http://goums.ac.ir/journal مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان - مقالات نشریه - سال 1401 جلد24 شماره2 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1401/4/10 http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4038&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> روند افزایش سن و سالمندی با افزایش سایتوکاین های التهابی همراه است. مواد تشکیل دهنده موجود در اسپیرولینا به دلیل خاصیت ضدالتهابی ممکن است بتواند این روند را کاهش داده و یا بهبود بخشد. این مطالعه به منظور تعیین اثر فعالیت استقامتی و مکمل اسپیرولینا بر سطح سایتوکاین های التهابی مردان میانسال و سالمند دارای اضافه وزن انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em><span style="font-size:14pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="tab-stops:right lined 467.75pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span serif="" style="font-family:Cambria,"><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="font-weight:normal"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این کارآزمایی بالینی 40 مرد میانسال و سالمند به صورت تصادفی در 5 گروه 8 نفری شامل کنترل-سالم، کنترل- اضافه وزن، اضافه وزن+تمرین، اضافه وزن+مکمل و اضافه وزن+تمرین+مکمل قرار گرفتند. برنامه تمرینی شامل پیاده روی روی تردمیل، دوچرخه ثابت و بالارفتن از پله با شدت 65 درصد ضربان قلب اوج، به مدت 8 هفته، 3 جلسه در هفته و هر جلسه به مدت یک ساعت بود. افراد در گروه مصرف کننده روزانه 2 عدد قرص 500 میلی گرمی مکمل اسپیرولینا صبح و عصر مصرف کردند. خونگیری پس از 12 ساعت ناشتایی در مراحل پیش آزمون و 48 ساعت بعد از آخرین جلسه تمرین انجام شد. سطح سایتوکاین های التهابی شامل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-6</span></span><span style="font-weight:normal"> ، </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF-&alpha;</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TGF-&beta;</span></span><span style="font-weight:normal"> به روش الایزا مورد سنجش قرار گرفت.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میزان فاکتورهای التهابی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TGF-&beta;</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-6</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF-&alpha;</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در گروه کنترل-اضافه وزن بیشتر از گروه کنترل-سالم بود (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). تمرین و مکمل باعث کاهش معنی دار فاکتورهای التهابی در دارای اضافه وزن شد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). همچنین سطح فاکتورهای التهابی در گروه تمرین+مکمل نسبت به گروه تمرین و مکمل به طور معنی داری کمتر بود (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> فعالیت هوازی همراه با مصرف مکمل اسپیرولینا موجب کاهش معنی دار فاکتورهای التهابی در افراد دارای اضافه وزن شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> احمد عبدی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4041&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> بیماری مالتیپل اسکلروزیس </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Multiple Sclerosis: MS)</span></span><span style="font-weight:normal"> یکی از شایع ترین بیماری های نورولوژیک است که موجب افزایش استرس های اکسیداتیو و بروز اختلالات در سیستم دفاعی بدن می گردد. کورکومین جزء فعال <a href="https://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%B2%D8%B1%D8%AF%DA%86%D9%88%D8%A8%D9%87" title="زردچوبه"><span lang="FA"><span style="text-decoration:none">زردچوبه است </span></span></a></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">که دارای خواص </span></span><span style="font-weight:normal"><a href="https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=%D8%B6%D8%AF_%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%87%D8%A7%D8%A8%DB%8C&action=edit&redlink=1" title="ضد التهابی (صفحه وجود ندارد)"><span lang="FA"><span style="text-decoration:none">ضدالتهابی</span></span></a> است. این مطالعه به منظور تعیین اثر کورکومین بر میزان کورتیزول، کاتالاز و سطح بیان فاکتور رشد عصبی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(NGF)</span></span><span style="font-weight:normal"> در مدل تجربی مالتیپل اسکلروزیس القا شده انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه تجربی روی 30 سر موش صحرایی ماده نژاد ویستار انجام شد. انسفالومیلیت خودایمن تجربی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(EAE)</span></span><span style="font-weight:normal"> به عنوان مدل تجربی بیماری </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MS</span></span><span