fa اثر آموزش فنون مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دشواری تنظیم هیجانی و سلامت روان در زنان مبتلا به سرطان پستان: یک مطالعه کارآزمایی بالینی روانشناسي باليني Clinical Psychology تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><em><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> درد و رنج سرطان، نگرانی از آینده و ترس از مرگ، سلامت روان بیماران مبتلا به سرطان را دچار اختلال می‌کند. این مطالعه به منظور تعیین اثر آموزش فنون مبتنی بر پذیرش و تعهد بر دشواری تنظیم هیجانی و سلامت روان در زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد.</span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><em><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی: </strong>در این کارآزمایی بالینی 30 بیمار زن مبتلا به سرطان پستان به‌صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری کنترل و مداخله قرار گرفتند. گروه مداخله تحت آموزش فنون مبتنی بر پذیرش و تعهد به مدت 8 جلسه 90 دقیقه‌ای قرار گرفتند. قبل، پس از اجرای درمان و دو ماه بعد از آن همه شرکت‌کنندگان با پرسشنامه گرتز و رومر 2004 و پرسشنامه سلامت عمومی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(GHQ-28)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">ارزیابی و مورد مقایسه قرار گرفتند.</span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><em><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>یافته‌ها:</strong> نمره کلی تنظیم هیجان در پیش‌آزمون گروه مداخله از </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">4.16</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">113.52</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> به </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">3.96</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">104.67</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> کاهش یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). همچنین در دوره پیگیری نیز در گروه مداخله </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">)</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">3.58</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">104.17</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">پایین باقی مانده بود؛ اما میانگین آن در گروه کنترل کاهش آماری معنی‌داری نشان نداد. در مقیاس سلامت روان در گروه مداخله پس اجرای درمان نمره کلی سلامت روان از </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">4.21</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">46.81</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> به </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">3.39</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">33.18</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> کاهش یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). این نمره در دوره پیگیری نیز در گروه مداخله </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">)</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">3.33</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">33.12</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> ت</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">عیین شد؛ اما در گروه کنترل کاهش آماری معنی‌دار مشاهده نشد.</span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><em><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> آموزش فنون مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند باعث افزایش سلامت روانی و تنظیم بهتر هیجان در مبتلایان به سرطان پستان شود.</span></span></span></em></span></p> <span style="font-size:12px;"><em><strong>Background and Objective: </strong>The mental health of cancer patients impaired by suffering, future worriness, and fear of death. This study was conducted to determine the effect of acceptance and commitment based training on the difficulty of emotion regulation and mental health in women with breast cancer.<br> <strong>Methods: </strong>In this clinical trial study, 30 female patients with breast cancer were randomly divided into control and intervention groups (n=15). The intervention group received 8 sessions of 90 minutes of acceptance and commitment procedures. Before and after the treatment and two months there after, all participants were evaluated and compared with the Gratz-Romer 2004 and General Health Questionnaire (GHQ-28).<br> <strong>Results: </strong>Emotion regulation score in the intervention group was singnificantly reduced from 113.52&plusmn;4.16 to 104.67&plusmn;3.96 (P<0.05). Emotion regulation score remained low in the intervention group in the follow up period (104.17&plusmn;3.58); but the mean in the control group did not show any significant reduction. In the intervention group after the treatment, the total score of mental health reduced from (46.81&plusmn;4.21) to (33.18&plusmn;3.39) (P<0.05). This score was 33.12&plusmn;3.33 in the follow-up period in the intervention group; but no significant reduction was observed in the control group.<br> <strong>Conclusion: </strong>Acceptance and commitment technique training can improves mental health and emotion regulation in women with breast cancer.</em></span> درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد , نارسایی تنظیم هیجانی , سلامت روان , سرطان پستان Acceptance and commitment therapy, Emotion regulation, Mental health, Breast cancer 22 28 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-2949-1&slc_lang=fa&sid=1 Maryam Hasannezhad Reskati مریم حسن نژاد رسکتی 5900319475328460055556 5900319475328460055556 No Ph.D Candidate in Educational Psychology, Department of Psychology, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Bahram Mirzaian بهرام میرزاییان bahrammirzaian@gmail.com 5900319475328460055557 5900319475328460055557 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Sari Branch, Islamic Azad University, Sari, Iran استادیار، گروه روانشناسی، واحد ساری، دانشگاه آزاد اسلامی، ساری، ایران Seyyed Hamzeh Hosseini سید حمزه حسینی 5900319475328460055558 5900319475328460055558 No Professor, Department of Psychiatry, Psychiatry and Behavioral Sciences Research Center, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استاد، گروه روانپزشکی، مرکز تحقیقات روانپزشکی و علوم رفتاری، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران