http://goums.ac.ir/journal مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان - مقالات نشریه - سال 1400 جلد24 شماره1 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1400/12/10 http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3958&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> شواهد علمی مربوط به اثربخشی توانبخشی بر فعالیت الکترومیوگرافی عضلات تنه محدود است. این مطالعه به منظور تعیین اثر تمرینات الگوی حرکتی بر فرکانس عضلات منتخب تنه در افراد مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی حین فرود تک پا انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این کارآزمایی بالینی 28 بیمار با کمردرد مزمن غیراختصاصی به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و گروه کنترل قرار گرفتند. گروه کنترل هیچگونه درمانی را دریافت نکرد. گروه مداخله درمان را به صورت انجام تمرینات الگوی حرکتی اجرا نمودند. آزمودنی ها فرود آمدن از ارتفاع 30 سانتی متری را انجام دادند. فعالیت عضلانی تنه با استفاده از سیستم الکترومایوگرافی 8 کاناله بررسی شد. ارزیابی ها در پیش آزمون و بعد از شش هفته به انجام رسید.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> طیف فرکانس عضلات رکتوس ابدومینس راست و ارکتور اسپاین کمری راست در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل پایین تر بود (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). در سایر عضلات تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:12px;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> احتمالاً تمرینات الگوی حرکتی می تواند به بهبود طیف فرکانس عضلات منتخب تنه حین فرود تک پا منجر گردد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> امیرعلی جعفرنژادگرو http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3997&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="color:#000000;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف: </strong>کمبود ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و فقر حرکتی از جمله عوامل مربوط به افزایش التهاب و استرس اکسایشی در شرایط چاقی هستند. این مطالعه به منظور تعیین اثر یک دوره تمرین پیلاتس همراه با ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span style="font-weight:normal"> بر سطح پروتئین جاذب شیمیایی مونوسیت -1 </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(MDP-1)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و فعالیت سوپراکسیددیسموتاز </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(SOD)</span></span><span style="font-weight:normal"> در مردان دارای اضافه وزن انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></span><span style="font-size:14pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="tab-stops:right lined 467.75pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span serif="" style="font-family:Cambria,"><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="font-weight:normal"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این کارآزمایی بالینی یک سویه کور 56 مرد دارای اضافه وزن به طور تصادفی در گروه های کنترل، تمرین پیلاتس، ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و ترکیبی قرار گرفتند. تمرینات پیلاتس 8 هفته با شدت 75-50 درصد ضربان قلب ذخیره و 3 جلسه در هفته انجام شد. گروه های ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span style="font-weight:normal"> و ترکیبی به طور هفتگی 50000 واحد ویتامین </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> دریافت نمودند. سطح </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MCP-1</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و فعالیت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SOD</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> قبل و پس از مداخله سنجیده شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> وضعیت ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در تمام آزمودنی ها پایین تر از نرمال بود. مقادیر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MCP-1</span></span><span style="font-weight:normal"> در گروه های تمرین پیلاتس، ویتامین</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span style="font-weight:normal"> و ترکیبی بعد از 8 هفته کاهش و فعالیت </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SOD</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> افزایش آماری معنی داری یافت (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">)؛ اما مداخله ترکیبی تاثیر قوی تری در تعدیل مقادیر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MCP-1</span></span><span style="font-weight:normal"> و فعالیت </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SOD</span></span><span style="font-weight:normal"> در مقایسه با دو مداخله دیگر داشت (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). همچنین اثر تمرینات پیلاتس بر افزایش فعالیت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SOD</span></span><span style="font-weight:normal"> بیشتر از مصرف ویتامین</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span