style="font-weight:normal"> انتخاب گردید. موش ها در سه گروه 10تایی شامل گروه کنترل (سالم)، گروه مبتلا و گروه درمان با کورکومین تقسیم شدند. بیماری توسط ایمن سازی موش های صحرایی با نخاع هموژنیزه شده خوکچه هندی و ادجوانت کامل فروند القاء شد. سپس حیوانات ایمن شده در دو گروه مبتلا و درمان با کورکومین قرار گرفتند. درمان با کورکومین (100 میلی گرم بر کیلوگرم روزانه) از روز دوازدهم بعد از ایمن سازی، همزمان با بروز اولین علایم ناتوانی نورولوژیک (اختلال در حرکت دم) در حیوانات آغاز شد. درمان تا 24 روز بعد از ایمن سازی ادامه یافت. همزمان گروه مبتلا حلال دارو (آب مقطر) دریافت نمود. سپس وزن حیوانات، میزان هورمون کورتیزول، آنزیم کاتالاز و سطح بیان </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">NGF</span></span><span style="font-weight:normal"> در گروه های مختلف سنجیده شدند.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> کورکومین باعث افزایش معنی دار سطح کورتیزول و بازگشت آن به سطح موش های صحرایی سالم (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">)، افزایش بیان </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">NGF</span></span><span style="font-weight:normal"> و کاهش میزان آنزیم کاتالاز نسبت به گروه مبتلا گردید (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). لازم به ذکر است که کورکومین تاثیر معنی داری بر میزان وزن طحال موش های صحرایی تحت تیمار نداشت؛ اما تجویز کورکومین در موش های صحرایی مبتلا به اسکلروز متعدد موجب افزایش وزن نسبت به گروه بیمار شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> کورکومین به دلیل کاهش اثرات مخرب آسیب های اکسیداتیو و افزایش فاکتور رشد عصبی، می تواند در بهبود بیماری آنسفالومیلیت خودایمن تجربی مفید واقع شود.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> شیوا خضری http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4026&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> مطالعات زیادی در مورد اثرات عصاره گیاهان جینسینگ و چای سبز بر فاکتورهای التهابی و آنزیم های کبدی انجام شده است. این مطالعه به منظور تعیین اثر عصاره گیاهان جینسینگ و چای سبز در مقایسه با داروی پومئول برولر بر پروتئین واکنشی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">C</span></span><br> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(C-reactive protein: CRP)</span></span><span style="font-weight:normal"> و آنزیم های آلکالین ترانسفراز و آسپارتات ترانسفراز موش های تغذیه شده با رژیم غذایی پرچرب انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی 42 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به صورت تصادفی به 7 گروه 6 تایی شامل گروه کنترل دارای رژیم غذایی معمولی و شش گروه تجربی هایپرلیپیدمیک شده به مدت یک ماه توسط رژیم غذایی پرچرب تقسیم شدند. تیمار گروه ها به مدت 8 هفته و از طریق تزریق درون صفاقی انجام شد. گروه 1 و2 دریافت کننده </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mg/kg/day</span></span><span style="font-weight:normal"> 5/77 و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mg/kg/day</span></span><span style="font-weight:normal"> 155 عصاره چای سبز؛ گروه 3 و 4 دریافت کننده </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mg/kg/day</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">103.3</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mg/kg/day</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">206.6</span></span><span style="font-weight:normal"> عصاره جینسینگ؛ گروه 5 دریافت کننده </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">g/kg/day</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">0.16</span></span><span style="font-weight:normal"> داروی پومئول برولر و گروه 6 دریافت کننده غلظت های توأم چای سبز </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mg/kg/day</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">155</span></span><span style="font-weight:normal"> و جینسینگ </span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mg/kg/day</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">206.6</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> بودند. در انتهای تیماردهی پارامترهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">CRP</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و آنزیم های کبدی سنجش شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میانگین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">CRP</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در گروه های تیمار شده با عصاره چای سبز، عصاره جینسینگ و داروی پومئول برولرو در مقایسه با گروه کنترل کاهش آماری معنی داری نشان داد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). میزان آنزیم های </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">AST</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">ALT</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> گروه های تیمار شده در مقایسه با گروه کنترل تفاوت آماری معنی داری نداشت.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> استفاده از عصاره گیاهان جینسینگ و چای سبز همانند داروی پومئول برولر به مدت هشت هفته موجب کاهش پروتئین واکنشی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">C</span></span><span style="font-weight:normal"> می گردد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> کهین شاهانی پور http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3881&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> استفاده از بریس کمری بر روی کینماتیک و کینتیک اثرگذار است. این مطالعه به منظور تعیین اثر دو نوع بریس ساده و سنسوردار توراکولومبوساکرال بر فعالیت الکترومایوگرافی عضلات منتخب در مردان مبتلا به کایفوز در هنگام دویدن انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه شبه تجربی روی 15 مرد مبتلا به کایفوز انجام شد. آزمودنی ها تکلیف دویدن را در سه شرایط بدون بریس، بریس ساده و بریس دارای سنسور انجام دادند. یک سیستم الکترومایوگرافی 8 کاناله بیسیم برای ثبت فعالیت عضلات ناحیه کمر و اندام تحتانی طی دویدن استفاده شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> در فازهای پاسخ بارگیری، میانه اتکا و نوسان تفاوت آماری معنی داری بین شرایط مختلف وجود نداشت؛ ولی در فاز هل دادن میانه فرکانس عضله دوقلو در حالت استفاده از بریس ساده نسبت به حالت بدون بریس بزرگتر بود (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). همچنین میانه فرکانس عضله نیمه وتری در حالت استفاده از بریس سنسوردار نسبت به حالت بریس ساده به طور معنی داری بالاتر بودند (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> به طور کلی استفاده از بریس و به ویژه بریس سنسوردار، سبب بهبود&nbsp; فعالیت عضلات در مردان مبتلا به کایفوز می شود.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <br> <gdiv></gdiv><gdiv></gdiv> امیرعلی جعفرنژادگرو http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4043&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> افسردگی اساسی یک بیماری شایع در جهان است که با اختلالات شناختی همراه است. یکی از کارکردهای شناختی که با اختلال افسردگی اساسی مرتبط است؛ کارکردهای اجرایی است. این مطالعه به منظور ارزیابی جامع کارکردهای اجرایی به وسیله مجموعه خودکار ارزیابی عصب روانشناختی کمبریج در افراد دارای اختلال افسردگی اساسی انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه مورد شاهدی روی 13 بیمار با تشخیص اختلال افسردگی اساسی و 13 فرد عادی در محدوده سنی 21 تا 35 سال مراجعه کننده به مراکز روان شناسی و روان پزشکی شهر تهران طی بهمن ماه سال 1399 انجام شد. افراد از میان مناطق 22 گانه شهر تهران چهار منطقه با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. در این چهار منطقه بیش از 50 مرکز روان شناسی و روان پزشکی (شامل مطب های خصوصی و کلینیک ها) شناسایی شد و از این تعداد 6 مرکز که بیشترین همکاری را با پژوهشگران نشان دادند؛ به صورت در دسترس انتخاب شدند. با مراجعه به این 6 مرکز روان شناسی و روان پزشکی از میان افرادی که ملاک های ورود به پژوهش را داشتند؛ به طور تصادفی انتخاب و در گروه آزمایش قرار گرفتند. با استفاده از روش همتاسازی افرادی که هیچ تشخیص روان پزشکی دریافت نکرده بودند؛ برای گروه کنترل انتخاب شدند. سپس گروه آزمایش و گروه کنترل مورد ارزیابی شناختی قرار گرفتند. ارزیابی شناختی با استفاده از آزمون های مجموعه خودکار ارزیابی عصب روانشناختی کمبریج، ان بک و جملات حافظه کاری دانیمن و کارپنتر انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میانگین کارکرد اجرایی در گروه بیماران افسرده در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی داری کمتر بود </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(P<0.05)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">. در بررسی جداگانه مؤلفه های کارکرد اجرایی در دو گروه افسرده و عادی در مؤلفه جابه جایی در تعداد کل خطاها افزایش آماری معنی دار، در مؤلفه بازداری در خطاهای جهت افزایش آماری معنی دار، در مؤلفه به روزرسانی در خطای 1 کاهش آماری معنی دار، خطای 2 کاهش آماری معنی دار و زمان ۲ افزایش آماری معنی دار، در مؤلفه نگهداری حافظه کاری در خطا افزایش آماری معنی دار، در مؤلفه برنامه ریزی در میانگین تأخیر (سرعت پاسخ) به انتخاب اول افزایش آماری معنی دار و میانگین تأخیر (سرعت پاسخ) برای تصحیح افزایش آماری معنی دار و در دست کاری حافظه کاری کاهش آماری معنی دار دیده شد </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(P<0.05)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> ارزیابی جامع کارکردهای اجرایی به وسیله مجموعه خودکار ارزیابی عصب روانشناختی کمبریج در افراد دارای اختلال افسردگی اساسی نشان دهنده میزان کمتر آن در مقایسه با افراد سالم است.