http://goums.ac.ir/journal مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان - مقالات نشریه - سال 1399 جلد22 شماره3 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1399/7/10 http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3634&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> چاقی از طریق رهاسازی عوامل التهابی از جمله اینترلوکین-6 (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IL-6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) باعث ابتلا به آترواسکلروزیس و بیماری های قلبی- عروقی می شود. همچنین مکمل ال-کارنیتین باعث کاهش عوامل التهابی نظیر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IL-6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> می گردد. این مطالعه به منظور تعیین اثر هشت هفته تمرینات استقامتی به همراه مکمل یاری ال-کارنیتین بر </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IL-6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، نیتریک اکساید (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">NO</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">)، فشارخون و ترکیب بدنی زنان جوان چاق انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی: </strong>در این کارآزمایی بالینی، 40 زن داوطلب جوان چاق (با میانگین سنی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">2.3</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">23.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> سال و شاخص توده بدنی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">1.4</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">31.1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> کیلوگرم بر مترمربع) به صورت تصادفی در 4 گروه 10 نفری تمرین استقامتی همراه ال-کارنیتین (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+S</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">)، تمرین استقامتی همراه دارونما (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+P</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">)، ال-کارنیتین (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">S</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) و کنترل (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">C</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) قرار گرفتند. پروتکل تمرینی شامل 8 هفته تمرین استقامتی با شدت و مدت فزاینده (25 دقیقه با شدت 50 درصد از حداکثر ضربان قلب و افزایش تا 45 دقیقه با شدت 70 درصد از حداکثر ضربان قلب) بود که 3 جلسه در هفته اجرا گردید. گروه های مکمل روزانه به میزان 3 گرم مکمل ال-کارنیتین و گروه دارونما به همان میزان مالتودکسترین مصرف نمودند. فشارخون و نمونه های خونی ناشتا قبل و 36 ساعت پس از پروتکل تمرینی گرفته شد و سطح سرمی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IL-6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">NO</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> به روش الایزا اندازه گیری گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> شاخص </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IL-6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">، وزن، توده چربی و درصد چربی به طور معنی داری در گروه های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+S</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+P</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در مقایسه با گروه های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">S</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">C</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> کاهش آماری معنی داری داشت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) و میزان کاهش در گروه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+S</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> نسبت به گروه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+P</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> به طور معنی داری بیشتر بود (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). همچنین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">NO</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> نیز تنها در گروه های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+S</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">E+P</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در مقایسه با گروه کنترل و گروه ال-کارنتین افزایش آماری معنی داری داشت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری: </strong>اگرچه اجرای 8 هفته تمرین استقامتی با و بدون مکمل یاری ال-کارنیتین باعث کاهش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IL-6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">، افزایش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">NO</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و بهبود ترکیب بدنی گردید؛ اما اثرگذاری تمرین استقامتی به همراه مصرف ال-کارنیتین بر میزان کاهش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IL-6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">، وزن و توده چربی به شکل محسوسی بهتر بود.</span></span></span></span></p> کمال عزیزبیگی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3636&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> داشتن تعادل در افراد کم توان ذهنی به دلیل ضعف در اجرای وظایف تعادلی از اهمیت بالایی برخوردار است. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی تمرینات شش هفته ای تحریک وستیبولار بر تعادل کودکان کم توان ذهنی انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> در این کارآزمایی بالینی 30 دانش آموز پسر کم توان ذهنی آموزش پذیر به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفری کنترل و مداخله قرار گرفتند. دانش آموزان گروه مداخله تمرینات تحریک وستیبولار را به مدت شش هفته انجام دادند. بر روی دانش آموزان گروه کنترل هیچ مداخله ای صورت نگرفت. از آزمون ایستادن تک پا برای غربالگری دانش آموزان دارای ضعف تعادل و برای ارزیابی تعادل ایستا، پویا و عملکردی به ترتیب از خرده آزمون برونینکس - اوزرتسکی و آزمون زمان برخاستن و رفتن استفاده گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> تعادل ایستا، تعادل پویا و تعادل عملکردی در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری معنی داری یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> شش هفته تمرینات تحریک وستیبولار می تواند اثر مثبتی بر تعادل ایستا، پویا و عملکردی کودکان کم توان ذهنی داشته باشد.</span></span></span></span></p> ملیحه شریفی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3654&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف: </strong>قدرت و انعطاف پذیری از عوامل تاثیر گذار بر عملکرد ورزشی محسوب می شوند. این مطالعه به منظور تعیین اثر تمرینات اکسنتریک بر قدرت و انعطاف پذیری زنان فعال دارای کوتاهی همسترینگ انجام شد.</span></span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این کارآزمایی بالینی روی 24 زن فعال دارای کوتاهی همسترینگ در دو گروه 12 نفری مداخله و کنترل انجام شد. برای اندازه گیری قدرت شامل گشتاور اکسنتریک، گشتاور کانسنتریک و زمان رسیدن به حداکثر گشتاور در سرعت های 60 و180 درجه بر ثانیه از دستگاه دینامومتر ایزوکینتیک و برای اندازه گیری انعطاف پذیری همسترینگ از آزمون اکستنشن غیرفعال زانو قبل و بعد از 6 هفته تمرینات اکسنتریک استفاده شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> پس از شش هفته تمرینات اکسنتریک بهبود معنی داری در امتیازات آزمون های باز کردن غیرفعال زانو و نیز حداکثر گشتاور و زمان رسیدن به حداکثر گشتاور اکسنتریک فلکسورهای زانو در سرعت زاویه ای 60 درجه بر ثانیه در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل مشاهده شد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> تمرینات اکسنتریک سبب افزایش انعطاف پذیری و قدرت اکسنتریک عضله همسترینگ زنان فعال گردید.</span></span></span></span></p> آیسان فردمهرگان http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3364&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> عملکرد زوجین نقش تعیین کننده ای در پایداری خانواده ایفا می کند. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار بر مؤلفه های عملکرد خانواده زوجین شهر ساری انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی: </strong>این کارآزمایی بالینی با طرح پیش آزمون &ndash; پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل با روش نمونه گیری در دسترس، روی کلیه زوجین دارای مشکلات زناشویی مراجعه کننده به مراکز مشاوره انجام شد. تعداد نمونه ها 28 زوج بود که نمره پایین تر از نقطه برش (نمره 120)، از پرسشنامه عملکرد خانواده مک مستر (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">FAD</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) دریافت کردند. نمونه ها در دو گروه مداخله و کنترل با گمارش تصادفی همتاسازی شدند. گروه مداخله در ده جلسه یک ساعت و نیمه زوج درمانی هیجان مدار شرکت کردند. از هر دو گروه پیش آزمون، پس آزمون و آزمون پیگیری یک ماهه به عمل آمد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> بین عملکرد اعضای گروه های مداخله و کنترل در پس آزمون متغیر عملکرد خانواده تفاوت معنی&rlm;دار وجود داشت و زوج درمانی هیجان مدار موجب بهبود کلیه مؤلفه های عملکرد خانواده گردید. یعنی بین نمرات اعضای دو گروه در تمامی مؤلفه های پس آزمون متغیر عملکرد خانواده افزایش آماری معنی&rlm;دار وجود داشت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). ماندگاری اثر درمان در گروه مداخله در پیگیری یک ماهه در مقایسه با گروه کنترل مشهود بود (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). اختلاف نمرات پیش آزمون - پس آزمون عملکرد زوجین در گروه مداخله </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">4.842</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">20.563</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) و پس آزمون- پیگیری </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">1.286</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">4.487</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> تعیین شد. همچنین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار در مؤلفه های کارکردعمومی، واکنش عاطفی، کنترل رفتار، ارتباطات، حل مسأله، نقش و آمیزش عاطفی به ترتیب بیشترین اثر را داشت.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> زوج درمانی هیجان مدار در بهبود مؤلفه های عملکرد زوجین نقش مؤثری دارد. ﻣـﯽﺗـﻮان از ایﻦ رویﮑﺮد در ﻣﺮاﮐﺰ آﻣﻮزﺷﯽ و ﻣﺸﺎوره ﺑﺮای ﮐﻤﮏ ﺑﻪ زوجﻫﺎی ناسازگار به منظور ﺑﻬﺒـﻮد و ﮐﺎﻫﺶ ﻣﺸﮑﻼت زﻧﺎﺷﻮیﯽ، اﻓﺰایﺶ رﺿﺎیﺖﻣﻨﺪی و بهبود عملکرد آﻧﺎن و کارکرد عمومی زوجین ﺑﻬﺮه ﺑﺮد.</span></span></span></span></p> فریده دوکانه ای فرد http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3644&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> چاقی یکی از معضلات بهداشتی و عامل خطر برای بروز بسیاری از بیماری ها نظیر دیابت، بیماری های قلبی &ndash; عروقی، پرفشاری خون و انواع سرطان ها به شمار می رود. این مطالعه به منظور مقایسه اثربخشی روان درمانی یکپارچه گروهی و مدیریت استرس مبتنی بر درمان شناختی - رفتاری بر تصویر بدنی و خوردن آگاهانه در زنان مبتلا به چاقی انجام شد.