|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای لولههای منیساز
ملک سلیمانی مهرنجانی، سمیرا نادری نورعینی،
دوره 16، شماره 3 - ( 7-1393 )
چکیده
زمینه و هدف : نونایل فنل یک آلاینده زیست محیطی با خاصیت استروژنی ضعیف است که موجب استرس اکسیداتیو در بافتهای مختلف از جمله بیضه میگردد. این مطالعه به منظور تعیین اثر ویتامینE به عنوان یک آنتیاکسیدان قوی بر بافت بیضه موشهای صحرایی تیمار شده با پارانونایلفنل انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به 4 گروه شش تایی کنترل، vitamin E 100 mg/kg/day ، پارانونایلفنل 250 mg/kg/day و پارانونایلفنل 250 mg/kg/day توام با vitamin E 100 mg/kg/day تقسیم شدند. پس از 56 روز تیمار دهانی با تعیین وزن موش، بیضه راست خارج و فیکس شد. پارامترهای مورفومتریک بافت بیضه پس از انجام برشگیری، پاساژ بافتی و رنگآمیزی Heidenhain's Azan ، توسط روش استریولوژی مورد ارزیابی قرار گرفت. یافتهها : میانگین حجم لولههای منیساز، ارتفاع اپیتلیوم زایشی، قطر لولههای منیساز، ضخامت غشاء پایه لولههای منیساز، تعداد سلولهای اسپرماتوسیت، اسپرماتید و سلولهای سرتولی در گروه پارانونایلفنل نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری نشان داد (P<0.05). این پارامترها در گروه پارانونایلفنل + ویتامین E به صورت معنیداری در مقایسه با گروه دریافت کننده پارانونایلفنل افزایش یافت (P<0.05). پارانونایلفنل موجب آتروفی لولههای منیساز، افزایش فضای بینابینی، بینظمی و واکوئلزایی در اپیتلیوم زایشی گردید. اکثر این تغییرات تخریبی ایجاد شده توسط پارانونایلفنل، در بیضه موشهای گروه پارانونایلفنل+ ویتامین E در حد گروه کنترل بهبود یافت. نتیجهگیری : مصرف همزمان ویتامین E و پارانونایلفنل از اثرات نامطلوب پارانونایلفنل بر بافت بیضه موش صحرایی بالغ جلوگیری نمود.
داوود مقدم نیا، مختار مختاری، علی عالی زاده،
دوره 18، شماره 1 - ( 1-1395 )
چکیده
زمینه و هدف : چمچمه خرما از پروتئینها، چربیها، فیبرها و قند به صورت احیاء و غیراحیاء، رطوبت، خاکستر چوب، فورفورال، سه نوع کومارین، ترکیبات ارگانیک از خانواده کافور، استرولهای گیاهی 1 و 2 دی متوکسیل، 1 و 4 دیمتیل بنزن تشکیل شده است. این مطالعه به منظور تعیین اثر عصاره الکلی چمچمه خرما بر ساختار لولههای منیساز و اسپرماتوژنز موش صحرایی نر بالغ انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه تجربی 50 سر موش صحرایی نر بالغ با وزن تقریبی 282 گرم به پنج گروه تقسیم شدند. برای گروه کنترل هیچ تیماری صورت نگرفت. گروه شم روزانه 0.2 ml سرم فیزیولوژی را به صورت تزریق داخل صفاقی دریافت نمود. گروههای تجربی یک، دو و سه روزانه با عصاره الکلی چمچمه خرما به ترتیب با مقادیر 0.05, 0.1, 0.2 g/kg/bw به صورت تزریق داخل صفاقی تیمار شدند. بعد از گذشت 14 روز از شروع آزمایش از حیوانات خونگیری بهعمل آمد. مقدار سرمی هورمون تستوسترون با روش گاما کانتر اندازهگیری شد، بیضهها نیز خارج و مقاطع بافتی تهیه گردید. یافتهها : میانگین غلظت سرمی هورمون تستوسترون و تعداد اسپرماتوزوئیدها در گروههای تجربی نسبت به گروههای کنترل و شم کاهش آماری معنیداری داشت (P<0.05). تعداد اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت اولیه، اسپرماتید، سرتولی و لایدیگ و ساختار لولههای منیساز در گروههای تجربی نسبت به گروههای کنترل و شم کاهش معنیداری نداشت. نتیجهگیری : دریافت عصاره الکلی چمچمه خرما با مقادیر حداقل و متوسط به صورت داخل صفاقی در موشهای صحرایی نر بالغ باعث کاهش سطح سرمی هورمون تستوسترون و کاهش تعداد اسپرماتوزوئیدها میگردد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