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> روشنک خدابخش پیرکلانی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3981&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> زانوی پرانتزی یکی از اختلالات اندام تحتانی است. این مطالعه به منظور تعیین اثر طول عمر کفش ورزشی بر هم انقباضی عمومی و جهت دار عضلات مفصل مچ پا هنگام دویدن در زنان مبتلا به زانوی پرانتزی و سالم انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه مورد - شاهدی روی 30 زن دانشجو (15 فرد مبتلا به زانوی پرانتزی درجه 2 و 15 فرد سالم) با استفاده از کفش نو و کفش کهنه (6 ماه استفاده) در آزمایشگاه بیومکانیک ورزشی دانشگاه محقق اردبیلی انجام شد. به هر کدام از آزمودنی ها یک جفت کفش ورزشی نو داده شد. پس از داده گیری اولیه از آزمودنی ها خواسته شد که به مدت 6 ماه، روزانه حداقل یک ساعت در فعالیتشان استفاده کنند. فعالیت الکتریکی عضلات با استفاده از الکترومایوگرافی سطحی ثبت گردید.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> در هیچیک از زیر فازهای دویدن، تفاوتی بین گروه های مورد مطالعه در هم انقباضی عمومی و جهت دار مفصل مچ پا مشاهده نشد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> طول عمر کفش اثری بر هم انقباضی عضلات مفصل مچ پا ندارد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em><br> &nbsp;</p> <span dir="LTR"></span><span dir="LTR"></span> امیرعلی جعفرنژادگرو http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4060&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> همودیالیز، روش مهم برای درمان جایگزینی نارسایی انتهایی کلیه در ۷۰ تا ۹۰ درصد بیماران مبتلا به نارسایی انتهایی کلیوی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(End Stage Renal Disease: ESRD)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> است. فیستول شریانی وریدی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Arteriovenous fistula: AVF)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> دستیابی عروقی انتخابی در این بیماران باتوجه به میزان کارآمدی بالاتر و مرگ و میر کمتر نسبت به گرافت شریانی وریدی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Arteriovenous grafts: AVG)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> است. این مطالعه به منظور تعیین میزان شیوع و بروز انواع دستیابی عروقی در بیماران همودیالیزی شهر گرگان انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی: </strong>این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی روی 200 بیمار (101 مرد و 99 زن) همودیالیزی در مراکز آموزشی درمانی پنجم آذر و شهیدصیاد شیرازی گرگان به روش سرشماری طی سال های 1399 لغایت 1400 انجام شد. چک لیستی شامل سن، جنس، سطح تحصیلات، مدت زمان دیالیز، نوع اولین دسترسی عروقی و دسترسی عروقی حال حاضر شامل فیستول، گرافت، کاتتر موقت بدون کاف (کاتترموقت)، کاتتر دایم (پرمی کت)، محل قرارگیری دسترسی عروقی موقت (ژوگلار، ساب کلاوین، فمورال) سابقه دیابت، قومیت، مصرف سیگار و هایپرتانسیون تکمیل شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میانگین سنی در زنان </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">14.71</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">58.34</span></span><span style="font-weight:normal"> سال و در مردان </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">13.76</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">57.95</span></span><span style="font-weight:normal"> سال بود. </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">61.5%</span></span><span style="font-weight:normal"> از بیماران زیر 3 سال (میانگین سنی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">3.75</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">3.97</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) تحت همودیالیز بودند. دسترسی عروقی اولیه برای شروع دیالیز در 69 درصد از بیماران کاتتر موقت بدون کاف و در 24 درصد فیستول بود. ارتباط آماری معنی داری بین سیگاری بودن، قومیت، ابتلا به دیابت و پرفشاری خون و جنسیت با نوع دستیابی عروقی استفاده شده یافت نشد. همچنین ارتباط آماری معنی داری بین طول مدت دیالیز و نوع دستیابی عروقی یافت نشد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> باتوجه به پراکندگی کاتترها و فیستول ها تاکید بر این نکته ضروری است که بالا بردن درصد فیستول در بیمارانی که دیالیز را شروع می کنند و کارگذاری به موقع </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">AVF</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در بیماران </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">ESRD</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> می تواند کیفیت زندگی بیماران دیالیزی را بهبود بخشد و در صورت الزام به کارگذاری کاتتر تا حد ممکن بایستی از تعبیه کاتترهای ساب کلاوین اجتناب شده و کاتترژوگلار کارگذاری شود.