</span></span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این کارآزمایی بالینی روی 45 زن چاق مراجعه کننده به مراکز سلامت شهر زنجان به روش نمونه گیری در دسترس انجام شد. آزمودنی ها به صورت تصادفی در گروه های 15 نفری کنترل، روان درمانی یکپارچه گروهی (مداخله اول) و مدیریت استرس مبتنی بر شناختی - رفتاری (مداخله دوم) قرار گرفتند. هر سه گروه پیش آزمون را تکمیل کردند. گروه های مداخله 9 جلسه درمان را دریافت نمودند و برای گروه کنترل هیچگونه مداخله ای انجام نشد. داده ها از طریق ﭘﺮﺳﺸﻨﺎﻣﻪ های تصویر بدنی و خوردن آگاهانه جمع آوری شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها: </strong>مداخله در هر دو گروه روان درمانی یکپارچه گروهی و مدیریت استرس مبتنی بر شناختی - رفتاری سبب کاهش در نگرانی تصویر بدنی و افزایش خوردن آگاهانه در زنان مبتلا به چاقی گردید (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). مقایسه میانگین های تعدیل شده نمره تصویر بدنی (میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">22.93</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) و خوردن آگاهانه (میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.852</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) گروه های مداخله از نظر آماری معنی دار نبود.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> هر دو درمان یکپارچه گروهی و درمان شناختی رفتاری مدیریت استرس بر تصویر بدنی و خوردن آگاهانه در زنان مبتلا به چاقی اثربخش بودند و با یکدیگر تفاوتی نداشتند.</span></span></span></span></p> بیوک تاجری http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3662&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> درد متعاقب جراحی تونسیلکتومی یکی از شایع ترین عوارض این جراحی است. این مطالعه به منظور مقایسه اثر داروهای گاباپنتین و پرومتازین به عنوان پیش دارو در کاهش درد پس از عمل جراحی تونسیلکتومی انجام شد.</span></span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این کارآزمایی بالینی سه سویه کور روی 104 بیمار 15-7 ساله کاندیدای عمل تونسیلکتومی در بیمارستان ولی عصر بیرجند انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه 52 نفری گاباپنتین و پرومتازین تقسیم شدند. یک ساعت قبل از بیهوشی، به گروه اول گاباپنتین خوراکی 20 میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن و به گروه دوم شربت پرومتازین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.5</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> میلی گرم بر کیلوگرم وزن بدن تجویز شد. نمره درد براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">MOPS</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> طی ساعات 3 ، 6 ، 12 و 24 ساعت بعد از عمل ثبت و مورد مقایسه قرار گرفت.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> میانگین و انحراف معیار شدت درد در گروه مورد مداخله با پرومتازین در 3 ، 6 ، 12 و 24 ساعت پس از عمل به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.84</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">1.35</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.87</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.9</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.52</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.25</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.19</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.04</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و در گروه گاباپنتین به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.98</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">1.58</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.91</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">1.13</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">2.7</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.69</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.24</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.06</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> به دست آمد. بین میزان درد دو گروه در ساعات 3 ، 6 ، 12 و 24 ساعت بعد از عمل تفاوت آماری معنی داری یافت نشد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> داروهای گاباپنتین و پرومتازین به عنوان پیش دارو دارای اثر کاهنده درد مشابهی در بیماران با جراحی تونسیلکتومی بودند.</span></span></span></span></p> <h2 dir="RTL" style="margin: 0px; text-align: justify; line-height: normal; unicode-bidi: embed; direction: rtl;"><span style='margin: 0px; color: windowtext; font-family: "Times New Roman","serif"; font-weight: normal;' dir="LTR"></span></h2> <p dir="RTL" style="margin: 0px; text-align: justify; line-height: normal; unicode-bidi: embed; direction: rtl;"></p> بی بی فاطمه شخص امام پور http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3665&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> محدودیت غذایی می تواند اثرات مفید یا مخرب بر عملکردهای مغز از جمله یادگیری و حافظه داشته باشد. همچنین گیرنده های دوپامینی در فرآیند یادگیری و بازخوانی اطلاعات دخالت دارند. این مطالعه به منظور تعیین اثر همزمان محدودیت غذایی و مهار گیرنده </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">D2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> دوپامینی بر حافظه فضایی موش های صحرایی انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی 60 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار در 6 گروه 10 تایی شامل کنترل، محدودیت غذایی 25درصد، 50درصد، 75درصد، سولپیراید (آنتاگونیست گیرنده </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">D2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">mg/kg/day ip</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">4)، محدودیت غذایی 75 درصد دریافت کننده سولپیراید قرار گرفتند و به مدت 21 روز تیمار شدند. برای سنجش حافظه از ماز شعاعی هشت بازویی استفاده شد. سپس میزان کاتالاز و مالون دی آلدهید هیپوکامپ اندازه گیری گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> محدودیت غذایی 25درصدی منجر به کاهش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">11.8</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد زمان سپری شده برای یافتن غذا در مقایسه با گروه کنترل گردید (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). محدودیت غذایی 75درصدی و یا تزریق سولپیراید این زمان را به ترتیب به میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">24.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">18.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد به طور معنی دار افزایش داد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). گروه 75درصد محدودیت غذایی دریافت کننده سولپیراید نسبت به تمامی گروه ها بیشترین افزایش معنی دار زمان یافتن غذا را نشان دادند (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). فعالیت کاتالاز فقط در گروه های محدودیت غذایی 75درصد به میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">17.6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">22.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد کاهش معنی دار نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). میزان تولید مالون دی آلدهید در گروه های محدودیت غذایی 75درصد به میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">50.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">59.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و دریافت کننده سولپیراید به میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">31.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد به طور معنی دار در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> همزمانی اعمال محدودیت غذایی و مهار گیرنده های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">D2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> دوپامین، منجر به افزایش سطوح پرواکسیدانی هیپوکامپ و تشدید اختلال حافظه موش های صحرایی می گردد.</span></span></span></span></p> فرین بابائی بالدرلو http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3647&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> بیماری پارکینسون یک اختلال عصبی است که به علت از بین رفتن نورون های دوپامینرژیک در بخش متراکم جسم سیاه ایجاد می شود. مهم ترین علایم این بیماری شامل کندی حرکت، عدم حرکت، لرزش و عدم تعادل است. این مطالعه به منظور تعیین اثر مصرف خوراکی پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازیی بر موش های صحرایی نر در مدل حیوانی بیماری پارکینسون انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی از 48 راس موش صحرایی نر در 6 گروه استفاده شد. برای ایجاد مدل حیوانی بیماری پارکینسون، بخش متراکم جسم سیاه در حیوانات با تزریق 6هیدروکسی دوپامین (6-</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">OHDA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">) (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.5</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> میلی گرم بر کیلوگرم وزن موش) به طور یک طرفه توسط دستگاه استریوتاکس تخریب شد. پس از 3 هفته ریکاوری موش ها به منظور ارزیابی میزان تخریب، موش های صحرایی به صورت درون صفاقی آپومورفین دریافت کردند. تست چرخشی آپومورفین به منظور سنجش پارکینسون انجام گردید. در آزمایش اول موش های صحرایـی به صورت تصادفی به دو گـروه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Sham</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و گـروه پـارکیـنسونـی شـده (آسیب دیده) تقسـیم شـدند. گـروه </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Sham</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> فقط آب و غذا و گـروه آسیب دیده 6 هیدروکسی دوپـامیـن دریـافـت کردند. در آزمایش دوم موش های صحرایـی به 4 گـروه 8 تایـی تقسـیم شـدند، هر 4 گروه تحت تاثیر 6-هیدروکسی دوپامین قرار گرفتند و 21 روز بعد تحت آزمایش سنجش آپومورفین قرار گرفتند و نتایج ثبت گردید. سپس به مدت 28 روز گروه اول به عنوان شاهد در نظر گرفته شد و تحت تیمار قرار نگرفت. گـروه دوم سالیـن، گـروه سوم شیـر و گـروه چهـارم شیر به همراه پـروبیوتیـک به صورت گاواژ دریـافـت کردند. در انتهای روز 28 دوباره هر گروه تحت آزمون چرخش آپومورفین قرار گرفتند و میزان چرخش ها ثبت شدند.</span></span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;"><span style="font-size:9.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها: </strong>آزمون های رفـتاری به تـرتیـب در گروه های سالیـن، شیـر، شیـر + پـروبیوتیـک نشان داد کـه گـروه دریافت کننده شیـر همـراه پـروبیوتیـک لاکتوباسیلوس پاراکائی به صورت معنی داری چرخش آپومـورفیـن کـمتـری نسبت به گـروه دریافت کننده سالیـن داشتند (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> به نظر می رسد که پروبیوتیک لاکتوباسیلوس پاراکازیی منجر به بهبود بیماری پارکینسون می شود.</span></span></span></span></p> بهاره پاکپور http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3659&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> استئوآرتریت زانو یا </span></span></span><a href="https://www.asriran.com/fa/news/640521/%D8%A8%D8%A7-%D8%AF%D8%B1%D8%AF-%D8%A2%D8%B1%D8%AA%D8%B1%D9%88%D8%B2-%DA%86%D9%87-%DA%A9%D9%86%DB%8C%D9%85"><span style="font-weight:normal;text-decoration:none;text-underline:none;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">آرتروز</span></span></span></a><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> یکی از شایع ترین دلایل ناتوانی عضلانی اسکلتی محسوب می شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر تمرینات استقامتی و مصرف گلوکزآمین بر بیان ژن های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGF-1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGFBP-3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> بافت زانوی موش های صحرایی مبتلا به استئوآرتریت حاد زانو انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه تجربی روی 30 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار انجام شد. القای استئوآرتریت زانو توسط روش جراحی انجام شد. حیوانات به صورت تصادفی در 5 گروه 6 تایی تقسیم شدند. گروه ها شامل کنترل، سالین، گلوکزآمین، تمرین و تمرین &ndash; گلوکزآمین بودند. برنامه تمرین به مدت هشت هفته، سه جلسه در هفته و شامل 29-25 دقیقه دویدن بر روی تردمیل و با سرعت 15 متر در دقیقه برای هفته اول بود و هر هفته یک متر بر دقیقه اضافه شد تا در هفته هشتم به 22متر بر دقیقه رسید. تمام حیوانات به دنبال 12 ساعت ناشتایی و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرین، با تزریق داخل صفاقی کتامین و زایلوزین بیهوش شدند. بیان ژن های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGF-1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGFBP-3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> بافت غضروف از طریق روش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Real Time PCR</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> اندازه گیری شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها: </strong>سطح بیان ژن های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGF-1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGFBP-3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در گروه کنترل نسبت به گروه سالین به ترتیب به مقدار 22درصد و 6 درصد افزایش داشت. همچنین سطح </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGF-1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در گروه های تمرین، گلوکزآمین و گروه تمرین - گلوکزآمین افزایش آماری معنی داری در مقایسه با گروه کنترل یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). بیان ژن </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGFBP-3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در گروه تمرین &ndash; گلوکزآمین در مقایسه با گروه کنترل افزایش آماری معنی داری داشت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> احتمالاً کندروسیت ها در هنگام آسیب بافتی، مقدار بیشتری </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGF-1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ترشح می کنند که موجب سنتز ساختاری کلاژن 2 و پروتئوگلیکان ها می گردد و تمرینات استقامتی به همراه مصرف گلوکز آمین سبب افزایش بیان ژن </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">IGFBP-3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> می گردد.</span></span></span></span></p> علیرضا براری http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3553&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> اثرات نامطلوب و مخرب استرس در زندگی بسیاری از زوجین زمینه ساز فرسودگی زناشویی است و به دنبال آن کیفیت رابطه زناشویی زوجین تحت تاثیر قرار می گیرد. این مطالعه به منظور اثربخشی آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی بر فرسودگی زناشویی زنان انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه شبه تجربی روی 30 زن متاهل مراجعه کننده به مرکز مشاوره و خدمات روان شناختی با نمرات پرسشنامه تکمیل شده فرسودگی زناشویی بالای 75 امتیاز، طی سال 1395 انجام شد. آزمودنی ها با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت غیرتصادفی در دو گروه 15 نفری روش پیش آزمون- پس آزمون- پیگیری (گروه مداخله) و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله در دوره 8 جلسه ای آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی شرکت کردند. برای آزمودنی های گروه کنترل تا پایان مرحله پیگیری مداخله ای ارایه نشد. ابزار گردآوردی داده ها مقیاس فرسودگی زناشویی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Pines</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> سال 1996 بود که در مراحل پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری یک ماهه توسط آزمودنی های هر دو گروه تکمیل گردید. در گروه های مورد مطالعه، مؤلفه های فرسودگی زناشویی شامل خستگی جسمانی، خستگی روانی و خستگی عاطفی مقایسه و ارزیابی شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> آموزش کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی سبب کاهش معنی دار فرسودگی زناشویی و مؤلفه های آن (خستگی جسمانی، خستگی روانی و خستگی عاطفی) در گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل در پایان مداخله و نیز و بعد از پیگیری یک ماهه گردید (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> این مطالعه نشان داد که برنامه کاهش استرس مبتنی بر ذهن آگاهی روش مداخله ای مناسبی برای کاهش سطح فرسودگی زناشویی زنان است.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;">&nbsp;</span></p> کیانوش زهراکار http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3690&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> میزان مرگ و میر پری ناتال یکی از شاخص های اساسی در ارزیابی سلامت جامعه و سیستم های مراقبتی و بهداشتی به شمار می رود. این مطالعه به منظور تعیین میزان مرگ پری ناتال در یک مرکز ارجاعی سطح سه مراقبت مادر و نوزاد وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی - تحلیلی به روش مقطعی و سرشماری روی 19234 تولد (9751 پسر و 9483 دختر) از هفته 22 بارداری تا 29 روز بعد از تولد در بیمارستان آیت اله روحانی بابل طی سال های 96-1390 انجام شد. اطلاعاتی شامل علت مرگ نوزادی، سن مادر، نوع زایمان، نوع ناهنجاری، بیماری زمینه ای مادر، شرایط مرتبط با بارداری مادر و بیماری های همراه نوزادان فوت شده از فرم وزارت بهداشت مربوط به مرگ پری ناتال جمع آوری شدند. سپس هر یک از شاخص ها در هر 1000 تولد زنده محاسبه گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> شاخص مرگ پری ناتال </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">29.01</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&nbsp; به ازای هزار تولد زنده و در نوزادان پسر و دختر