fa پایش غیرتهاجمی آمادگی قلبی تنفسی و ارتباط آن با شاخص‌های چاقی شکمی مردان فیزیولوژی ورزشی Exercise Physiology تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:11px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><strong>زمینه و هدف:</strong> چاقی شکمی عامل خطر جدی در بیماری‌های قلبی عروقی به‌شمار می‌رود که ارتباط معکوسی با حداکثر اکسیژن مصرفی </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">(VO₂ max)</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> دارد. این مطالعه به منظور پایش غیر تهاجمی آمادگی قلبی تنفسی و ارتباط آن با چاقی شکمی مردان در سنین مختلف انجام شد.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:11px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><strong>روش بررسی: </strong>در این مطالعه توصیفی - تحلیلی مردان 60-20 ساله به روش خوشه‌ای از نواحی مختلف مراکز سه استان قزوین، آذربایجان شرقی و همدان انتخاب شدند. حجم نمونه به روش مورگان و به تعداد 384 مرد از هر استان بود که در چهار رده سنی 20 تا 29 سال، 30 تا 39 سال، 40 تا 49 سال و 50 تا 59 سال تقسیم شدند. توان هوازی آزمودنی‌ها با روش‌های بروس، راکپورت، گام شمار و پرسشنامه بین المللی فعالیت بدنی (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">IPAQ</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">) بررسی شد. همچنین شاخص‌های نسبت کمر به قد (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">WHtR</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">)، نسبت کمر به لگن (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">WHR</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">)، شاخص چربی بدن (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">BAI</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">)، شکل بدن بر اساس سطح (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">SBSI</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">) و شاخص توده بدنی (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">BMI</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">) سنجیده شد.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:11px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><strong>یافته‌ها:</strong> بین </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">VO₂ max</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> دسته‌های سنی مختلف در هر سه استان و همچنین خود استان‌ها تفاوت آماری معنی‌داری یافت شد (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">P<0.05</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">). همچنین در شاخص‌های چاقی شکمی، بین دسته‌های سنی مختلف در استان‌های مذکور </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">BMI</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> ، </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">BAI</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> ، </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">WHtR</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> و </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">WHR</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> تفاوت آماری معنی‌داری داشتند (</span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">P<0.05</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">). </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">VO₂ max</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> براوردی در هر سه استان با شاخص‌های چاقی شکمی فقط با </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">SBSI</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> ارتباط معکوس معنی‌دار نداشت.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:11px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> کاهش سطح فعالیت بدنی و در راستای آن آمادگی قلبی تنفسی منجر به افزایش شاخص‌های چاقی شکمی در رده سنی مختلف شد که نشان‌دهنده ارتباط معکوس معنی‌دار </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">VO₂ max</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> با شاخص‌های چاقی مرکزی غیر از </span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;">SBSI</span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"> است.</span></span></span></span></em></p> <br> <img alt="" src="./files/site1/images/cc-by-nc.png" style="width: 100px; height: 35px;" ><br> <span dir="LTR"></span> <strong>Background and Objective: </strong>Inactivity and physical inactivity can be one of the main causes of obesity, especially abdominal obesity, hypertension, cardiovascular disease. Abdominal obesity is a serious risk factor for cardiovascular disease which being inversely related to VO₂ max (maximal oxygen consumption). This study was done to determine the non-invasive monitoring of cardiorespiratory fitness and its association with abdominal obesity in men.<br> <strong>Methods: </strong>In this descriptive-analytical study, men aged 20-60 years were selected by cluster sampling from different areas of the centers of the three provinces including Qazvin, East Azarbajan and Hamedan in Iran. In accordance with Morgan method, the sample size was 384 men from all provinces which were divided into four age groups. Aerobic power of subjects was assessed by utilizing Bruce, Rockport, Pedometer and International Physical Activity Questionnaire (IPAQ). Waist-to-height ratio (WHtR), Waist-to-hip ratio (WHR), Body adiposity index (BAI), Surface-Based Body Shape Index (SBSI) and body mass index (BMI) was measured for each subject.<br> <strong>Results: </strong>Based on the results, in all three provinces as well as the provinces themselves, VO₂ max was significantly different between different age groups (P<0.05). Also, in abdominal obesity indices, a significant difference was in abdominal obesity indices BMI, WHR, WHtR and BAI (P<0.05). There was a significant inverse correlation of the VO₂ max with central obesity indices, except for the SBSI.<br> <strong>Conclusion: </strong>Reducing physical activity and consequent cardiorespiratory fitness led to an increase in abdominal obesity indices in different age groups that shows a significant inverse correlation of the VO₂ max with central obesity indices, except for the SBSI.<br> <br> <img alt="" src="./files/site1/images/cc-by-nc.png" style="width: 100px; height: 35px;" ><br> <span dir="RTL"></span> آمادگی قلبی تنفسی , چاقی شکمی , حداکثر اکسیژن مصرفی Cardiorespiratory Fitness,Abdominal Obesity,Oxygen Consumption, 67 75 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-3243-1&slc_lang=fa&sid=1 Davood Aghayari داود آقایاری davudaghayary@yahoo.com 5900319475328460063814 5900319475328460063814 No M.Sc in Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran. کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. Valiollah Dabidiroshan ولی اله دبیدی روشن vdabidiroshan@yahoo.com 5900319475328460063815 5900319475328460063815 Yes Professor, Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran / Athletic Performance and Health Research Center, Department of Exercise Physiology, Faculty of Sport Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran. استاد گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران / مرکز تحقیقات سلامت و عملکرد ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران. Afshin Fayyaz Movaghar افشین فیاض موقر a_fayyaz@umz.ac.ir 5900319475328460063816 5900319475328460063816 No Assistant Professor, Department of Statistics, Faculty of Mathematical Sciences, University of Mazandaran, Babolsar, Iran. استادیار گروه آمار، دانشکده علوم ریاضی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.