http://goums.ac.ir/journal مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان - مقالات نشریه - سال 1396 جلد20 شماره1 Yektaweb Collection - https://yektaweb.com fa 1396/12/10 http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3270&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">سرطان پستان و درمان آن عوارض مختلف جسمانی در پی داشته و تمرینات ورزشی در خصوص رفع یا کاهش این عوارض پیشنهاد شده است. این مطالعه به منظور تعیین اثر هشت هفته تمرینات پیلاتس بر برخی شاخص های آمادگی جسمانی زنان مبتلا به سرطان پستان انجام شد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> این کارآزمایی بالینی روی 30 زن مبتلا به سرطان پستان با دامنه سنی 30 تا 57 سال در دو گروه 15 نفری کنترل و مداخله در بیمارستان مطهری شیراز طی سال 1395 انجام شد. گروه مداخله هشت هفته تمرینات پیلاتس را به مدت سه جلسه یک ساعته در هفته انجام دادند. گروه کنترل در هیچ فعالیت منظم ورزشی شرکت ننمودند. میزان انعطاف پذیری، هماهنگی، تعادل، قدرت عضلات پشت، قدرت دست و استقامت عضلات شکمی آزمودنی ها به ترتیب با آزمون های ولز، آزمون پرتاب پی درپی توپ تنیس، آزمون ایستادن تک پا، نیروسنج کمری و دستی و حرکت دراز و نشست تعیین گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تمرینات پیلاتس در زنان گروه مداخله موجب افزایش انعطاف پذیری، تعادل، هماهنگی، قدرت عضلات کمر و پشت، قدرت دست و استقامت عضلات در مقایسه با گروه کنترل گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تمرینات پیلاتس سبب بهبود شاخص های آمادگی جسمانی زنان مبتلا به سرطان پستان می شود.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span></p> مریم کوشکی جهرمی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3271&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تنگی نفس علت اصلی بستری شدن بیماران دچار نارسایی قلبی و اغلب در ارتباط با علامتی چون اضطراب است. این مطالعه به منظور تعیین اثر چای بابونه بر شدت تنگی نفس و اضطراب بیماران مبتلا به نارسایی مزمن قلبی انجام شد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این کارآزمایی بالینی تصادفی روی 60 بیمار مبتلا به نارسایی مزمن قلبی در درمانگاه سرپایی مرکز آموزشی درمانی دانشگاه علوم پزشکی جهرم در سال 1393 انجام شد. بیماران به روش تصادفی ساده به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. مداخله مصرف چهارهفته چای بابونه بود. از مقیاس تنگی نفس </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">Oxygen Cost Diagram (OCD)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و پرسشنامه اضطراب بک برای جمع آوری اطلاعات استفاده شد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">میانگین شدت تنگی نفس در دو گروه مداخله و کنترل به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">5.76</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">16.76</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در مقابل </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">13.1</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">29.43</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و میانگین شدت اضطراب به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">1.1</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">12.07</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در مقابل </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">6.2</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">20.07</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> تعیین شد که این تفاوت ها از نظر آماری معنی دار بودند (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">چای بابونه می تواند شدت تنگی نفس و اضطراب را در بیماران با نارسایی قلبی کاهش دهد.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span></p> <span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span> اکرم ثناگو http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3272&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">عمل جراحی هیسترکتومی یک عامل استرس زا در زنان است که در بدن با افزایش سطح کاتکولامین ها سبب ایجاد پاسخ های فیزیولوژیکی مانند افزایش تنفس، ضربان قلب و فشار خون می گردد. ماساژ درمانی به بهبود سیستم عصبی و قلبی - عروقی کمک کرده و باعث تعدیل پاسخ های فیزیولوژیک می گردد. این مطالعه به منظور تعیین اثر ماساژ اختصاصی پا بر علایم حیاتی بیماران بعد از هیسترکتومی انجام گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در این کارآزمایی بالینی 57 بیمار تحت عمل جراحی هیسترکتومی به طور تصادفی در دو گروه کنترل (29 بیمار) و مداخله (28 بیمار) قرار گرفتند. در گروه مداخله ماساژ اختصاصی پا در روز اول و دوم بعد از عمل به مدت 20 دقیقه در دو جلسه و به فاصله 24 ساعت انجام شد. بیماران گروه کنترل هیچگونه ماساژ اختصاصی دریافت نکردند. علایم حیاتی شامل فشارخون سیستولیک و دیاستولیک، نبض و تنفس قبل و 30 دقیقه بعد از مداخله در بیماران دو گروه ثبت شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در گروه مداخله تمامی موارد علایم حیاتی قبل و بعد از ماساژ در روزهای اول و دوم بعد از عمل، کاهش آماری معنی داری نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). تعداد نبض و میزان فشارخون دیاستولیک روز اول و دوم بعد از عمل و میزان فشارخون سیستولیک روز دوم در گروه کنترل کاهش آماری معنی داری نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). در انتهای جلسه روز اول بعد ازعمل گروه مداخله، میزان فشارخون سیستولیک و تعداد تنفس در دقیقه کاهش آماری معنی داری نسبت به گروه کنترل نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">ماساژ پا باعث بهبود فشارخون سیستولیک و تعداد تنفس در روز اول بعد از عمل جراحی هیسترکتومی می شود که می تواند حاکی از افزایش فعالیت پاراسمپاتیک در آنان باشد.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span></p> مریم مدرس http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3273&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">با توجه به خواص منحصر به فرد نانو لوله های کربن که در زمینه های پزشکی، بیولوژیک و صنعتی کاربرد دارد؛ همزمان باعث در معرض قرارگیری انسان و جانداران شده و احتمال ایجاد اثر سمی بر سلامت انسان و محیط زیست وجود دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثر سمیت نانو لوله های کربن چنددیواره بر عملکرد و ساختار بافت کلیه موش های صحرایی انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در این مطالعه تجربی50 سر موش صحرایی ماده بالغ نژاد ویستار به 5 گروه 10تایی تقسیم شدند. گروه شاهد سرم فیزیولوژی و تویین و گروه های تیمار غلظت های </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">2.5</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">5</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">10</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">20</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">میلی گرم بر کیلوگرم از نانولوله کربن چنددیواره عامل دار شده با گروه کربوکسیل با قطر کمتر از 8 نانومتر و طول 30میکرومتر را طی 8مرحله به صورت یک روز در میان و به روش درون صفاقی دریافت کردند. خونگیری در دو مرحله (یک روز پس از آخرین تزریق و 20 روز پس از آخرین تزریق) انجام شد و میزان اوره، اسیداوریک، کراتینین و مالون دی آلدئید در سرم خون اندازه گیری گردید. همچنین با تهیه مقاطع بافتی از کلیه چپ موش ها در هر گروه با رنگ آمیزی هماتوکسیلین-ائوزین، ساختار بافتی کلیه بررسی شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در مرحله اول (یک روز پس از آخرین تزریق) فقط در میزان اسیداوریک با غلظت های </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">2.5</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">5</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">میلی گرم بر کیلوگرم کاهش معنی داری نسبت به گروه شاهد و سایر گروه های تیمار مشاهده شد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در مرحله دوم (20روز پس از آخرین تزریق) کاهش معنی داری در میزان اسیداوریک و اوره در تمام غلظت ها نسبت به گروه شاهد و کاهش معنی دار کراتینین در غلظت های 5 و10 میلی گرم بر کیلوگرم مشاهده شد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> مطالعات بافت شناسی، تجمع مواد شبه هیالینی حاصل از فعالیت ائوزینوفیل ها و تجمع سلول های التهابی (بازوفیل ها و نوتروفیل ها) را در بخش قشری و مدولای کلیه، دژنره شدن گلومرول، اتساع کپسول بومن و دژنره شدن دیواره لوله های پیچیده نزدیک را در بخش قشری کلیه نشان داد که این اختلالات به صورت وابسته به دوز افزایش یافت.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نانو لوله های کربنی چنددیواره عامل دار شده با گروه های کربوکسیل حتی در مقادیر کم </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(2.5 mg/kg)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">و با گذشت 20 روز از تزریق، باعث سمیت در ساختار بافتی و عملکرد کلیه می شود.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span></p> علی نوری http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3274&sid=1&slc_lang=fa <p style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">سلامت پوشش اندوتلیال ورید صافن برداشته شده از مهم ترین عناصر کلیدی سلامت رگ خونی برای باز بودن طولانی مدت آنها پس از پیوند در جراحی عروق کرونر است. نوع محلول ذخیره سازی قبل از پیوند&nbsp; نقش مهمی در حفظ اندوتلیوم ورید دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثر محافظتی محلول های نگهدارنده کربس حاوی وراپامیل، پروپرانولول و آدرنالین در مقایسه با کربس و خون هپارینه بر سلول های اندوتلیال ورید صافن خوکچه هندی انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این مطالعه تجربی روی 28 سر خوکچه هندی نر با وزن تقریبی 380 گرم انجام شد. برای جداسازی حلقه های 3 میلی متری ورید صافن و سنجش نیتریک اکسید آزاد شده از اندوتلیوم آنها در محلول های نگهدارنده شامل کربس حاوی داروی وراپامیل، کربس حاوی پروپانولول و کربس حاوی آدرنالین در مقایسه با خون هپارینه (کنترل اول) و کربس خالص (کنترل دوم) در زمان های 30، 45، 60 و 90 دقیقه توسط واکنش گریس به روش میکروپلیتی مورد آزمایش قرار گرفتند. همچنین از رنگ آمیزی هماتوکسیلین - ائوزین برای مطالعه بافتی استفاده گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">میانگین غلظت نیتریک اکسید در محلول کربس وراپامیل در مقایسه با خون هپارینه، کربس خالص، کربس آدرنالین و کربس پروپرانولول افزایش آماری معنی داری نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> همچنین بیشترین میزان غلظت نیتریک اکسید در فاصله زمانی 45 دقیقه از برداشت رگ خونی ظاهر شد. مطالعه بافتی نشان داد لایه اندوتلیوم تنها در محلول کربس وراپامیل مشابه گروه کنترل کاملاً سالم بود؛ اما در بقیه محلول ها سلول های انتیمای عروقی به درجات متفاوت دچار آسیب شدند.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">به نظر می رسد محلول کربس وراپامیل، مناسب ترین محلول برای حفظ و نگهداری فیزیولوژی طبیعی سلول های اندوتلیال ورید صافن در مدل حیوانی است.</span></span></span></span></p> نوراله رضایی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3275&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">اختلال عملکرد و کاهش نورون های کولینرژیک قاعده قدامی مغز در زمره ابتدایی ترین وقایع پاتولوژیکی بیماری آلزایمر است. این مطالعه به منظور تعیین اثر دونپزیل هیدروکلراید بر اختلالات حافظه مرجع و کارکردی ناشی از تخریب الکتریکی دوطرفه هسته قاعده ای مگنوسلولاریس </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(NBM)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در مدل بیماری آلزایمر موش صحرایی انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در این مطالعه تجربی 56 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به طور تصادفی در 8 گروه 7 تایی شامل کنترل، گروه تخریب </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> (تخریب دو طرفه هسته </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> با القای جریان الکتریکی </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">0.5</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">میلی آمپر به مدت 3 ثانیه)، گروه شاهد تخریب (ورود الکترود به هسته </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بدون القای جریان الکتریکی)، گروه های تخریب تحت تیمار با دونپزیل </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(0.1, 1, 5, 10 mg/kg)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">، گروه سالین (تخریب </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">+ سالین) قرار گرفتند. در آزمون های اکتساب و یادآوری دستگاه ماز شعاعی هشت بازویی، الگوهای ورود به بازوها در هر گروه برای محاسبه انتخاب بازوهای صحیح، خطای حافظه کارکردی، خطای حافظه مرجع و زمان سپری شده در نظر گرفته شدند.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> تخریب الکتریکی دو طرفه هسته </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در گروه تخریب، یادگیری فضایی را نسبت به گروه کنترل کاهش داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> همچنین وارد کردن الکترود به هسته </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">بدون القاء جریان الکتریکی نسبت به گروه تخریب، اثری بر یادگیری فضایی نداشت. تزریق دونپزیل بعد از القاء جریان به صورت وابسته به دوز سبب بهبود متغیرهای خطای حافظه فضایی نسبت به گروه تخریب شد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تیمار موش های صحرایی با دونپزیل بعد از تخریب </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> به صورت وابسته به غلظت اختلال شناختی ناشی از تخریب را بهبود می دهد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> احمدعلی معاضدی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3276&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">ممانتین آنتاگونیست غیررقابتی گیرنده </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NMDA</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(N-methyl-D-aspartate)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> است