به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">16.17</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">12.84</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در هزار تولد زنده محاسبه شد. سهم زایمان واژینال </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">9.67</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و سزارین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">19.34</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> تعیین شد. از تعداد کل 558 مورد مرگ پری ناتال </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">59.9</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد مرگ ها به دلیل مرگ داخل رحمی با شاخص </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">17.37</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">40.1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد مرگ ها به دلیل مرگ نوزادی با شاخص </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">11.63</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> بودند. بیشتر موارد مرگ نوزادی (74درصد) طی 24 ساعت اول تولد رخ داده بود و از لحاظ سن حاملگی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">86.02</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد کمتر از 37 هفته بارداری با شاخص </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">24.95</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و وزن تولد پایین </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">83.8</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد با شاخص </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">24.31</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> بودند. بیماری زمینه ای در مادران در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">25.6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و شرایط مرتبط با بارداری در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">74.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد موارد یافت شد. زجر جنینی در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">14.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد با شاخص </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">4.20</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> بیشترین بیماری همراه نوزاد هنگام مرگ یا مسبب مرگ در نوزادان نارس تعیین شد. اختلالات مشخص با منشا دوران پیرامون تولد، ناهنجاری های بدو تولد و کروموزومی و حوادث و سوانح به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">10.09</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">4.06</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.58</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در هر هزار تولد زنده از سایر علل مرگ پری ناتال بودند.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری: </strong>تولد نوزادان نارس و کم وزن از مهم ترین و بیشترین عوامل مرگ های پری ناتال تعیین شد که علل عمده آن، شرایط مرتبط با بارداری و سپس بیماری زمینه ای مادر است. لذا تاکید بر مراقبت های کافی دوره پره ناتال، شناسایی و پیگیری مادران با بیماری های زمینه ای می توانند در کاهش مرگ های پری ناتال مؤثر باشند.</span></span></span></span></p> مژگان نعیمی راد http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3614&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف: </strong>کولیک شیرخوارگی با ایجاد دلپیچه و بیقراری در شیرخوار سبب اضطراب و نگرانی بسیاری از والدین می گردد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی کولیک شیرخوارگی و عوامل مستعد کننده آن در شهر بابل انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی مقطعی روی 591 شیرخوار (321 دختر و 270 پسر) در مرکز آموزشی درمانی آیت الله روحانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی بابل طی سال های 97-1395 انجام شد. نوزادان با وزن 2500 تا4000 گرم و سن بیشتر یا مساوی 37 هفته بدون مشکلات زمینه ای وارد مطالعه شدند و در هفته های 2، 4، 8 و 12 توسط یک فوق تخصص نوزادان تحت معاینه قرار گرفتند. شیرخواران بر اساس شکایت والدین و معیار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Wessel</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در سه گروه دلپیچه با گریه (کولیکی) گروه دلپیچه بدون گریه و گروه بدون علامت تفکیک شدند. سپس عوامل خطر کولیک در سه گروه مورد مقایسه قرار گرفت.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">45.5</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد از نوزادان دلپیچه همراه با گریه (کولیک) داشتند. زمان بیقراری به طور معنی داری در هنگام شب بیشتر از صبح و عصر بود (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). همچنین در متولد شدگان به روش زایمان سزارین فراوانی کولیک بیشتر بود (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). از لحاظ پاریتی به طور معنی داری در فرزند اول بیشتر از سایر فرزندان تظاهرات کولیک مشاهده شد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). بین متغیرهای جنسیت، سطح تحصیلات مادر، سردرد مادر، سابقه مصرف دخانیات توسط والدین و مصرف لبنیات در مادر با کولیک شیرخوارگی ارتباط آماری معنی داری مشاهده نشد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> علایم کولیک در نزدیک به نیمی از نوزادان وجود دارد و در فرزندان اول، شیرخواران به دنیا آمده به روش سزارین و هنگام شب بیشتر بروز می نماید.