style="font-weight:normal"> بود (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> به نظر می رسد تمرین پیلاتس و مصرف ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> می توانند اثرات حمایتی خود را در افراد اضافه وزن با سطح پایین ویتامین</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">، به واسطه افزایش فعالیت </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">SOD</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و کاهش شاخص التهابی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">MCP-1</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> اعمال نمایند. اگرچه این اثرات با مداخله ترکیبی توسعه یافت؛ ولی تمرینات پیلاتس با افزایش بیشتری در افزایش سطح آنتی اکسیدانی نسبت به ویتامین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">D</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> همراه بود.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p style="font-style:normal;"></p> معصومه حبیبیان http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4059&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> پروپوفول یکی از رایج ترین داروهای مورد استفاده در بیهوشی بوده و درد هنگام تزریق از عوارض جانبی این دارو است. این مطالعه به منظور مقایسه اثر لیدوکائین، منیزیوم سولفات و کتامین در کاهش درد ناشی از تزریق وریدی پروپوفول در بیماران تحت عمل جراحی انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این کارآزمایی بالینی دوسویه کور 80 بیمار 18 تا 65 ساله به صورت تصادفی در 4 گروه 20 نفری لیدوکائین، کتامین، منیزیوم سولفات و نرمال سالین قرار گرفتند. برای ارزیابی درد از معیار</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">Ambesh Score </span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">&nbsp;استفاده شد. تغییرات همودینامیک گروه های مورد مطالعه در دقایق 1 و 3 و 5 ارزیابی شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> بیماران در گروه های لیدوکائین، کتامین و منیزیم سولفات به ترتیب با مقادیر 75 درصد، 70 درصد و 55 درصد در مقایسه با گروه نرمال سالین (25 درصد) پس از تزریق پروپوفول، احساس درد نداشتند (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). میانگین روند زمانی فشار خون سیستولیک، فشار خون دیاستولیک و متوسط فشار خون شریانی بین گروه های مورد مطالعه از نظر آماری معنی دار بود (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری: </strong>استفاده از داروهای لیدوکایین یا کتامین در زمان تزریق پروپوفول می تواند در کاهش درد هنگام تزریق پروپوفول موثر باشد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> سیده ماهرخ علینقی مداح http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3909&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> سندرم فیبرومیالژیا یک بیماری مزمن همراه با درد گسترده اسکلتی عضلانی است که در درجه اول زنان را مبتلا می کند و بر بسیاری از ابعاد زندگی روانشناختی و اجتماعی فرد تاثیر منفی می گذارد. درمان شناختی رفتاری احساسات ناکارآمد و رفتارها، فرآیندها و مضامین شناختی ناسازگارانه را به روش های نظام مند بررسی می کند. هیپنوتراپی شناختی رفتاری ترکیب هیپنوتراپی با روش ها و مفاهیم درمان شناختی رفتاری است. این مطالعه به منظور مقایسه اثربخشی درمان شناختی رفتاری با هیپنوتراپی شناختی رفتاری بر رضایت جنسی زنان مبتلا به سندروم فیبرومیالژیا انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این کارآزمایی بالینی روی 9 زن مبتلا به سندرم فیبرومیالژیا مراجعه کننده به کلینیک جامع فوق تخصصی روماتولوژی در شهر گرگان طی سال 1399 انجام شد. بیماران به صورت تصادفی در 3 گروه 3 نفری شامل گروه درمان شناختی رفتاری، گروه درمان شناختی رفتاری به همراه هیپنوتراپی و گروه کنترل قرار گرفتند. درمان های مورد استفاده به مدت 8 جلسه به تفکیک برای 2 گروه سه نفره در مرکز جامع پارس توان شهر گرگان اجرا شد. گروه کنترل مداخله ای دریافت نکرد. برای ارزیابی رضایت جنسی بیماران از مقیاس چند بعدی رضایت جنسی زنان </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">(Sexual Satisfaction Scale for Women: SSSW)</span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"> روشن چسلی 1393 استفاده شد. نمره برش شاخص های پایا </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">1.96</span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"> در نظر گرفته شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> رضایت جنسی در پس آزمون برای هر دو گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، موثر ارزیابی شد (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">)؛ اما درمان شناختی رفتاری به همراه هیپنوتراپی </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">(59.38%)</span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"> در مقایسه با درمان شناختی رفتاری </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">(43.01%)</span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"> اثربخشی بیشتری داشت و در پیگیری دو ماهه نیز اثربخشی را حفظ نمود (</span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">). در تمامی مداخله های انجام شده شاخص های پایا در مرحله پیش آزمون و پس آزمون بیشتر از مقدار ملاک </span></span><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal">(1.96)</span></span><span style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"> بود.