|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
3 نتیجه برای دریای خزر
علی شهریاری، محمد جواد کبیر، کلثوم گل فیروزی،
دوره 10، شماره 2 - ( 4-1387 )
چکیده
زمینه و هدف : خلیج گرگان با ارزش زیست محیطی بینظیر در جنوب شرقی دریای خزر ، نه تنها دارای ماهیهای باارزشی مانند ماهیان خاویاری و سفید میباشد، بلکه از سواحل آن برای شنا نیز استفاده میشود. عدم رعایت موازین زیست محیطی میتواند خطراتی را برای سلامتی انسان و محیط زیست ایجاد نماید. این مطالعه به منظور بررسی آلودگی میکروبی آب دریای خزر در خلیج گرگان و مقایسه آن با استاندارد انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تعداد 40 نمونه آب دریا طی فصول تابستان و پاییز 1383 برداشته شد. میانگین تعداد کل باکتریها، کلیفرمها، کلیفرم مدفوعی و استرپتوکوک مدفوعی با روش استاندارد تعیین گردید. یافتهها : میانگین تعداد کل باکتریها، کلیفرم، کلیفرم مدفوعی و استرپتوکوک مدفوعی در آب خلیج گرگان به ترتیب برابر 5001 در یکسیسی ، 1555، 817 و 59 در 100 سیسی تعیین گردید. نتیجهگیری: مقایسه میانگین نتایج این بررسی با استانداردهای مربوط به محلهای شنا و پرورش ماهی نشان داد که آب خلیج گرگان از نظر شنا دارای آلودگی میکروبی است، ولی از نظر محلهای پرورش ماهی دارای آلودگی میکروبی نمیباشد.
اکبر الصاق،
دوره 13، شماره 4 - ( 10-1390 )
چکیده
زمینه و هدف : اهمیت محصولات و فرآوردههای دریایی، بهویژه ماهیان در رژیم غذایی انسان روز بهروز بارزتر میشود. به موازات افزایش مصرف این منابع، اطمینان از سلامت و بهداشت آن نیز از اهمیت زیادی برخوردار است. معضل آلودگی منابع آبی به فلزات سنگین، ضروری بودن سنجش فلزات در ماهیان را که در چرخه غذایی به اکوسیستم انسانی میرسد را اثبات میکند. این مطالعه به منظور ارزیابی تراکم فلزات سنگین روی، مس،کبالت و منگنز در بافت خوراکی ماهیان سفید و کپور در جنوب مرکزی دریای خزر انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه توصیفی مقدار فلزات سنگین دو گونه از ماهیان جنوب مرکزی دریای خزر شامل ماهی سفید (Rutilus frisii kutum) و ماهی کپور (Cyprinus carpio) در نیمه دوم سال 1388 اندازهگیری شد. پس از تعیین ایستگاههای بابلسر، فریدونکنار، محمودآباد، رستمرود نور، پارک جنگلی سیسنگان و نوشهر نمونههایی از ماهیان جمعآوری گردید. پس از آمادهسازی و هضم اسیدی، مقدار فلزات سنگین روی، مس، کبالت و منگنز با روش دستگاهی طیفسنجی جذب اتمی مورد سنجش قرار گرفت و با خط پایه برایان مقایسه شد. یافتهها : میانگین و انحراف معیار غلظت فلزات سنگین روی، مس، کبالت و منگنز در بافت خوراکی ماهی سفید به ترتیب 0.57+-29.97 ، 0.09+-9.45 ، 0.01+-0.30 و 0.01+-0.20 میکروگرم برگرم وزن خشک نمونه تعیین شد. همچنین میانگین و انحراف معیار غلظت فلزات سنگین روی، مس، کبالت و منگنز در بافت خوراکی ماهی کپور به ترتیب 0.14+-30.20 ، 0.07+-9.14 ، 0.03+-1.08 و 0.02+-0.71 میکروگرم برگرم وزن خشک ماهی بود. میانگین میزان فلزات سنگین مس، کبالت و منگنز در ایستگاههای مختلف برای دو گونه ماهی دارای تفاوت آماری معنیدار بود (P<0.05). میانگین میزان روی در ماهیسفید در ایستگاههای مختلف دارای تفاوت آماری معنیداری بود (P<0.05). برای ماهی کپور تنها در دوایستگاه تفاوت آماری معنیداری بین میانگین سطح روی وجود نداشت و در دیگر ایستگاهها دارای تفاوت آماری معنیداری بود (P<0.05). نتیجهگیری : این مطالعه نشان داد که غلظت فلزات روی، مس و کبالت در بافت ماهیان سفید و کپور دریای خزر نسبتاً زیاد و بالاتر از خط پایهبرایان میباشد.
نیره سادات جنابان، الهه علی عسگری، کیومرث امینی،
دوره 23، شماره 3 - ( 7-1400 )
چکیده
زمینه و هدف: استرپتومایسسها باکتریهای رشتهای گرم مثبت و هوازی هستند که از منابع متفاوت جدا میشوند. این باکتریها توانایی تولید متابولیتهای ثانویه و مواد فعال بیولوژیکی را دارند و از این جهت در زمینه بیوکنترل بسیار حائز اهمیت هستند. اورات اکسیداز یکی از فراوردههای آنزیمی میکروبی است که از منابع مختلفی از جمله استرپتومایسس قابل استخراج است. این مطالعه به منظور کلونینگ و بیان ژن اورات اکسیداز استرپتومایسس جدا شده از دریا در باکتری اشریشیاکلی اوریگامی انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی تعداد 60 نمونه آب و رسوب از اعماق متفاوت سواحل دریای خزر در استان مازندران جمعآوری گردید. آزمونهای رنگ آمیزی گرم، متیل رد،VP، سیترات، هیدرولیز نشاسته، هیدرولیز کازئین، احیا نیترات، اکسیداز وکاتالاز برای تعیین هویت و جداسازی استرپتومایسس دریا انجام شد. ژن اورات اکسیداز توسط روش کلونینگ T-A با استفاده از وکتور PTG-19 در درون میزبان اشریشیاکلی اوراگامی کلون گردید. بیان ژن کلون شده در کلنیهای نوترکیب توسط روش Real time PCR بررسی شد. با استفاده از نرمافزارهای clustalX و Mega5درخت فیلوژنی رسم گردید.
یافتهها: غربالگری نمونههای آب دریا 12 ایزوله استرپتومایسس را شناسایی کرد که همگی دارای ژن اورات اکسیداز بودند. بیان ژن اورات اکسیداز در اشریشیاکلی اوریگامی توسط روش Real-Tima PCR به اثبات رسید. نتـایج بررسیهای فیلوژنتیکی، برخی خویشاوندان نزدیک استرپتومایسس را به عنوان کاندید مطالعات بعدی معرفی نمود.
نتیجهگیری: باکتری استرپتومایسس میتواند به عنوان منبع غنی از متابولیتهای ثانویه با کاربردهای فراوان مورد توجه قرار گیرد و به عنوان سویهای بومی به منظور تولید آنزیم اورات اکسیداز به کار رود. با به کار بردن میزبانهای کلونینگ مختلف و بررسی شرایط بهینه تولید، این سویه میتواند نامزد مطالعات آینده به منظور ساخت داروها و ترکیبات ضدمیکروبی باشد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