</span></span></span></span></p> محسن حق شناس مجاوری http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3622&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> ندول های تیروئید که به صورت شایع یافت می شوند؛ زمینه ساز بروز بدخیمی های تیروئید هستند. این مطالعه به منظور تعیین میزان توافق نتایج اولتراسونوگرافی ندول های تیروئید بر مبنای </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">TIRADS</span></span></span> <span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">(Thyroid Imaging and Reporting Data System)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> با نتایج سیتولوژی آسپیراسیون سوزنی ظریف </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">(fine-needle aspiration: FNA)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> تحت عنوان سیستم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bethesda</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی تحلیلی روی 165 بیمار (152 زن و 13 مرد) مراجعه کننده به بخش سونوگرافی مرکز آموزشی درمانی شهید صیاد شیرازی گرگان انجام شد. یافته های حاصل از اولتراسونوگرافی ندول های بیماران در چک لیست های از پیش تعیین شده ثبت شد. از این بین تعدادی از بیماران براساس توصیه سیستم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">TIRADS</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و نظر متخصص کاندید انجام آسپیراسیون سوزنی ظریف تحت هدایت سونوگرافی شدند. نتایج سیتولوژی بیماران برمبنای طبقه بندی سیستم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bethesda</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> گزارش شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها: </strong>میانگین سنی افراد دارای بدخیمی به طور میانگین یک دهه (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">35.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> سال) کمتر از گروه دیگر (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">44.8</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> سال) بود (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). دسته </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">TIRADS III</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">TIRADS IV</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> به ترتیب با </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">44.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">32.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد از مجموعه یافته ها، فراوان ترین گروه ها بودند. دسته </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bethesda II</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bethesda IV</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> به ترتیب با داشتن </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">58.8</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">20.6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد از کل موارد شایع ترین نوع سیتولوژی ها را به خود اختصاص دادند. یافته هایی که از نظر سیستم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">TIRADS</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> خوش خیم ارزیابی شدند؛ بیشترین میزان تطابق را با نتایج سیتولوژی داشتند. ضریب توافق کاپا برای سنجش ارتباط این دو سیستم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">0.061</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> گزارش شد که از لحاظ آماری این رابطه معنی دار ارزیابی شد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). تفاوت قابل توجهی در اکوژینسیته، کانون های اکوژن، شکل و حاشیه ندول در میان ندول های خوش خیم و بدخیم مشاهده شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری: </strong>دقت سیستم </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">TIRADS</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> در ارزیابی موارد خوش خیم در بالاترین میزان بود. توافق قابل قبولی میان دو سیستم گزارش دهی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">TIRADS</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">Bethesda</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> وجود دارد که بیشترین میزان این همبستگی در یافته های خوش خیم بوده است. بر همین اساس با به کارگیری این دو سیستم برای ارزیابی اولیه ندول های تیروئید، به خصوص در رد بدخیمی ها می توان میزان مداخلات تهاجمی تشخیصی را به میزان کمتری رساند.</span></span></span></span></p> سمیه لیوانی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3630&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> اختلالات رفتاری در کودکان و نوجوانان، اختلالاتی شایع و ناتوان کننده هستند که برای خانواده ها و خود افراد مشکلات بسیاری را ایجاد می کند و با شیوع بالایی از مشکلات و پیامدهای منفی اجتماعی همراه است. این مطالعه به منظور تعیین شیوع اختلالات روانپزشکی در کودکان و نوجوانان شهر گرگان انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی: </strong>این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی مقطعی روی 1025 نفر از کودکان و نوجوانان (50 درصد پسر و 50 درصد دختر) در محدوده سنی 18-6 سال در شهر گرگان طی سال 1397 انجام شد. نمونه گیری به روش تصادفی خوشه ای در جمعیت عمومی و مصاحبه با مراجعه به درب منازل توسط روانشناسان دوره دیده به عمل آمد. اختلالات روانپزشکی با استفاده از نسخه دیجیتال آزمان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">K-SADS</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> مورد بررسی قرار گرفت. اختلالات روانپزشکی شامل اختلال خلق، اختلال رفتاری، اختلال عصبی تکاملی، اختلال سوء مصرف مواد و اختلال دفعی بودند.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> شیوع کلی اختلال روانپزشکی در کودکان و نوجوانان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">13.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد (135 نفر) تعیین شد. میزان شیوع در پسران (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">14.