که برای درمان بیماران مبتلا به آلزایمر استفاده می شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر ممانتین بر یادگیری و حافظه فضایی در مدل تخریب الکتریکی هسته قاعده ای مگنوسلولاریس </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(NBM)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> موش صحرایی به عنوان یک مدل حیوانی بیماری آلزایمر انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این مطالعه تجربی روی 56 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار در 8 گروه شامل کنترل، تخریب (تخریب دو طرفه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> با القای جریان الکتریکی 5/0 میلی آمپر به مدت 3 ثانیه)، شاهد تخریب (ورود الکترود به </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بدون القاء جریان الکتریکی)، گروه حلال (تخریب توام با دریافت سالین </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">0.2 ml</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">) و گروه های تخریب توام با دریافت ممانتین با مقادیر 1، 3، 5 و 7 میلی گرم بر کیلوگرم انجام شد. یک هفته بعد، موش های صحرایی به مدت 5 روز با دستگاه ماز </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">Y</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> شکل آموزش دیدند. 25 روز بعد از آموزش، آزمون فراخوانی حافظه برای ارزیابی حافظه بلندمدت انجام گردید.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تخریب دوطرفه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">منجر به کاهش یادگیری فضایی در مقایسه با گروه های کنترل و شاهد تخریب گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در گروه حلال در مقایسه با گروه تخریب هیچ تغییری در یادگیری فضایی مشاهده نشد. درمان با ممانتین در گروه های تخریب توام با دریافت ممانتین به میزان 3 ، 5 و 7 میلی گرم بر کیلوگرم سبب افزایش معنی دار در یادگیری فضایی گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). بین نتایج مربوط به روز پنجم آموزش و آزمون فراخوانی حافظه روز سی ام تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">درمان با ممانتین به صورت وابسته به دوز موجب بهبود نقص یادگیری فضایی در مدل بیماری آلزایمر با تخریب الکتریکی هسته قاعده ای مگنوسلولاریس می گردد.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span></p> احمدعلی معاضدی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3277&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">سوختگی یکی از علل عمده مرگ و میر در دنیا است. این مطالعه به منظور تعیین اثر اسانس اسطوخودوس در روغن کنجد و سیلورسولفادیازین بر ترمیم زخم سوختگی موش سوری انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در این مطالعه تجربی 30 سر موش سوری به طور تصادفی در 5 گروه 6 تایی گروه ها شامل کنترل منفی (سرم فیزیولوژی)، کنترل مثبت (پماد سیلورسولفادیازین)، تجربی اول (اسانس اسطوخودوس)، تجربی دوم (ترکیب اسانس اسطوخودوس در روغن کنجد) و تجربی سوم (روغن کنجد) قرار داده شدند. بعد از اعمال سوختگی با صفحه داغ به قطر 2 سانتی متر، تیمار زخم ها انجام شد. در روزهای 1 ، 3 ، 6 ، 9 ، 18 و 21 قطر زخم و درصد بهبودی محاسبه گردید. در روز 21 نمونه برداری بافتی از محل زخم در هر گروه انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> درصد بهبودی به ترتیب در گروه های کنترل مثبت، تجربی دوم، تجربی اول و تجربی سوم نسبت به گروه کنترل منفی افزایش آماری معنی داری نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> درصد بهبودی گروه کنترل مثبت و گروه تجربی دوم در بسیاری از روزهای ترمیم یکسان و دارای اختلاف آماری معنی دار با گروه کنترل منفی بود (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> میزان ترمیم بافتی براساس انباشتگی کلاژن، فیبروبلاست ها و یکپارچگی اپیدرم به ترتیب در گروه کنترل مثبت، گروه تجربی دوم، گروه تجربی اول و گروه تجربی سوم بیشتر بود.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">ترکیب اسانس اسطوخودوس در روغن کنجد همانند پماد سیلورسولفادیازین به عنوان ترکیب گیاهی دارای اثرات ترمیمی بر زخم سوختگی در موش سوری بود.</span></span></span></span></p> مهدیه رئیس زاده http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3278&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">مغز قادر به تولید سلول های عصبی جدید از طریق نوروژنز در دوران پس از بلوغ است. دو منطقه هیپوکامپ و ساب ونتریکولار در مغز شواهد نوروژنز پس از بلوغ را نشان می دهند. این مطالعه به منظور تعیین اثر عصاره الکلی میوه گیاه نسترن کوهی بر دانسیته نورونی هیپوکامپ موش سفید آزمایشگاهی انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این مطالعه تجربی روی 24 سر موش سوری نر بالغ انجام شد. در ابتدا از میوه گیاه نسترن کوهی توسط روش سوکسله عصاره الکلی تهیه شد. سپس موش ها به طور تصادفی به چهار گروه شش تایی شامل کنترل و گروه های تیمار با عصاره با دوز</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">25, 50, 75 mg/kg/bw</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تقسیم شدند. در گروه های تیمار عصاره به روش داخل صفاقی به مدت 21 روز به طور پیوسته با فاصله زمانی 24 ساعت تزریق شد. به گروه کنترل نرمال سالین تزریق گردید. بعد از گذشت یک ماه از اولین تزریق حیوانات بیهوش و مغز به آرامی از جمجه خارج گردید. پس از مراحل پاساژ بافتی برش های سریال 7 میکرونی با رنگ آبی تولوئیدین و اریتروزین رنگ آمیزی شدند. سپس از مناطق مختلف هیپوکامپ عکسبرداری شد و توسط روش های استریولوژی و دایسکتور، دانسیته نورونی مناطق مختلف هیپوکامپ در گروه های مختلف ارزیابی و با گروه کنترل مقایسه گردید.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">میانگین دانسیته نورونی هیپوکامپ در ناحیه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CA1</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> گروه های کنترل و تجربی دریافت کننده دوزهای</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">25, 50, 75 mg/kg/bw</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> از عصاره به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">2</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">55</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">3</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">70</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">3</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">65</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">2</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">61</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> تعیین شد که فقط گروه دریافت کننده دوز </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">25 mg/kg/bw</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی داری نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). مقایسه میانگین دانسیته نورونی هیپوکامپ در نواحی </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CA2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CA3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> گروه های تجربی در مقایسه با گروه کنترل از نظر آماری تفاوت معنی داری نشان نداد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">عصاره الکلی میوه گیاه نسترن کوهی در دوز حداقل سبب افزایش دانسیته نورون های هیپوکامپ موش آزمایشگاهی شد.</span></span></span></span></p> مریم طهرانی پور http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3279&sid=1&slc_lang=fa <p style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یکی از راه های ارزیابی ساختار خانواده توجه به الگوهای ارتباطی زوج ها است. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی زوج درمانی هیجان مدار و رویکرد تصمیم گیری مجدد بر تغییر سبک های ارتباطی در زنان متأهل شهرستان گرگان انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این مطالعه شبه تجربی روی 30 زن متأهل مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر گرگان به دلیل تعارض زناشویی در سال 1395 انجام شد. آزمودنی ها به طور غیرتصادفی در سه گروه 10 نفری کنترل و دو گروه مداخله قرار گرفتند. گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت ننمود. برای گروه مداخله اول زوج درمانی هیجان مدار و برای گروه مداخله دوم درمان تصمیم گیری مجدد اجرا شد. پرسشنامه الگوهای ارتباطی (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CPQ</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">) در پیش آزمون و پس آزمون استفاده گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> مداخلات درمان هیجان مدار و درمان تصمیم گیری مجدد در تغییر سبک های ارتباطی زنان متأهل و حفظ دستاوردهای درمانی حتی تا شش ماه پس از درمان موفق ارزیابی شدند (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بین اثربخشی دو نوع مداخله تفاوت آماری معنی داری مشاهده نشد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زوج درمانی هیجان مدار و درمان تصمیم گیری مجدد به یک اندازه در تغییر ماندگار سبک های ارتباطی زنان نقش موثری دارند.