|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای کلبسیلا
محمدمهدی سلطان دلال، محمد کاظم شریفی یزدی، سوان آوادیس یانس، هدروشا ملاآقامیرزایی، آیلار صباغی،
دوره 15، شماره 3 - ( 7-1392 )
چکیده
زمینه و هدف : کلبسیلاها باکتری گرم منفی VP (وژز پروسکوئر) مثبت هستند که به صورت همسفره در دستگاه گوارش و مجاری تنفسی افراد یافت شده و به عنوان عامل عفونت جدی در بیماران بستری در بیمارستان و مقاوم در برابر آنتیبیوتیکها مطرح هستند. این مطالعه به منظور تعیین اثر سیپروفلوکساسین، سفتیزوکسیم و کاربنیسیلین بر کلبسیلاهای جدا شده از نمونه بیماران انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه آزمایشگاهی 1200 نمونه بالینی مختلف از بیماران بستری در بیمارستان امام خمینی (ره) تهران جمعآوری و برای شناسایی کلبسیلا مورد بررسی قرار گرفتند. برای تعیین حداقل غلظت کشندگی (MIC) گونههای کلبسیلا شناسایی شده، نسبت به آنتیبیوتیکهای کاربنیسیلین، سفتیزوکسیم و سیپروفلوکساسین از روش تهیه رقت در لوله macrodilution broth test استفاده شد. یافتهها : از 1200 نمونه جدا شده 300 نمونه (25درصد) کلبسیلا تشخیص داده شد. بیشترین کلبسیلای تشخیص داده شده از نمونههای ادرار (73 درصد) بود و کلبسیلا پنومونیه (94 درصد) فراوانترین گونه جدا شده بود. نتایج MIC و حداقل غلظت مهارکنندگی (MBC) حاصله با استفاده از رقتهای متوالی، محدوده غلظتهایی که رشد گونههای مختلف کلبسیلا را متوقف ساخت؛ به ترتیب برای کاربنیسیلین 16-1024 μg/ml ، سفتیزوکسیم 4-256 μg/ml و سیپروفلوکساسین 16-0.25 μg/ml به دست آمد. 94 درصد از کل گونههای کلبسیلا نسبت به کاربنیسیلین، 6 درصد به سفتیزوکسیم و یک درصد به سیپروفلوکساسین مقاوم بودند. نتیجهگیری : دو داروی سیپروفلوکساسین و سفتیزوکسیم در درمان عفونتهای ناشی از کلبسیلا مناسب هستند.
سیدمجتبی موسویان، اعظم رضوانی راد،
دوره 18، شماره 4 - ( 10-1395 )
چکیده
زمینه و هدف : یکی از مکانیسمهای مهم مقاومت در مقابل آنتیبیوتیکهای بتالاکتام در خانواده انتروباکتریاسه، تولید بتالاکتامازهای وسیعالطیف است. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی بتالاکتامازهای وسیع الطیف در ایزولههای بالینی متعلق به خانواده انتروباکتریاسه با استفاده از روش فنوتیپی دیسک ترکیبی و تعیین الگوی مقاومت آنتیبیوتیکی انجام گردید.
روش بررسی : در این مطالعه توصیفی تعداد 240 ایزوله جداسازی شده متعلق به خانواده انتروباکتریاسه از نمونههای بالینی مختلف بیمارستانهای شهر خرمآباد از فروردین لغایت تیرماه 1393 بهوسیله تستهای بیوشیمیایی استاندارد تعیین هویت شدند. الگوی حساسیت آنتیبیوتیکی در ایزولهها بهوسیله روش دیسک دیفیوژن تعیین گردید. ایزولههای تولید کننده آنزیمهای بتالاکتامازی وسیعالطیف به وسیله روش دیسک ترکیبی شناسایی شدند.
یافتهها : از 240 ایزوله مورد مطالعه به ترتیب بیشترین فراوانی متعلق به اشریشیاکلی (76%)، کلبسیلا پنومونیه (16.2%)، سیتروباکتر فروندی (5.4%)، پروتئوس میرابیلیس (1.6%)، و انتروباکتر (0.83%) بود. بیشترین مقاومت آنتیبیوتیکی ایزولههای مختلف مربوط به آنتیبیوتیکهای آمپیسیلین (88%) و سفوتاکسیم (43%) بود. در حالی که کمترین مقاومت آنتیبیوتیکی ایزولهها مربوط به آنتیبیوتیک آمیکاسین (2.5%) تعیین شد. از 240 ایزوله انتروباکتریاسه، 141 ایزوله (59%) مولد بتالاکتامازهای وسیعالطیف بودند.
نتیجهگیری : آنزیم بتالاکتامازهای وسیع الطیف و مقاومت آنتیبیوتیکی نسبت به آنتیبیوتیکهای بتالاکتام وسیعالطیف در میان ایزولههای انتروباکتریاسه جدا شده از نمونههای بالینی فراوانی بالایی داشت.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
