز به‌طور کامل شناخته شده نیست؛ می‌تواند به ارگانیسم‌ها آسیب برساند. شواهد حاکی از آن است که به‌واسطه انجام تمرینات ورزشی منظم و استفاده از مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی مناسب می‌توان به کاهش عوارض ناشی از سمیت پاراکوات کمک کرد. این مطالعه به منظور تعیین اثر تمرین هوازی به همراه مکمل پیپرین بر سطح کبدی فاکتور نکروزدهنده تومورآلفا </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(TNF-a)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و اینترلوکین-10 </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(IL-10)</span></span><span style="font-weight:normal"> موش‌های صحرایی القاء شده با پاراکوات انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#003300;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی در 5 گروه 8 تایی قرار گرفتند. گروه‌ها شامل: 1) شم، 2) کنترل منفی &ndash; پاراکوات، 3) پاراکوات + تمرین، 4) پاراکوات + تمرین + مکمل پیپرین و 5) پاراکوات + مکمل پیپرین بودند. تمرین هوازی به‌مدت 7 هفته، هر هفته 5 جلسه و هر جلسه به مدت 30 الی 40 دقیقه در روز با سرعت 10 تا 18 متر در دقیقه بود. سم پاراکوات به میزان 5 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن به‌صورت تزریق داخل صفاقی به موش‌های صحرایی القاء شد. مکمل پیپرین با دوز 10 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن روزانه گاواژ شد. غلظت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF-a</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span style="font-weight:normal"> از بافت کبدی اندازه‌گیری شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#003300;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته‌ها:</strong> بین گروه کنترل منفی - پاراکوات در مقایسه با گروه‌های شم، پاراکوات + تمرین، پاراکوات + پیپرین و پاراکوات + تمرین + پیپرین به‌ترتیب افزایش و کاهش معنی‌داری در غلظت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF-a</span></span><span style="font-weight:normal"> دیده شد (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). میانگین غلظت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF-a</span></span><span style="font-weight:normal"> بافت کبد در بین دو گروه کنترل منفی &ndash; پاراکوات با پاراکوات + مکمل پیپرین (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) و بین پاراکوات + تمرین + پیپرین (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">)، پاراکوات + تمرین (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) و شم (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) تفاوت آماری معنی‌دار وجود داشت. بین میانگین‌های غلظت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span style="font-weight:normal"> بافت کبد در بین دو گروه کنترل منفی &ndash; پاراکوات با پاراکوات + مکمل پیپرین، پاراکوات + تمرین + پیپرین، پاراکوات + تمرین و شم تفاوت آماری معنی‌داری وجود داشت (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#003300;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> اجرای تمرین هوازی توام با مصرف مکمل پیپرین می‌تواند سبب کاهش التهاب ناشی از پاراکوات گردد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p style="font-style:normal;"></p> <p><span style="color:#003300;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Arial;"><b>Background and Objective: </b>Paraquat toxicity can damage organisms through mechanisms that are not yet fully understood. Evidence shows that regular exercise and appropriate antioxidant supplements can help reduce the complications caused by paraquat toxicity. This study aimed to evaluate the effect of aerobic exercise training, along with piperine supplement, on the liver levels of tumor necrosis factor-alpha (TNF-a) and interleukin-10 (IL-10) in Wistar rats induced with paraquat.<br> <b>Methods: </b>In this experimental study, 40 adult Wistar rats were randomly placed into 5 groups of 8, including 1) sham, 2) negative control-paraquat, 3) paraquat + training, 4) paraquat + training + piperine, and 5) paraquat + piperine. Aerobic training included 7 weeks of walking on a treadmill (5 sessions per week for 30-40 min per session, at a speed of 10-18 m/min). Paraquat was administered to the rats by intraperitoneal injection at a dose of 5 mg/kg of body weight. The piperine supplement was daily gavaged at a dose of 10 mg/kg of body weight. The concentration of TNF-a and IL-10 was measured in the liver tissue.<br> <b>Results:</b> A significant increase in IL-10 and a decrease in TNF-a concentrations were observed between the paraquat-negative control groups compared to the sham, paraquat + exercise, paraquat + piperine, and paraquat + exercise + piperine groups (P<0.05). There was a significant difference between the mean concentrations of TNF-a in the liver tissue between the two negative control groups - paraquat with paraquat + piperine supplement (P<0.05), paraquat + exercise + piperine (P<0.05), paraquat + exercise (P<0.05), and sham (P<0.05). There was a significant difference in concentrations of IL-10 in the liver tissue between the two negative control groups - paraquat with paraquat + piperine supplement, paraquat + exercise + piperine, paraquat + exercise), and sham (P<0.05).<br> <b>Conclusion:</b> The concentration of TNF-a and IL-10 in male rats induced with paraquat were significantly decreased and increased, respectively, compared to paraquat + piperine supplement, paraquat + exercise + piperine, paraquat + exercise, and sham groups. Therefore, it seems that performing aerobic exercise, along with piperine supplementation, can be a proper way to reduce the inflammation caused by paraquat.</span></span></span></p> پاراکوات , تمرین , پیپرین , فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا , اینترلوکین - 10 Paraquat,Exercise,Piperine,Tumor Necrosis Factor-a,Interleukin-10, 10 17 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1224-6&slc_lang=fa&sid=1 Samaneh Baradaran Salmani سمانه برادران سلمانی samanehbaradaran92@gmail.com 5900319475328460075274 5900319475328460075274 No M.Sc Student of Sport Physiology, Faculty of Sport Sciences, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran. دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. Keyvan Hejazi کیوان حجازی k.hejazi@hsu.ac.ir 5900319475328460075275 5900319475328460075275 Yes Assistant Professor, Department of Sport Physiology, Faculty of Sports Sciences, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran. استادیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. Vahid Reza Askari وحیدرضا عسکری* askariv@mums.ac.ir 5900319475328460075276 5900319475328460075276 No Assistant Professor, International UNESCO Center for Health-Related Basic Sciences and Human Nutrition, Mashhad University of Medical Sciences, Mashhad, Iran. E-mail: askariv@mums.ac.ir استادیار، مرکز بین المللی یونسکو علوم پایه پزشکی و تغذیه انسانی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران. Roya Askari رویا عسکری 5900319475328460075277 5900319475328460075277 No Associate Professor, Department of Sport Physiology, Faculty of Sports Sciences, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran. دانشیار، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران. Seyed Millad Asadi Ferizi سیدمیلاد اسدی فریزی 5900319475328460075278 5900319475328460075278 No Ph.D Candidate in Sport Physiology, Faculty of Sport Sciences, Hakim Sabzevari University, Sabzevar, Iran. دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران.