en اثر پرستاری از راه دور بر احساس تنهایی سالمندان نظام سلامت Health System تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#003300;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> یکی از مشکلات رنج‌آور در سالمندان، احساس تنهایی است و خلاء ارتباطات اجتماعی در بروز احساس تنهایی افراد نقش اساسی دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثر پرستاری از راه دور بر احساس تنهایی سالمندان انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#003300;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این کارآزمایی میدانی روی 100 سالمند بالای 60 سال به روش نمونه‌گیری در دسترس از مراجعین به مراکز سلامت جامعه شهر گناباد طی سال 1396 انجام شد. سالمندان به صورت تصادفی در دو گروه 50 نفری مداخله و کنترل قرار گرفتند. سپس پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، پرسشنامه بررسی وضعیت شناختی سالمندان و پرسشنامه احساس تنهایی دهشیری تکمیل گردید. گروه مداخله تحت آموزش حضوری به مدت 2 ساعت توسط پژوهشگر قرار گرفت. در گروه کنترل هیچ مداخله‌ای صورت نگرفت و سالمندان مراقبت‌های روتین واحد بهداشت خانواده را دریافت کردند. بعد از انجام جلسه حضوری، تماس‌های تلفنی در گروه مداخله به مدت 12 هفته توسط پژوهشگر انجام شد. یک ماه پس از اتمام مداخله مجدداً پرسشنامه‌ها توسط دو گروه تکمیل و مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفت.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#003300;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته‌ها:</strong> میانگین نمره احساس تنهایی سالمندان گروه مداخله و کنترل به ترتیب قبل از مداخله </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">60.82&plusmn;21.07</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">57.48&plusmn;18.76</span></span><span style="font-weight:normal"> و بعد از مداخله </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">35.06&plusmn;14.20</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">61.40&plusmn;18.72</span></span><span style="font-weight:normal"> تعیین شد. پس از مداخله اختلاف آماری معنی‌داری در کاهش نمره احساس تنهایی سالمندان گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل مشاهده شد (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#003300;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> پرستاری از راه دور بر کاهش میزان احساس تنهایی سالمندان موثر بود.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:normal"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="font-family:Calibri,sans-serif"><span b="" lang="FA" style="font-family:" zar=""><span style="color:black"></span></span></span></span></span></span></span> <p><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Arial;"><span style="color:#003300;"><b>Background and Objective: </b>Loneliness is one of the problems experienced by the aging population, and the lack of social communication plays a major role in the emergence of loneliness. This study was conducted to determine the effects of telenursing on the loneliness of the elderly.<br> <b>Methods: </b>This field trial was conducted on 100 elderly people over 60 years of age who were selected by convenience sampling from the clients of Gonabad (Iran) community health centers during 2017. The elderly participants were randomly assigned to 2 groups of 50 people, intervention and control. Then, the demographic information questionnaire, the Informant Questionnaire for Cognitive Decline in the Elderly, and Dehshiri et al.&#39;s Loneliness Scale were completed. The intervention group received face-to-face training by the researcher for 2 hours. There was no intervention for the control group, and the elderly received routine care from the family health unit. After the face-to-face meeting, phone calls were made by the researcher to the intervention group for 12 weeks. One month after the end of the intervention, the questionnaires were completed again by the two groups and evaluated and compared.<br> <b>Results:</b> The mean (standard deviation) score of loneliness was 60.82&plusmn;21.07 and 57.48&plusmn;18.76 before the intervention in the intervention and control groups, respectively, and this value after the intervention was 35.06&plusmn;14.20 and 61.40&plusmn;18.72, respectively, in the intervention and control groups. After the intervention, a statistically significant difference was found in terms of a reduction in the loneliness score of the elderly in the intervention group compared to the control group (P<0.05).<br> <b>Conclusion:</b> This study showed that telenursing was effective in reducing the loneliness of the elderly.</span></span></span></p> پرستاری از راه دور , سالمندی , احساس تنهایی Telenursing,Aging,Loneliness, 50 55 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-3697-1&slc_lang=en&sid=1 Zahra Safavibayat زهرا صفوی بیات zahrasb16@yahoo.com 5900319475328460075295 5900319475328460075295 No Ph.D in Nursing, Assistant Professor, Department of Medical-Surgical, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دکتری پرستاری، استادیار، گروه داخلی - جراحی، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Nadereh Naderiravesh نادره نادری روش n.naderiravesh7@gmail.com 5900319475328460075296 5900319475328460075296 No Ph.D in Nursing, Assistant Professor, Department of Medical-Surgical, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دکتری پرستاری، استادیار، گروه داخلی - جراحی، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Malihe Nasiri ملیحه نصیری malihenasiri@gmail.com 5900319475328460075297 5900319475328460075297 No Ph.D in Biostatistics, Assistant Professor, Department of Biostatistics, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. دکتری آمار زیستی، استادیار، گروه آمار زیستی، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران. Majid Daneshfar مجید دانشفر daneshfar_majid90@yahoo.com 5900319475328460075298 5900319475328460075298 Yes Academic Instructor, Department of Geriatric Nursing, School of Nursing, Gonabad University of Medical Sciences, Gonabad, Iran and M.Sc Student of Geriatric Nursing, Department of Medical-Surgical, School of Nursing and Midwifery, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. مربی، گروه پرستاری سالمندی، دانشکده پرستاری، دانشگاه علوم پزشکی گناباد، گناباد، ایران و دانشجوی کارشناسی ارشد پرستاری سالمندی، گروه داخلی - جراحی، دانشکده پرستاری و مامائی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران.