fa اثر القایی دپرنیل و دی‌متیل‌سولفوکساید بر تکثیر و بقاء سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغزاستخوان سلول‌های بنیادی Stem Cells تجربی Experimental Study زمینه و هدف : استفاده از القاگرهای شیمیایی برای تمایز سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان بالغ (BMSCs) به سلول‌های عصبی مورد توجه محققین است و در ابتدا لازم است تا اثر سمیت القاگر شیمیایی بر سلول‌های تحت القاء بررسی گردد. بدیهی است افزایش درصد سلول‌های زنده پس از القاء می‌تواند بهترین معیار برای تعین مناسب‌ترین القاء کننده باشد. این مطالعه به منظور تعیین اثرات القایی دپرنیل و دی‌متیل‌سولفوکساید (DMSO) بر تکثیر و بقاء سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغزاستخوان انجام شد. روش بررسی : این مطالعه تجربی روی 20 سر موش صحرایی بالغ نژاد ویستار در دانشکده زیست‌شناسی دانشگاه دامغان انجام شد. BMSCs از مغز استخوان موش صحرایی بالغ استخراج و در محیط &alpha;MEM حاوی FBS ده درصد کشت داده شدند. در پاساژ سوم تعیین هویت سلولی برای آنتی‌ژن‌های سطحی CD71 و CD90 به روش ایمونوسیتوشیمی و قابلیت چندتوانی BMSCs با تمایز به سلول‌های چربی و استخوان انجام شد. سلول‌ها به مدت 24 ساعت در معرض عوامل القاگر (محیط کشت تکمیل شده با 2درصد دی‌متیل سولفوکساید و محیط کشت تکمیل شده با دپرنیل 10 به توان منفی 8 مولار) قرار گرفتند و بعد از آن به محیط &alpha;MEM حاوی FBS ده درصد منتقل شدند. تکثیر و بقاء سلولی پس از 24، 48، 72 و 96 ساعت با روش آزمون MTT مورد ارزیابی قرار گرفت. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-18 و آزمون‌های One-Way ANOVA و Tukey تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : سلول‌های چسبنده به فلاسک کشت که از مغز استخوان جداشدند؛ علاوه بر بیان آنتی‌ژن‌های سطحی CD71 و CD90 توانایی تمایز به سلول‌های چربی و استخوان را داشته و نتایج حاصل از آزمون MTT نشان داد که بقاء و تکثیر سلول‌های القاء شده با دپرنیل و دی‌متیل‌سولفوکساید در زمان‌های 48، 72 و 96 ساعت پس از القاء نسبت به گروه کنترل منفی به طور معنی‌داری افزایش داشته است (P<0.05). نتیجه‌گیری : دپرنیل موجب افزایش بقاء و قابلیت تکثیر سلولی در مقایسه با دی متیل سولفوکساید شد و می‌توان این ترکیب را به عنوان القاگر سلولی مورد استفاده قرار داد. Background and Objective: Research have been focused on the applying the chemical inducer for trans-differentiation the adult BMSCs into neural cell. So that, at the first should investigate the toxcity effect of the chemical inducer on the induced cells. Plasticity and easy accessibility of bone marrow mesenchymal stem cells is a unique charactristic for treatment of neural disorderies. This study was desgined to determine the inductive effect of Deprenyl and Dimethyl sulfoxide on proliferation and survival of the mesenchymal stem cells. Materials and Methods: In this experimental study, BMSCs isolated from the adult rat bone marrow and cultured in &alpha;MEM containing 10% FBS. Cell identity for surface antigens was performed in third passage by immunocytochemistry and multipotancy capacity of BMSCs was done by BMSC differentiation into adipocytes and osteocytes. The cells were exposed to chemical agents (a: the &alpha;MEM medium supplemented with 2% DMSO, b: the &alpha;MEM medium supplemented with 10^-8M Deprenyl) for 24 houres and then transferred to &alpha;MEM containing 10% FBS cell survival and proliferation was evaluated after the 24, 48, 72 and 96 houres by MTT [3-(4-5-Dimethylthiazolyl-2-y1)-2,5-diphenyltetrazolium bromid] test. Data were analyzed using SPSS-16, One-Way ANOVA and Tukey tests. Results: In addition to expression the surface antigens and adipogenic and osteogenic differentiation by BMSCs, MTT test results showed that proliferation and survival of induced-deprenyl and DMSO cells within 48, 72 and 96 hours after the induction was increased significantly than negative control group. Conclusion: Deprenyl increases survival and cell proliferation compared to Dimethyl Sulfoxide. It can be used as cell inducer. سلول‌های بنیادی مزانشیمی مغز استخوان , دپرنیل , دی متیل سولفوکساید , MTT Bone marrow mesenchymal stem cell, Deprenyl, Dimethyl Sulfoxide, MTT 10 18 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-600&slc_lang=fa&sid=1 Taheri F فاطمه طاهری 5900319475328460046440 5900319475328460046440 No MSc Student in Developmental Biology, School of Biology, Damghan University, Damghan, Iran دانشجوی کارشناسی ارشد زیست شناسی تکوینی ، دانشکده زیست شناسی ، دانشگاه دامغان Haji Ghasem Kashani M مریم حاجی قاسم کاشانی kashani_tmu@yahoo.com 5900319475328460046441 5900319475328460046441 Yes Assistant Professor, Department of Cellular and Molecular Biology, School of Biology and Institute of Biological Sciences, Damghan University, Damghan, Iran استادیار گروه سلولی و مولکولی ، دانشکده زیست شناسی و پژوهشکده علوم زیستی ، دانشگاه دامغان Ghorbanian MT محمدتقی قربانیان 5900319475328460046442 5900319475328460046442 No Assistant Professor, Department of Cellular and Molecular Biology, School of Biology and Institute of Biological Sciences, Damghan University, Damghan, Iran استادیار گروه سلولی و مولکولی ، دانشکده زیست شناسی و پژوهشکده علوم زیستی ، دانشگاه دامغان Hosseinpour L لیلی حسین پور 5900319475328460046443 5900319475328460046443 No MSc in Developmental Biology, Department of Cellular and Molecular Biology, School of Biology and Institute of Biological Sciences, Damghan University, Damghan, Iran کارشناس ارشد زیست شناسی تکوینی ، گروه سلولی و مولکولی ، دانشکده زیست شناسی و پژوهشکده علوم زیستی ، دانشگاه دامغان