fa غربالگری نوروپاتی اتونوم قلب و عروق در بیماران دیابتی غیروابسته به انسولین طب داخلي Internal Medicine تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : نوروپاتی اتونوم قلب و عروقCardiac Autonomic Neuropathy: CAN) ) شایع‌ترین و مهم‌ترین نوع بالینی نوروپاتی اتونوم در دیابت است. از پیامدهای CAN می‌توان انفارکتوس بی‌علامت، نارسایی تنفس و افزایش خطر مرگ و میر را نام برد. این مطالعه به منظور غربالگری CAN در بیماران دیابتی غیروابسته به انسولین انجام گردید. روش بررسی : این مطالعه توصیفی - تحلیلی روی 70 بیمار (22 مرد و 48 زن) دیابتی غیروابسته به انسولین انجام شد. برای تشخیص نوروپاتی از آزمون‌های تعداد ضربان‌های قلب در شرایط پایه، تغییرات سرعت قلب، تفاوت در سرعت قلب و فشارخون به دنبال تغییر وضعیت و مقدار اصلاح شده فاصله QT استفاده شد. نتایج مجموع آزمایشات به صورت صفر یا طبیعی، 1 یا بینابینی و 2 یا بالاتر از آن به معنی غیرطبیعی یا مبتلا به CAN رتبه‌بندی شد. یافته‌ها : 10 نفر (14.3%) طبیعی، 35 نفر (50%) بینابینی و 25 نفر (35.7%) مبتلا به CAN بودند. بین شدت‌های مختلف نوروپاتی اتونوم قلبی از نظر مدت ابتلا به دیابت تفاوت معنی‌دار دیده شد (P<0.05). میزان تغییر فشارخون سیستولی بیشترین ارتباط را با شدت نوروپاتی اتونوم قلبی داشت (r=0.509) نتیجه‌گیری : در این مطالعه نوروپاتی اتونوم قلب و عروق نسبت به مطالعات مشابه بیشتر و سابقه بیش از 10 سال ابتلا به دیابت مهم‌ترین عامل خطر CAN تعیین شد. Background and Objective: Cardiovascular autonomic neuropathy (CAN) is the most common and important type of diabetic autonomic neuropathy. Silent myocardial infarction, respiratory failure and increased mortality are the outcomes of CAN. This study was carried out to screen the cardiovascular autonomic neuropathy in non- insulin dependent diabetics patients. Method: This descriptive - analytic study was carried on 70 (22 males, 48 females) non- insulin dependent diabetics&rsquo; patients. Resting heart rate, heart rate variability, orthostatic changes in heart rate, blood pressure and corrected QT interval were recorded for each subject. The final findings were categorized as follow: 0=normal, 1=borderline and 2=CAN positive. Results: 10 (14.3%) of patients were normal, 35 (50%) of patients were borderline and 25 (35.7%) of patients were considered cardiovascular autonomic neuropathy positive. There was significant differences between duration of diabetes and three CAN scores (P<0.05). The systolic blood pressure alterations showed the maximum correlation with CAN scores (r=0.509). Conclusion: In our study, the rate of cardiovascular autonomic neuropathy was higher than other reports. The most important risk factor for cardiovascular autonomic neuropathy was more than 10 years history of diabetes mellitus. دیابت نوع دو , نوروپاتی اتونوم قلبی , پرفشاری خون Diabetes mellitus, Cardiovascular autonomic neuropathy, Hypertension 56 63 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-765&slc_lang=fa&sid=1 Hosseini SM سیدمهران حسینی hosseini@goums.ac.ir 5900319475328460050248 5900319475328460050248 Yes Associate Professor, Department of Physiology, Neuroscience Research Center, Medical Faculty, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran دانشیار گروه فیزیولوژی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان Maleki AR علیرضا ملکی 5900319475328460050249 5900319475328460050249 No General Physician پزشک عمومی Bazrafshan HR حمیدرضا بذرافشان 5900319475328460050250 5900319475328460050250 No Associate Professor, Department of Internal Medicine, Medical Faculty, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran دانشیار گروه داخلی، فوق تخصص غدد، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان