|
|
|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای اسپرماتوژنزیس
دکتر اسماعیل فتاحی، دکتر سیدغلامعلی جورسرایی، دکتر کاظم پریور، دکتر علی اکبر مقدم نیا، دوره 9، شماره 4 - ( 10-1386 )
چکیده
زمینه و هدف : هینوزان یکی از سموم ارگانوفسفره است که مکانیسم اصلی آن مهار فعالیت آنزیم استیلکولیناستراز بوده و روی اندامهای جنسی اثر تخریبی دارد. با توجه به مصرف فراوان این سم در مزارع برنج و باغ مرکبات و ضرر احتمالی آن روی بافتهای بدن، تأثیر آن بر روند اسپرماتوژنزیس در موش سفید کوچک مورد مطالعه قرار گرفت.
روش بررسی: این مطالعه تجربی روی 45 سر موش نر از نژادBalb/C در سه گروه آزمایشی، کنترل و شم در دانشکده پزشکی بابل انجام پذیرفت. گروه آزمایشی به مدت یک ماه (پنج روز متوالی و دو روز استراحت) به میزانmg/kg 20، سم هینوزان را به صورت داخل صفاقی دریافت کردند. گروه شم تنها نرمال سالین دریافت کرده و گروه کنترل تزریقی نداشتند. با تهیه برشهای بافتی از بیضه، ردههای مختلف سلولهای اسپرماتوژنیک، سلولهای لایدیگ و عروق خونی در واحد سطح با استفاده از eye piece شمارش شدند. سپس دادهها با آزمونهایANOVA Tukey's HSD One way - تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها : در این مطالعه قطر بیضه و لولههای اسپرمساز و تعداد عروق خونی کاهش چشمگیری نشان داد. همچنین با شمارش سلولهای اسپرماتوژنیک مشخص گردید که تعداد سلولهای اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیتها و اسپرماتیدها در گروه آزمایشی نسبت به گروه کنترل تغییر معنیداری پیدا کرده است (05/0P<). تعداد سلولهای لایدیگ نیز به طور معنیداری کاسته شد (05/0P<).
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که تزریق داخل صفاقی سم هینوزان در موش آزمایشگاهی بر روند اسپرماتوژنزیس، ساختار لولههای اسپرمساز و کاهش سلولها موثر است.
مریم میرچناری، بهزاد عباسی، مرضیه تولائی، لیلا آزادی، محمد حسین نصر اصفهانی، دوره 21، شماره 3 - ( 7-1398 )
چکیده
واریکوسل، اختلال در وریدهای بیضه است که با اتساع و پیچش عروق شبکه پامپینیفرم یا شبکه وریدی کرماستریک شناخته میشود و میتواند موجب اختلال در اسپرماتوژنز گردد. شدت واریکوسل با کاهش پتانسیل باروری مردان مرتبط است. این مقاله مروری مکانیسمهای اثر واریکوسل بر فرآیند اسپرماتوژنز و پتانسیل باروری، اتیولوژی واریکوسل، رویکردهای درمانی و نتایج آنها را مورد بحث قرار میدهد. کلیه مطالعات چاپ شده از سال ۱۹۷۹ تا 2018 از بانکهای اطلاعاتی Science Direct،Google Scholar ،Scopus و Pubmed بر اساس کلیدواژههای ناباروری، واریکوسل، واریکوسلکتومی، اسپرماتوژنز، و نتایج کلینیکی استخراج شد و از این مقالهها، در مجموع ۷۴ مقاله وارد مطالعه گردید. افزایش دمای بیضه، بازگشت متابولیتهای سمی از کلیه یا غدد فوق کلیه (آدرنال)، هیپوکسی، اختلال هورمونی و تنش اکسایشی (Oxidative stress) از شایعترین علل پاتوژنز واریکوسل است که میتواند باعث تغییر عملکرد طبیعی بیضه و اسپرم شود. چندین مطالعه نشان دادهاند که انجام واریکوسلکتومی میتواند باعث بهبود پارامترهای اسپرم، وضعیت کروماتین، و توانایی باروری در افراد نابارور مبتلا به واریکوسل شود. احتمالاً درمان واریکوسل قبل از استفاده از روشهای کمکباروری، می تواند باعث افزایش شانس حاملگی طبیعی در این افراد نابارور گردد.
|
|
|
|
|
|
|
|
|