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد) به طور غیرمعنی داری بیشتر از دختران (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">12.1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد) بود. شیوع در مناطق شهری (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">14.1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد) به طور غیرمعنی داری بیشتر از مناطق روستایی (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">9.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد) بود. بیشترین شیوع در گروه سنی 9-6 سال (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">17.8</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد) تعیین شد که در مقایسه با محدوده سنی 14-10 سال (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">13.1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد) و 18-15 سال (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">8.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد) از نظر آماری معنی دار بود (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). شیوع اختلال دفعی، اختلال رفتاری، اختلال اضطراب و اختلال عصبی تکاملی به ترتیب به میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">6.1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد، 6 درصد، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">4.8</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">3.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد تعیین گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری:</strong> میزان شیوع اختلالات روانپزشکی در کودکان و نوجوانان شهر گرگان در مقایسه با دیگر مطالعات داخل و خارج از کشور در دامنه متوسط قرار دارد.</span></span></span></span></p> سیده مریم هاشمی نسب http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3674&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف: </strong>علت اصلی ابتلا، مرگ و میر و عوارض قابل پیشگیری در سالمندان، داشتن سبک زندگی ناسالم است. انجام رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت موثرترین عامل در جهت حفظ و ارتقاء سلامت است. این مطالعه به منظور تعیین سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامتی در سالمندان انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی روی 110 سالمند 60 تا 88 ساله با میانگین سنی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">6.50</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">67.49</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> سال مراجعه کننده به مراکز آموزشی- درمانی شهر گرگان در سال 1398 انجام شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه روا و پایای سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامت نسخه 2 </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">(HPLP-II)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> بود. این پرسشنامه شامل شش بعد رشد معنوی، مسؤولیت پذیری در مورد سلامت، روابط بین فردی، مدیریت استرس، فعالیت بدنی و تغذیه برای ارزیابی رفتارهای ارتقاء دهنده سلامت است. در این ابزار محدوده نمره کل بین 52 تا 208 است. نمره 103-52 سطح پایین تبعیت از رفتارهای ارتقاء دهنده سلامتی و نمره 155-104 سطح متوسط و نمرات بالای 156 سطح بالا محسوب می شود.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> میانگین و انحراف معیار سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامتی </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">17.36</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">143.52</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و در حد متوسط بود. بین سبک زندگی و مشخصات جمعیت شناختی ارتباط آماری معنی داری مشاهده شد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). رشد معنوی و ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﻴﻦ ﻓﺮﺩﻱ بالاترین نمره را از بین شش بعد رفتارهای ارتقاء دهنده سلامتی به خود اختصاص دادند.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری: </strong>سبک زندگی ارتقاء دهنده سلامتی در سالمندان از نظر فعالیت بدنی و مدیریت استرس در حد پایینی قرار داشت.</span></span></span></span></p> لیلا جویباری http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3676&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> برخی از ناهنجاری های ساختار - قامتی مربوط به رشد و نمو انسان هستند؛ در حالی که برخی از ناهنجاری ها به وسیله عوامل محیطی به وجود می آیند. این مطالعه به منظور تعیین نقش نمایه توده بدن، فعالیت بدنی و استفاده از ابزار الکترونیکی در وضعیت ناهنجاری های بالاتنه پسران نوجوان انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی: </strong>این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی روی 480 پسر نوجوان 15-13 ساله در استان گلستان انجام شد. ناهنجاری های بالاتنه با استفاده از دستگاه اسپاینال موس اندازه گیری شد. نمایه توده بدنی آزمودنی ها ثبت شد. میزان انجام فعالیت بدنی با استفاده از پرسشنامه استاندارد فعالیت بدنی و میزان استفاده از ابزار الکترونیکی با استفاده از فرم میزان استفاده از ابزارهای الکترونیکی مورد سنجش قرار گرفت.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته ها:</strong> ناهنجاری کیفوز در نوجوانان 13 ساله، 14 ساله و 15 ساله به ترتیب به میزان 70 درصد، 65 درصد و 75 درصد تعیین شد. ناهنجاری لودوز در نوجوانان 13 ساله، 14 ساله و 15 ساله به ترتیب به میزان 60 درصد، 40 درصد و 50 درصد تعیین شد. بین ناهنجاری کیفوز با نمایه توده بدن و استفاده از ابزار الکترونیکی ارتباط مستقیم و معنی دار و بین ناهنجاری لوردوز کمری با نمایه توده بدن ارتباط معکوس و معنی داری یافت شد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه گیری: </strong>ناهنجاری های بالاتنه شامل کیفوز و لوردوز کمری در نوجوانان پسر استان گلستان نسبتاً شایع بوده و نمایه توده بدن و استفاده از ابزار الکترونیکی می توانند در بروز این ناهنجاری ها اثرگذار باشند.</span></span></span></span></p> سعید قربانی