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:14pt"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA" style="font-size:9.0pt"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> درمان هیپنوتراپی شناختی رفتاری بیش از درمان شناختی رفتاری باعث افزایش رضایت جنسی در زنان مبتلا به سندرم فیبرومیالژیا می گردد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <span dir="LTR"></span> جوانشیر اسدی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3917&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> اسفنگوزین 1-فسفات نقش مهمی در بیولوژی عضله اسکتی داشته و همچنین در هایپرتروفی و فعالسازی سلول های ماهواره ای درگیر است. این مطالعه به منظور مقایسه اثر هشت هفته تمرین موازی با ترتیب متفاوت بر سطح اسفنگوزین 1-فسفات عضله اسکلتی تند و کند انقباض موش های صحرایی انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در محدوده وزنی 180 تا 200 گرم به روش تصادفی به پنج شامل گروه های کنترل، تمرین مقاومتی، تمرین استقامتی، تمرین مقاومتی &ndash; استقامتی و تمرین استقامتی - مقاومتی تقسیم شدند. ﺗﻤﺮﻳﻦ مقاومتی شامل بالا رفتن از نردبان به ارتفاع یک متر و بر اساس درصدی از آزمون اضافه بار (75 درصد وزن) در هفته اول شروع و اضافه شدن هفتگی 30 گرم، اجرا شد. تمرین استقامتی بر روی تردمیل و با شدت 12 متر در دقیقه و زمان 15 دقیقه در هفته اول شروع و به 30 متر در دقیقه و زمان 60 دقیقه در هفته آخر رسید. در تمرین مقاومتی - استقامتی ابتدا تمرین مقاومتی و بعد از 5 دقیقه تمرین استقامتی و در تمرین استقامتی - مقاومتی برعکس آن اجرا شد. سطح پروتئین اسفنگوزین-1 فسفات در عضله تاکننده بلند انگشت پا </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(FHL)</span></span><span style="font-weight:normal"> و عضله نعلی بررسی شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> تمرین موازی استقامتی - مقاومتی، مقاومتی- استقامتی و تمرین مقاومتی در عضلات تند و کند انقباض منجر به افزایش آماری معنی دار سطح اسفنگوزین 1-فسفات نسبت به گروه کنترل شد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). تفاوت آماری معنی داری بین دو تمرین موازی با ترتیب متفاوت مشاهده نشد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> به نظر می رسد که ترتیب اجرای فعالیت در تمرین موازی منجر به پاسخ متفاوت در سطح اسفنگوزین 1-فسفات عضلات تند و کند انقباض موش های صحرایی نمی شود.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> امین فرزانه حصاری http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3983&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="color:#000000;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> دیابت نوع یک در گروه بیماران خود ایمنی و التهابی شیوع بالایی دارد. فاکتور نکروز دهنده تومور آلفا </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(TNF-&alpha;)</span></span><span style="font-weight:normal"> و اینترلوکین-10 </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(IL10)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> نقش مهمی در تنظیم تعاملات پیچیده بین سلول های بتاپانکراس و سلول های ایمنی در ایجاد دیابت نوع یک </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Type 1 Diabetes: T1D)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> دارند. این مطالعه به منظور تعیین اثر همزمان تمرین مقاومتی و تزریق سلول های اجدادی اندوتلیال بر سطح گلوکز خون و بیان پروتیئن فاکتورهای پیش التهابی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF-&alpha;</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span style="font-weight:normal"> در بافت عضلانی موش های صحرایی نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></em></span><span style="font-size:14pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="tab-stops:right lined 467.75pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span serif="" style="font-family:Cambria,"><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="font-weight:normal"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="color:#000000;"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی ۳۶ سر موش صحرایی نر نژاد ویستار با وزن تقریبی 20</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">200گرم و سن شش هفته به صورت تصادفی به شش گروه شش تایی تقسیم شدند. القای دیابت نوع یک به وسیله تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(STZ)</span></span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><span style="color:#000000;"> به میزان 45 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن انجام شد. گروه ها شامل</span><a name="_Hlk77892368"><span style="color:#000000;"> گروه دیابت + تزریق سلول های بنیادی + تمرین مقاومتی، گروه دیابت + تمرین مقاومتی، گروه دیابت + تزریق سلول های بنیادی، گروه دیابتی کنترل برای کنترل گذر زمان و گروه های سالم پایه و دیابتی پایه برای پیش فرض ها بودند. تمرینات به مدت ۱۷جلسه تمرین مقاومتی شامل بالا رفتن از نردبان با وزنه فزاینده سه روز در هفته در شرایط یکسان آزمایشگاهی انجام شد. کشت سلول های اجدادی اندوتلیال از طریق اسپیره کردن مغز استخوان فمور و انجام مراحل کشت و سپس تزریق به داخل ورید دمی صورت گرفت.