fa اثر آسپارتام بر تغییرات هیستومورفومتریک، عملکرد کلیه و بیان ژن‌های Bcl2 ، Bax ، Caspase 3 و P53 در موش سوری فیزیولوژی - فارماکولوژی Physiology - Pharmacology تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> آسپارتام نوعی شیرین کننده مصنوعی و غیرقندی است که به عنوان جایگزین قند در برخی از غذاها و نوشابه‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این مطالعه به منظور تعیین اثر آسپارتام بر تغییرات هیستومورفومتریک، عملکرد کلیه و بیان ژن‌های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bcl2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bax</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Caspase 3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P53</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در موش سوری انجام شد.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی تعداد 36 سر موش نر بالغ نژاد </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">NMRI</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در 4 گروه 9 تایی، یک گروه کنترل و سه گروه آزمایشی قرار گرفتند. موش‌ها در گروه کنترل به مدت 90 روز </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.3 ml</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> آب مقطر به روش گاواژ و به صورت خوراکی دریافت نمودند و گروه‌های تجربی به ترتیب 40، 80 و 160 میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن آسپارتام را به روش گاواژ و خوراکی دریافت کردند. یک روز پس از دوره تیمار، نمونه‌های خون و هیستولوژی برای ارزیابی پارامترهای بیوشیمیایی، هیستومورفومتری و بیان ژن اخذ گردید.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته‌ها:</strong> قطر جسمک کلیوی، قطر کلافه مویرگی و ارتفاع لایه اپیتلیوم لوله‌های پیچیده دور و نزدیک با افزایش دوز مصرفی آسپارتام در مقایسه با گروه کنترل به صورت چشمگیری کاهش داشت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">)؛ اما اندازه فضای ادراری و قطر دهانه داخلی لوله‌های پیچیده دور و نزدیک در مقایسه با گروه کنترل به صورت معنی‌دار افزایش یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). با افزایش دوز مصرفی آسپارتام، میزان نیتروژن اوره و کراتینین خون در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی‌داری داشت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). با افزایش دوز مصرفی آسپارتام میزان بیان ژن </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bcl2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در مقایسه با گروه کنترل به صورت چشمگیری کاهش یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). درحالی که میزان بیان ژن‌های</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bax</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Caspase 3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P53</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در مقایسه با گروه کنترل به صورت معنی‌دار افزایش یافتند (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> آسپارتام می‌تواند سبب تغییرات بیوشیمیایی، تغییرات هیستومورفومتریک کلیه و بیان ژن‌های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bcl2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bax</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Caspase 3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P53</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در موش سوری گردد.</span></span></span></span></em></p> <strong>Background and Objective: </strong>Aspartame is a kind of artifical and non-sugar sweetener that is used as a sugar substitute in some foods and beverages. This study was done to determine effect of Aspartam on histomorphometric alterations, kidney function and expression of Bcl2, Bax, Caspase 3, P53 Genes in Mice.<br> <strong>Methods: </strong>In this experimental study, 36 adult male NMRI mice were allocated into four groups including control group and three experimental groups. The mice in the control group received 0.3 ml of distilled water by oral gavage for 90 days and the experimental groups received 40, 80 and 160 mg/kg aspartame, respectively orally and daily. One day after treatment, blood and kidney tissue samples were taken to evaluate biochemical, histomorphometric alterations and gene expression.<br> <strong>Results: </strong>Renal capsule diameter, glomerulus diameter and height of the epithelial layer of distal and proximal tubules were significantly reduced in treated groups compared to control group with increasing dosage of aspartame (P<0.05). However, the size of the urinary space and the diameter of the lumen of distal and proximal tubules were significantly increased in treated groups in compared to control group (P<0.05). The level of blood nitrogen urea (BUN) and creatinine significantly increased treated groups in compared to the control group with increasing dosage of aspartame (P<0.05). Also, with increasing dosage of aspartame, Bcl2 gene expression significantly reduced in treated groups in compared to the control group (P<0.05) however expression of Bax, Caspase 3 and p53 genes were significantly increased in treated groups compared to the control group (P<0.05).<br> <strong>Conclusion: </strong>Aspartame can cause changes in biochemical, histomorphometric indices, expression of Bcl2, Bax, Caspase 3 and P53 genes in mice kidney. آسپارتام , کلیه , Bcl2 , Bax , ژن Caspase 3 , ژن P53 , موش سوری Aspartame,Kidney,Bcl2 Gene,Bax,Caspase 3,P53 Gene,Mice, 22 30 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-3193-1&slc_lang=fa&sid=1 Narges Zadsar نرگس زادسر 5900319475328460062147 5900319475328460062147 No Ph.D Candidate in Comparative Anatomy and Embryology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. دانشجوی دکتری تخصصی آناتومی و جنین شناسی مقایسه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Hassan Morovvati حسن مروتی hmorovvati@ut.ac.ir 5900319475328460062148 5900319475328460062148 Yes Professor, Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. استاد، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران. Zahra Tootian زهرا طوطیان 5900319475328460062149 5900319475328460062149 No Professor, Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. استاد، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران. Mohammadtaghi Sheybani محمدتقی شیبانی 5900319475328460062150 5900319475328460062150 No Associate Professor, Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. دانشیار، گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Mohammad Taheri محمد طاهری 5900319475328460062151 5900319475328460062151 No Expert of Dr. Rastegar Laboratories, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. کارشناس آزمایشگاه‌های دکتر رستگار، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران. Hojat Anbara حجت عنبرا 5900319475328460062152 5900319475328460062152 No Ph.D in Comparative Histology, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran, Iran. دکتری تخصصی بافت شناسی مقایسه‌ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.