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> روزبه چراغعلی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4039&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> لوسمی میلوئید مزمن از شناخته شده ترین انواع لوسمی است. یکی از دلایل ایجاد سرطان التهاب است. عوامل ضدالتهابی می توانند رشد سلول های سرطانی را کاهش داده یا متوقف کنند. دگزامتازون، یک آگونیست کورتیزول، دارای اثرات ضدالتهابی، ضدتوموری و آپوپتوز است. دیکلوفناک به عنوان مهارگر آنزیم سیکلواکسیژناز، نقش ضدالتهابی دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثر هم افزایی داروهای دگزامتازون و دیکلوفناک بر روی حیات سلول های سرطانی رده </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">K562</span></span><span style="font-weight:normal"> انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه توصیفی - تحلیلی رده سلولی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">K562</span></span><span style="font-weight:normal"> در محیط کشت </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">RPMI-1640</span></span><span style="font-weight:normal"> غنی شده با گلوتامین و پنی سیلین و استرپتومایسین کشت داده شد. برای سنجش خصلت سمیت سلولی داروهای دگزامتازون، دیکلوفناک و داروی ترکیبی آنها از روش </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MTT</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Multi-Target Tracking)</span></span><span style="font-weight:normal"> استفاده شد. برای بررسی وقوع آپوپتوز از رنگ آمیزی هوخست و الکتروفورز </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">DNA</span></span><span style="font-weight:normal"> استفاده گردید.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> دیکلوفناک، دگزامتازون و ترکیب این دو دارو در غلظت های 20 ، 40 ، 60 و 80 میکرومول بر میلی لیتر دارای اثر سمیت سلولی بودند. اثر سمیت سلولی قابل توجهی پس از 72 ساعت از تیمار با غلظت های مختلف داروها مشاهده شد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). رنگ آمیزی هوخست نشان داد که قطعه قطعه شدن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">DNA</span></span><span style="font-weight:normal"> در سلول های تحت تیمار افزایش یافته است. همچنین الکتروفورز </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">DNA</span></span><span style="font-weight:normal"> القاء آپوپتوز توسط دیکلوفناک، دگزامتازون و ترکیب دو دارو را نشان داد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> این مطالعه نشان داد که داروی ترکیبی با غلظت 20 میکرومول بر میلی لیتر به صورت موثری باعث القاء آپوپتوز نسبت به داروهای منفرد می شود.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> یعقوب پاژنگ http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4019&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> هموپتیزی، خروج خون منشاء گرفته از راه هوایی است. برونشیولیت، کارسینوم برونکوژنیک و برونشکتازی شایع ترین علت هموپتیزی در کشورهای توسعه یافته و عفونت های ناشی از مایکوباکتریوم توبرکلوزیس شایع ترین دلیل در کشورهای اندمیک است. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی علل هموپتیزی و برخی عوامل خطر مرتبط با آن انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی - تحلیلی روی پرونده 68 بیمار (37 مرد و 31 زن، میانگین سنی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">17.27</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">56.85</span></span><span style="font-weight:normal"> سال) با شکایت هموپتیزی مراجعه کننده به مرکز آموزشی و درمانی شهید صیادشیرازی طی سال های 1393 لغایت 1395 انجام شد. با استفاده از پرونده بیماران، اطلاعات دموگرافیک، سابقه بیماری، سوء مصرف مواد مخدر و علت ایجاد هموپتیزی از بانک اطلاعاتی مرکز آموزشی و درمانی شهید صیادشیرازی استخراج و مورد ارزیابی قرار گرفتند.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> سابقه مصرف سیگار، سوء مصرف مواد مخدر و ابتلا به دیابت به ترتیب در </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">42.6%</span></span><span style="font-weight:normal"> ، </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">45.6%</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">17.6%</span></span><span style="font-weight:normal"> از بیماران وجود داشت. بیشترین فراوانی علت هموپتیزی شامل برونشکتازی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(25%)</span></span><span style="font-weight:normal"> ، پنومونی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(20.6%)</span></span><span style="font-weight:normal"> ، سل و سرطان ریه </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(16.4%)</span></span><span style="font-weight:normal"> بودند و جنسیت عامل خطر مستقل برای هموپتیزی تعیین شد (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). شایع ترین علت هموپتیزی در مردان برونشکتازی، سرطان ریه و پنومونی و شایع ترین علت هموپتیزی در زنان سل و برونشکتازی بودند. متغیرهای سن، سوء مصرف مواد مخدر، مصرف سیگار و ابتلا به دیابت با بروز هموپتیزی ارتباط آماری معنی داری نداشتند.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> برونشکتازی، سل و سرطان ریه سه دلیل عمده بروز هموپتیزی تعیین شدند. جنسیت رابطه مستقیمی با علت بروز هموپتیزی داشت. به طوری که شایع ترین علل هموپتیزی در مردان برونشکتازی، سرطان ریه و پنومونی و در زنان سل و برونشکتازی تعیین گردید.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> رقیه گلشا http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4005&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف: </strong>بیشتر کسانی که خودکشی می کنند؛ از اختلالات روان پزشکی به ویژه افسردگی و اختلالات مرتبط با سوء مصرف مواد رنج می برند. خطر خودکشی فقط مربوط به اختلالات عمده روان پزشکی به عنوان عامل خطر نیست. تمایل به ایده پردازی خودکشی به علل دیگر مانند بیماری های جسمی نیز از عوامل مهم مرتبط با اقدام به خودکشی محسوب می شود. این مطالعه به منظور تعیین شیوع ایده پردازی خودکشی و رابطه آن با افسردگی و وضعیت سلامت عمومی در مراجعین به مراکز درمان اعتیاد ایران انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی - تحلیلی روی 689 مراجعه کننده به مراکز درمان اعتیاد استان های یزد، خراسان رضوی، مازندران، سیستان و بلوچستان، فارس، آذربایجان شرقی و کرمانشاه که تحت درمان نگهدارنده با متادون قرار داشتند در سال 1397 انجام شد. برای نمونه گیری در مرحله اول هفت استان (خوشه) به صورت تصادفی انتخاب شدند. در مرحله دوم نمونه ها به صورت در دسترس از مراکز درمان اعتیاد انتخاب شدند. ابزارهای مورد بررسی شامل پرسشنامه سلامت عمومی، سیاهه افسردگی بک و &rlm;سنجه ایده خودکشی بک بودند.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> 151 نفر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(21.91%)</span></span><span style="font-weight:normal"> دارای سابقه اقدام به خودکشی بودند. 218 نفر </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(31.6%)</span></span><span style="font-weight:normal"> از افراد ایده پردازی خودکشی داشتند. بین افسردگی و ایده پردازی خودکشی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(r=0.504)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> رابطه مثبت و معنی داری وجود داشت (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). بین متغیرهای سلامت عمومی در همه ابعاد آن و ایده پردازی خودکشی رابطه خطی معنی دار وجود داشت (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). ایده پردازی خودکشی با خرده مقیاس های علایم جسمانی، علایم اضطرابی و اختلال خواب و علایم افسردگی رابطه مثبت معنی دار (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) و بین کارکرد اجتماعی با ایده پردازی خودکشی رابطه معکوس معنی دار یافت شد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> ایده پردازی خودکشی در یک سوم از مراجعه کنندگان به مراکز ترک اعتیاد کشور وجود دارد. متغیرهای افسردگی و وضعیت نامناسب سلامت عمومی می تواند منجر به ایده پردازی خودکشی گردد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> افشین نقی زاده http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4042&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> نقش اعضای خانواده در مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان رو به افزایش است. مشکلات متعدد این بیماری نه تنها بیماران بلکه مراقبین آنها را تحت تاثیر قرار می دهد. از میزان برخورداری حمایت اجتماعی و سلامت معنوی مراقبین این بیماران اطلاعات اندکی در دسترس است. این مطالعه به منظور تعیین وضعیت سلامت معنوی و حمایت اجتماعی مراقبین خانوادگی بیماران بستری مبتلا به سرطان انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی روی 265 مراقب خانوادگی بیماران مبتلا به سرطان با نمونه گیری در دسترس در بخش های بستری و درمانگاه های سرپایی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل طی سال 1398 انجام شد. اطلاعات از طریق پرسشنامه دموگرافیک، پرسشنامه حمایت اجتماعی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">Vaux</span></span><span style="font-weight:normal"> و پرسشنامه سلامت معنوی ثبت و ارزیابی گردید.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میانگین و انحراف معیار حمایت اجتماعی و سلامت معنوی به ترتیب </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">14.58</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">98.86</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">11.97</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">91.32</span></span><span style="font-weight:normal"> مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به سرطان در سطح مطلوبی ارزیابی شد. بین میانگین حمایت اجتماعی و سلامت معنوی با مشخصات فردی اجتماعی مراقبین خانوادگی و وابسته به بیماری به جز در شغل مراقب اختلاف آماری معنی داری وجود نداشت (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). بین مدت زمان تشخیص بیماری و سن مراقبین با نمره حمایت معنوی و اجتماعی ارتباط آماری معنی داری وجود نداشت.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> مراقبین خانوادگی بیماران مبتلا به سرطان از حمایت اجتماعی و سلامت معنوی مطلوبی برخوردار بودند.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><p style="font-style:normal;"></p></p> افسانه ارزانی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4012&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف: </strong>در علوم پزشکی دانستن خواص ضدسرطانی پلامباژین از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این مطالعه به منظور تعیین خواص ضدسرطانی نانوذرات پلیمری بارگذاری شده با پلامباژین بر روی سلول های سرطانی پستان انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه توصیفی ابتدا کوپلیمرهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mPEG-PCL</span></span><span style="font-weight:normal"> به روش پلیمریزاسیون حلقه گشایی سنتز شد. سپس از تکنیک های مختلفی همچون </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">FT-IR</span></span><span style="font-weight:normal"> ، </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">HNMR</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">GPC</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">DSC</span></span><span style="font-weight:normal"> برای تایید سنتز موفقیت آمیز و تعیین ویژگی های آنها استفاده گردید. برای تهیه نانوذرات بارگذاری شده با پلامباژین از روش نانوترسیب استفاده شد. ویژگی های نانوذرات تهیه شده توسط تکنیک های مختلف از جمله </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">DLS</span></span><span style="font-weight:normal"> بررسی شد. سمیت سلولی پلامباژین، کوپلیمر و نانوذره بارگذاری شده با پلامباژین بر روی سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MCF7</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">HFF2</span></span><span style="font-weight:normal"> با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MTT</span></span><span style="font-weight:normal"> بررسی گردید.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میانگین قطر نانوذرات کمتر از 115 نانومتر بودند. بیشترین میزان بارگذاری دارو در نانوذره </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">15.4%</span></span><span style="font-weight:normal"> و میزان انکپسولاسیون </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">79%</span></span><span style="font-weight:normal"> بود. رهش دارو آهسته و کنترل شده و تقریباً وابسته به </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">pH</span></span><span style="font-weight:normal"> بود. نتایج کشت سلولی پلامباژین روی رده سلولی سرطانی پستان نشان داد که نانوذرات این دارو نتایج خیلی بهتری نسبت به خود دارو در حالت آزاد دارند که میزان </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IC50</span></span><span style="font-weight:normal"> این نانو ذره در سلول های </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MCF7</span></span><span style="font-weight:normal"> در 48 ساعت و 72 ساعت به ترتیب برابر با </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">10.78</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">24.03</span></span><span style="font-weight:normal"> میکرومولار بودند.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> نانوذرات </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">mPEG-PCL</span></span><span style="font-weight:normal"> می تواند یک حامل کارآمد برای پلامباژین باشد و داروی پلامباژین می تواند یک داروی موثر بر روی سلول های سرطانی پستان باشد که هیچگونه سمیتی بر روی سلول های سالم ندارد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> حسین دانافر http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3894&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> استرپتوکوک ها باکتری های گرم مثبت و بی هوازی هستند که به صورت زنجیره به دنبال هم قرار گرفته و از منابع متفاوت جدا می شوند. پروتئین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">speA</span></span><span style="font-weight:normal"> یکی