</span></a><span style="color:#000000;"> ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین سطح گلوکز خون به روش الایزا و میزان بیان پروتیئن </span></span></span><span style="color:#000000;"><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF&alpha;</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در بافت عضله به روش وسترن بلات ارزیابی شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <div dir="RTL"><br> <span style="color:#000000;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> تزریق سلول های بنیادی اندوتلیال، تمرینات مقاومتی و تمرینات مقاومتی همراه با تزریق همزمان سلول های بنیادی اندوتلیال در مقایسه با گروه کنترل منجر به افزایش معنی دار میزان فاکتور ضدالتهابی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در بافت عضله اسکلتی موش های دیابتی گردید </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(P<0.05)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">. تمرین مقاومتی همراه با تزریق همزمان سلول های بنیادی اندوتلیال، نسبت به تزریق سلول های بنیادی و تمرین مقاومتی هر کدام به تنهایی منجر به افزایش معنی دار بیان فاکتور ضدالتهاب </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span style="font-weight:normal"> و کاهش آماری معنی دار گلوکز در بافت عضله اسکلتی موش های دیابتی گردید </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(P<0.05)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></span></div> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> به نظر می رسد ۱۷ جلسه تمرین مقاومتی باعث کاهش سطح گلوکز خون و بهبود شرایط التهابی در پاسخ به افزایش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IL-10</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و کاهش </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">TNF-&alpha;</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در گروه موش های صحرایی دیابتی با تمرین مقاومتی و همزمان تزریق سلول های اجدادی اندوتلیال می گردد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></span></p> <p style="font-style:normal;"></p> عیدی علیجانی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3934&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> کمر درد یک بیماری ارتوپدی شایع است که تا حدود 80 درصد از جمعیت جامعه را در برخی از مراحل زندگی درگیر می کند. یکی از ابزارهای مورد استفاده برای کاهش درد بریس است. ارتباط بین استفاده از بریس و پارامترهای راه رفتن در افراد مبتلا به کمردرد به خوبی شناخته نشده است. این مطالعه به منظور تعیین اثر دو بریس ساده و سنسوردار توراکولامبوساکرال بر سینتیک راه رفتن بیماران مبتلا به کمردرد انجام شد.</span></span></span></span></span></span></em></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><span style="color:#000000;"><strong>روش بررسی:</strong></span><a name="_Hlk91152993"><span style="color:#000000;"> این مطالعه شبه تجربی روی 15 زن و مرد مبتلا به کمردرد در آزمایشگاه بیومکانیک مرکز سلامت و تندرستی دانشگاه محقق اردبیلی طی تابستان 1399 انجام شد. هر یک از شرکت کنندگان راه رفتن در سه شرایط بدون بریس، با بریس سنسوردار و با بریس ساده را انجام دادند. نیروهای واکنش زمینی حین راه رفتن توسط دستگاه صفحه نیرو ثبت و مقایسه شدند.</span></a></span></span></span></span></span></span></em></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میانگین سرعت راه رفتن در هنگام استفاده از سه حالت بدون بریس، بریس ساده و بریس سنسور دار تفاوت آماری معنی داری نداشت. همچنین بریس های ساده و دارای سنسور بر دامنه های نیروی عکس العمل زمین، زمان اوج گیری و مقادیر گشتاور آزاد اثر قابل توجهی نداشتند.</span></span></span></span></span></span></em></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><span style="color:#000000;"><strong>نتیجه گیری:</strong> </span><a name="_Hlk91153319"><span style="color:#000000;">بریس های ساده و سنسوردار توراکولومبوساکرال بر روی سینتیک راه رفتن بیماران مبتلا به کمردرد </span></a><span style="color:#000000;">فاقد اثرند.</span></span></span></span></span></span></span></em></span></span></p> <p style="font-style:normal;"></p> امیرعلی جعفرنژادگرو http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4009&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> ناباروری از جمله مسایلی است که بسیاری از جنبه های زندگی زوجین را تحت تاثیر قرار می دهد. این مطالعه به منظور تعیین شیوع ناباروری بر اساس سه تعریف پزشکی، اپیدمیولوژی و جمعیت شناسی و عوامل تعیین کننده آن در استان تهران انجام شد.</span></span></span></span></span></span></em></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی - تحلیلی روی 669 زن متاهل 15 تا 49 ساله طی سال 1396 در استان تهران انجام شد. داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری و شیوع ناباروری تعیین گردید.</span></span></span></span></span></span></em></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> درصد ناباروری بر اساس تعریف پزشکی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">9.6%</span></span><span style="font-weight:normal"> ، طبق تعریف سازمان بهداشت جهانی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">8.1%</span></span><span style="font-weight:normal"> و مطابق تعریف جمعیت شناسی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">5.8%</span></span><span style="font-weight:normal"> تعیین شد. مطابق انتظار، ناباروری اولیه طبق هر سه تعریف پایین تر </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(2-4%)</span></span><span style="font-weight:normal"> از ناباروری ثانویه </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(1.8-6.4%)</span></span><span style="font-weight:normal"> بود. برخی از زوجین بعد از اولین حاملگی و تولد اولین فرزند نابارور شده اند. ناباروری با سن، سن در اولین ازدواج و پایگاه اقتصادی اجتماعی رابطه آماری معنی داری داشت (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></em></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><em><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> ناباروری اولیه در استان تهران نسبتاً پایین و ناباروری ثانویه بالا ارزیابی شد. تمرکز بر ناباروری طول عمر مقادیر بالاتری از ناباروری را نسبت به ناباروری فعلی نشان می دهد.</span></span></span></span></span></span></em></span></span></span><br> &nbsp;</p> <p style="font-style:normal;"></p> حجیه بی بی رازقی نصرآباد http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3954&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> آنمی فقر آهن منجر به کاهش ضریب هوشی و کاهش قدرت یادگیری و توانمندی های ذهنی و جسمی می شود. این مطالعه به منظور تعیین وضعیت آهن یاری شیرخواران 6 تا 24 ماه تحت پوشش مراکز جامع سلامت شهرستان میاندرود در استان مازندران انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی روی 400 شیرخوار ۶ تا ۲۴ ماهه تحت پوشش مراکز جامع سلامت شهرستان میاندرود در استان مازندران در ششماه دوم سال 1398 انجام شد. وضعیت مصرف قطره آهن و آگاهی مادران در این زمینه مورد ارزیابی قرار گرفت.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><span style="color:#000000;"><strong>یافته ها:</strong> </span><a name="_Hlk30874144"><span style="color:#000000;">میانگین سن شیرخواران </span></a></span></span><span style="color:#000000;"><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">4.8</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">13.8</span></span><span style="font-weight:normal"> ماه و مادران </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">5.6</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">28.8</span></span><span style="font-weight:normal"> سال بود. مصرف قطره آهن در 274 مورد </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(68.5%)</span></span><span style="font-weight:normal"> به صورت منظم، 106 مورد </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(26.5%)</span></span><span style="font-weight:normal"> گاه به گاه بود و 20 مورد </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(5%)</span></span><span style="font-weight:normal"> اصلاً از قطره آهن مصرف نکرده بودند. نمره آگاهی مادران با نوع مصرف قطره آهن، صدک قد و سطح تحصیلات مادر ارتباط آماری معنی داری داشت (</span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). از علل مصرف نامنظم قطره آهن در شیرخواران بیشترین فراوانی مربوط به فراموشی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(28.8%)</span></span><span style="font-weight:normal"> ، استفراغ کودک </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(9.5%)</span></span><span style="font-weight:normal"> و سیاه شدن دندان های کودک </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(9%)</span></span><span style="font-weight:normal"> تعیین شدند.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><span style="color:#000000;"><strong>نتیجه گیری:</strong> </span><a name="_Hlk30874151"><span style="color:#000000;">آگاهی مادران نسبت به مصرف قطره آهن خوب ارزیابی شد؛ اما مهم ترین موانع مصرف منظم قطره آهن توسط مادران شامل فراموشی، استفراغ کودک و سیاه شدن دندان های شیرخواران تعیین شدند.</span></a></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> لادن کیا لاشکی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3879&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> بیماری التهابی روده </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Inflammatory Bowel Disease: IBD)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> یکی از اختلالات شایع گوارشی است که با عوامل روانی &ndash; اجتماعی در ارتباط است. </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IBD</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> یک بیماری دستگاه گوارش با عود مزمن و با علت پاسخ ایمنی غیرکنترل شده است. درمانی قطعی برای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IBD</span></span><span style="font-weight:normal"> وجود نداشته و درمان بر اساس