طبق تعریف سازمان جهانی بهداشت، طب تسکینی (Palliative care) - که نوعی طب مکمل بشمار می رود- رویکردی است که باعث بهبود کیفیت زندگی بیماران و خانواده های آنها در مواجهه با مشکلات مربوط به بیماری های تهدید کننده مانند سرطان می شود. هدف عمده در مراقبت تسکینی، دادن معنا و مفهوم به زندگی و شأن و منزلت به زندگی بیمار تا پایان آن است که بخش مهمی از آن از طریق پیشگیری و تسکین رنج و مشکلات روانی و معنوی انجام می پذیرد. در حقیقت مهم ترین موضوع برای افراد مبتلا به بیماری های صعب العلاج و ناعلاج، حفظ آرامش، کاهش استرس و تامین سلامت معنوی است. هدف این مقاله مروری- که با بررسی آیات قرآن و روایات معتبر دینی در این زمینه انجام پذیرفته است- شناسایی و بکارگیری آموزه های وحیانی در مقوله طب تسکینی می باشد. آموزه هایی همچون شناخت صحیح انسان، فلسفه بیماری و بلاها، فضیلت صبر بر بیماری، سازش با دردمندی، تقویت روحیه تقوی و پرهیزکاری، نیایش، دعا و استغفار و توجه به مبدا و معاد از جمله مقولاتی است که می توان با آموزش صحیح آنها به متخصصین این حوزه، دسترسی به اهداف طب تسکینی- ازجمله تاب آوری و بهبود کیفیت زندگی بیماران و خانواده های ایشان- را تسهیل نمود.