از فراورده های میکروبی است که از منابع مختلفی از جمله استرپتوکوکوس دیس گالاکتیه قابل استخراج است. پسوریازیس یک بیماری شایع، مزمن و عود کننده است که به خصوص در مراحل پیشرفته می تواند باعث عوارض متعدد جسمی و روحی در فرد بیمار گردد. این مطالعه به منظور جداسازی، کلونینگ و بیان سوپر آنتی ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SPE</span></span><span style="font-weight:normal"> استرپتوکوک دیس گالاکتیه با روش </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SDS page</span></span><span style="font-weight:normal"> در بیماران مبتلا به پسوریازیس انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی آزمایشگاهی روی 60 نفر (26 مرد و 34 زن) مراجعه کننده به آزمایشگاه تشخیص طبی (27 نفر دارای پسوریازیس ناشی از عامل استرپتوکوک دیس گالاکتیه و 33 نفر غیرمبتلا) طی سال 1400 انجام شد. استرپتوکوک دیس گالاکتیه توسط آزمون های مختلف، تعیین هویت و جداسازی گردید. ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">speA</span></span><span style="font-weight:normal"> توسط روش کلونینگ </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">T-A</span></span><span style="font-weight:normal"> با استفاده از وکتور </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">PTG-19</span></span><span style="font-weight:normal"> در درون میزبان اشریشیاکلی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">Xl1 blue</span></span><span style="font-weight:normal"> کلون گردید. بیان ژن کلون شده در کلونی های نوترکیب توسط روش </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SDS-PAGE</span></span><span style="font-weight:normal"> بررسی شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> بررسی کلونی های نوترکیب وجود ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">speA</span></span><span style="font-weight:normal"> را به اثبات رساند. بیان ژن </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">speA</span></span><span style="font-weight:normal"> در اشریشیاکلی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">X11 blue</span></span><span style="font-weight:normal"> توسط روش </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SDS-PAGE</span></span><span style="font-weight:normal"> به اثبات رسید.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> سوپرآنتی ژن </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">speA</span></span><span style="font-weight:normal"> باکتری استرپتوکوک دیس گالاکتیه می تواند توسط روش </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">T-A</span></span><span style="font-weight:normal"> کلونینگ با استفاده از وکتور </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">PTG-19</span></span><span style="font-weight:normal"> در درون میزبان اشریشیاکلی</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">Xl1 blue</span></span><span style="font-weight:normal"> به خوبی بیان و تخلیص شده و به عنوان کاندید واکسن بیماری پسوریازیس مورد کارآزمایی های مناسب قرار گیرد. روش های مبتنی بر میکروب و تولید باکتری های نوترکیب روش هایی مقرون به صرفه برای تولید پروتئین ها با رویکرد اهداف درمانی و واکسیناسیون هستند.</span></span></span></span></span></span></span></em></p> کیومرث امینی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4025&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">اختلال در خونرسانی مناسب به بخشی از قلب و آسیب عضلات قلبی به دلیل کمبود اکسیژن، توصیف کننده شرایطی تحت عنوان آنفارکتوس میوکارد </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Myocardial Infarction: MI)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> است. بروز آنفارکتوس حاد میوکارد در سنین جوانی پدیده ای نسبتاً ناشایع است. با این وجود، در نظر گرفتن احتمال بروز آن خصوصاً در حضور عوامل خطری نظیر چاقی و مصرف سیگار می تواند با ارایه صحیح و به موقع اقدامات تشخیصی و درمانی راه گشا باشد. مقاله حاضر به معرفی و گزارش موردی از آنفارکتوس حاد میوکارد در فرد مذکر جوان می پردازد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <h1 dir="RTL" style="margin-top:1px; margin-right:19px; margin-bottom:1px; margin-left:19px; text-align:justify; text-indent:11.35pt"><span style="font-size:14pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="tab-stops:right lined 467.75pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span serif="" style="font-family:Cambria,"><span style="color:#365f91"><span lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span style="font-family:" tahoma=""><span style="font-weight:normal"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></h1> مجتبی فاضل