مدیریت پاسخ التهابی در طول عودها و حفظ بهبودی انجام می شود. این مطالعه به منظور ارزیابی اختلالات اضطرابی و افسردگی بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده در استان گلستان انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em><span style="font-size:14pt"><span style="text-justify:kashida"><span style="text-kashida:0%"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="tab-stops:right lined 467.75pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span serif="" style="font-family:Cambria,"><span dir="LTR" style="font-size:9.0pt"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="font-weight:normal"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی - تحلیلی روی 117 بیمار (67 زن و 50 مرد) در محدوده سنی 17 تا 75 مبتلا به </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IBD</span></span><span style="font-weight:normal"> ثبت شده در بانک </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IBD</span></span><span style="font-weight:normal"> مرکز تحقیقات بالینی گوارش و کبد دانشگاه علوم پزشکی گرگان در سال 1396 انجام شد. تشخیص بیماری به روش آندوسکوپی معمولی، رادیولوژی و معیارهای بافتی انجام گردید. اطلاعات دموگرافیک شامل سن، جنس، قومیت و وضعیت تاهل، زمان تشخیص و مدت زمان شروع درمان ثبت شد. از مقیاس بیمارستانی اضطراب و افسردگی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Hospital Anxiety and Depression Scale: HADS)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> برای تعیین میزان افسردگی و اضطراب بیماران استفاده گردید.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> کولیت اولسراتیو در </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">80.3%</span></span><span style="font-weight:normal"> و کرون در </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">19.7%</span></span><span style="font-weight:normal"> از بیماران مشاهده شد. میانگین نمره کل اضطراب در گروه کرون (نمره </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">9.43</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) به طور غیرمعنی داری بیشتر از گروه کولیت اولسراتیو (نمره </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">8.90</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) بود. نمره کل افسردگی در دو گروه تقریباً مشابه (نمره </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">7.65</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) و غیرمعنی دار بود. تنها بین تاهل و وضعیت اضطراب در بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو ارتباط آماری معنی داری دیده شد (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). به طوری که وضعیت مرزی و مشکوک اضطراب در بیماران متاهل </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">42.4%</span></span><span style="font-weight:normal"> و در بیماران مجرد </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">33.3%</span></span><span style="font-weight:normal"> تعیین شد. وضعیت غیرنرمال اضطراب در متاهلین </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">31.8%</span></span><span style="font-weight:normal"> بود و در بیماران مجرد دیده نشد. بین نمره کل اضطراب با نمره کل افسردگی در بیماران مبتلا به کولیت اولسراتیو (ضریب همبستگی: </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">0.657</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.0001</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) و بیماران مبتلا به کرون (ضریب همبستگی: </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">0.644</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">، </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.001</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">) همبستگی مثبت و معنی داری دیده شد. به طوری که در این بیماران با افزایش افسردگی، اضطراب بیشتر شده است. </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">29.8%</span></span><span style="font-weight:normal"> از بیماران مبتلا به کولیت و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">26.1%</span></span><span style="font-weight:normal"> از بیماران مبتلا به کرون دچار اضطراب بودند. </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">18.1%</span></span><span style="font-weight:normal"> از بیماران مبتلا به کولیت و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">8.7%</span></span><span style="font-weight:normal"> از بیماران مبتلا به کرون دچار افسردگی واضح بودند.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> این مطالعه نشان داد که میزان اضطراب و افسردگی در بیماران مبتلا به بیماری التهابی روده بسیار بالا است.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> سیده مریم هاشمی نسب http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3898&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> نزدیک به 30 درصد زنان، انواعی از اختلال اضطرابی را در زندگی خود تجربه می کنند که این اضطراب به میزان بیشتری در دوران بارداری و بعد از تولد بروز می کند. اضطراب مادر موجب کاهش ترشح اکسی توسین و کاهش شیردهی می گردد. از طرفی سطح استرس و اضطراب مادر به طور فزاینده ای بروز افسردگی پس از زایمان را افزایش می دهد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی اضطراب پس از زایمان و عوامل مرتبط با آن در زنان انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی تحلیلی به روش نمونه گیری در دسترس روی 154 نفر از زنان 15 تا 45 ساله با میانگین سنی </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">5.94</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">&plusmn;</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">27.72</span></span><span style="font-weight:normal"> سال مراجعه کننده به درمانگاه مامایی بیمارستان شهید صیاد شیرازی طی سال 1397 انجام شد. حداقل یک هفته و حداکثر 6 هفته از زایمان آنها گذشته بود. مشخصات فردی با استفاده از پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک جمع آوری شد. برای سنجش اضطراب از مقیاس اضطراب اسپیل برگ استفاده شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> اختلالات اضطرابی پس از زایمان به میزان </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">41.99%</span></span><span style="font-weight:normal"> تعیین شد. نمره اضطراب آشکار زنان پس از زایمان در وضعیت های شدید، متوسط، خفیف و اندک یا هیچ به ترتیب </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">8.4%</span></span><span style="font-weight:normal"> ، </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">44.2%</span></span><span style="font-weight:normal"> ، </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">27.9%</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">19.5%</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> تعیین شد. نمره اضطراب پنهان زنان پس از زایمان در وضعیت های شدید، متوسط، خفیف و اندک یا هیچ به ترتیب </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">9.7%</span></span><span style="font-weight:normal"> ، </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">48.1%</span></span><span style="font-weight:normal"> ، </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">24.7%</span></span><span style="font-weight:normal"> و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">17.5%</span></span><span style="font-weight:normal"> تعیین شد. نمره اضطراب آشکار در مادران شاغل به طور معنی داری بیشتر از مادران خانه دار بود </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(P<0.05)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">. نمره اضطراب آشکار زنان متاهل دارای اختلاف زناشویی با همسر در مقایسه با گروه زنان متاهل بدون اختلاف زناشویی با همسر به طور معنی داری بیشتر بود </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(P<0.05)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">. نمره اضطراب آشکار و پنهان ارتباط معنی داری با نوع زایمان، تحصیلات مادران، محل زندگی مادران و درآمد خانواده نداشت.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em><br> <br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> اختلالات اضطرابی پس از زایمان از شیوع بالایی برخوردار بود که با شاغل بودن مادران و دارابودن اختلاف زناشویی با همسر ارتباط داشت.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> سیده مریم هاشمی نسب http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3979&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف:</strong> داشتن رژیم غذایی مناسب حائز اهمیت زیادی است. تعداد زیادی از عوامل خطرساز در بروز بیماری های قلبی - عروقی موثرند که با تغییر آنها می توان از بروز این بیماری کاست. این مطالعه به منظور تعیین ارتباط میزان دانش تغذیه ای و سطح فعالیت بدنی با شیوع سندرم متابولیک و برخی از عوامل خطر قلبی - عروقی در یک واحد نظامی انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی تحلیلی روی 97 نظامی ورزشکار و غیرورزشکار انجام شد. پرسشنامه دانش تغذیه ای استاندارد </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">Wardle</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">Parmenter</span></span><span style="font-weight:normal"> سال 1999 و پرسشنامه فعالیت بدنی </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">Baecke</span></span> <span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">(Baecke Physical Activity Questionnaire)</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> تکمیل شد. نمره آمادگی جسمانی آزمودنی ها و شاخص های پیکری اندازه گیری شد. شیوع سندرم متابولیک بر اساس معیارهای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">ATP III</span></span><span style="font-weight:normal"> بازنگری شده و </span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IDF</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> محاسبه شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> میانگین میزان دانش تغذیه ای آزمودنی ها متوسط به پایین بود. بین میزان دانش تغذیه ای، سطح فعالیت بدنی و نمره آمادگی جسمانی و مقادیر عوامل خطر قلبی عروقی همبستگی معنی داری وجود داشت (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">). همچنین بین میزان دانش تغذیه ای، سطح فعالیت بدنی و نمره آمادگی جسمانی با پیشگیری سندرم متابولیک همبستگی معنی داری وجود داشت (</span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">P<0.05</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">).</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> با افزایش دانش تغذیه ای، سطح فعالیت بدنی و نمره آمادگی جسمانی، مقادیر عوامل خطر قلبی - عروقی کاهش و احتمال پیشگیری سندرم متابولیک افزایش می یابد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> فرهاد پاشازاده http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3996&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>زمینه و هدف: </strong>یرسینیا یک عامل مهم بیماری های منتقله از آب و غذا است که باعث گاستروآنتریت کودکان می شود. این مطالعه به منظور تعیین بیوتایپینگ جدایه های یرسینیاانتروکلی تیکا از کودکان مبتلا به اسهال و گوشت مرغ در شهر تهران انجام شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی مقطعی روی 250 نمونه اسهال کودکان مراجعه کننده به مرکز طبی کودکان در تهران و 250 نمونه مرغ جمع آوری شده طی تیر ماه 1399 لغایت اسفند 1399 انجام شد. نمونه ها از نظر آلودگی به یرسینیاانتروکلی تیکا با روش سرما گذاری و محیط </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">CIN</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> آگار بررسی شدند. روش جداسازی بر اساس غنی سازی اولیه در بافر فسفات به مدت 3 هفته در یخچال (سرماگذاری در 4 درجه سانتی گراد) و سپس استفاده از </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">KOH</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> به عنوان غنی سازی ثانویه و کشت بر روی محیط </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">CIN</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> آگار انجام گردید. برای تعیین سویه های بیماری زا از روش بیوتایپیگ استفاده شد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>یافته ها:</strong> 5 جدایه (2 درصد) از نمونه های اسهال کودکان و 20 جدایه (8 درصد) از نمونه های گوشت مرغ به یرسینیا اینتروکلی تیکا بدست آمد. بیوتایپینگ جدایه های یرسینیاانتروکلی تیکای انسانی سبب شناسایی 3 مورد بیو تایپ </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">1A</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">، یک مورد بیوتایپ </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">1B</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> ، یک مورد بیوتایپ 2 و از جدایه های گوشت مرغ، 16 جدایه متعلق به بیوتیپ </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">1A</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و 4 جدایه متعلق به بیوتایپ </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">1B</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> گردید.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><br> <em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"><strong>نتیجه گیری:</strong> وجود بیوتایپ های مشترک بیماری زای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">1B</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و غیربیماری زای </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">1A</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> در نمونه های اسهال کودکان و گوشت مرغ می تواند بیانگر علت اسهال در کودکان باشد.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> محمدمهدی سلطان دلال http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=4090&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="color:#000000;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="line-height:16.0pt"><span style="page-break-after:auto"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span lang="FA"><span style="font-weight:normal">بیماری کاوازاکی یک بیماری التهابی عروق متوسط با حداکثر شیوع در شیرخواران 9 تا 11 ماهه است. مورد معرفی شده شیرخوار دختر 18 ماهه بود که با شکایت تب پایدار به مدت دو هفته به رغم استفاده از درمان های سرپایی در مرکز کودکان طالقانی گرگان بستری شد. بررسی اکوکاردیوگرافیک با شک بالینی قوی از نظر بررسی همخوانی وضعیت قلبی بیمار با کرایترای تشخیصی قلبی در بیماری کاوازاکی انجام گرفت که منجر به تایید تشخیص و کشف عوارض جدی کرونری در شیرخوار شد. با شروع درمان به صورت همزمان با </span></span><span dir="LTR"><span style="font-weight:normal">IVIG</span></span><span lang="FA"><span style="font-weight:normal"> و کورتیکواستروئید بهبود در وضعیت عمومی شیرخوار حاصل شد. بهبود کاردیت حاصل از بیماری در اکوکاردیوگرافی رویت شد؛ اما طبق انتظار افزایش سایز آنوریسم عروق کرونر تا بیش از 80 روز می تواند ادامه داشته باشد. در بیمار ما افزایش سایز در مطالعات اکوکاردیوگرافی سریال رویت شد و ایجاد آنوریسم ژانت در بیمار تایید گردید. تشخیص بیماری کاوازاکی بر اساس وجود تب پایدار و سایر کرایترای تشخیصی است و هدف از این گزارش مورد تاکید بر توجه مداوم به این تشخیص به منظور جلوگیری از عوارض جدی بعدی این بیماری است.</span></span></span></span></span></span></span></span></span></em></p> <p style="font-style:normal;"></p> حسن اسمعیلی