</span></span></span></span></p> کوروش محمدی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3280&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">جمعیت سالمندی با سرعت چشمگیری در سراسر دنیا در حال افزایش است. یکی از معیارهای سنجش نیازها و شرایط سلامتی سالمندان و همچنین بهبود آن، شاخص کیفیت زندگی است. ذهن آگاهی نوعی هشیاری است و زمانی پدیدار می شود که ما با تجربیاتمان به گونه ای دقیق تر و با جزئیات حاضر در زمان حال و بدون قضاوت مواجه شویم. این مطالعه به منظور تعیین اثر آموزش ذهن آگاهی بر بهزیستی فردی و سلامت روان سالمندان زن انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در این مطالعه شبه تجربی 46 زن سالمند بالای 60 سال مرکز نگهداری روزانه کانون جهاندیدگان گرگان به صورت غیرتصادفی در دو گروه 23 نفری مداخله و کنترل قرار گرفتند. گروه مداخله در هشت جلسه دو ساعته آموزش ذهن آگاهی شرکت نمودند. ابزار مورد استفاده شامل پرسشنامه سلامت عمومی-28 </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(GHQ-28)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">و پرسشنامه بهزیستی شخصی بزرگسالان </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(PWI-A)</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">personal well-being index &ndash; adult)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بود که در ابتدا و انتهای مطالعه توسط سالمندان تکمیل گردید.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در گروه مداخله آموزش ذهن آگاهی سبب افزایش آماری معنی دار خرده مقیاس بهزیستی شخصی در پس آزمون (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">53</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">57.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در مقایسه با پیش آزمون (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">10.6</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">43.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و نیز خرده مقیاس سلامت روان و مولفه های آن در پس آزمون (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">5.3</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">13.47</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در مقایسه با پیش آزمون (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">10.9</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">35.6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). خرده مقیاس های بهزیستی شخصی و سلامت روان و مولفه های آن در ابتدا و انتهای مطالعه گروه کنترل تفاوت آماری معنی داری یافت نشد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">آموزش ذهن آگاهی سبب بهبود خرده مقیاس های بهزیستی شخصی و سلامت روان در زنان سالمند می گردد.</span></span></span></span></p> فیروزه درخشانپور http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3281&sid=1&slc_lang=fa <p style="font-style:normal;"></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نقطه ماشه ای، نقطه ای تحریک پذیر مرتبط با یک باند سفت از عضله اسکلتی بوده که در برابر فشار و کشش دردناک است. هدف واقع بینانه در درمان نقاط ماشه ای، دستیابی به میزانی از کاهش درد است که فرد مبتلا بتواند علیرغم وجود مقداری درد به فعالیت ها و عملکرد معمول خود بازگردد. این مطالعه به منظور مقایسه اثر یک جلسه ماساژ ورزشی و کشش توام با سرما بر آستانه درد نقاط ماشه ای غیرفعال ناحیه کمربند شانه ای در بازیکنان تیم ملی والیبال بانوان انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در این مطالعه شبه تجربی 32 عضو تیم ملی والیبال بانوان که دارای یک نقطه ماشه ای غیرفعال در ناحیه کمربند شانه ای بودند؛ به صورت غیرتصادفی در سه گروه کنترل (10 نفر)، ماساژ ورزشی (11 نفر) و کشش توام با سرما (11 نفر) قرار گرفتند. آزمون آستانه درد با استفاده از دستگاه الگومتری در دو مرحله قبل و بلافاصله پس از مداخله های ماساژ ورزشی و کشش توام با سرما انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">میانگین نمرات آستانه درد پیش آزمون و پس آزمون در گروه ماساژ ورزشی (از </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">9.88</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">39.40</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> به </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">9.63</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">43.54</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">و گروه کشش توام با سرما </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">(از </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">10.57</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">39.22</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> به </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">10.95</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">41.10</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تغییر آماری معنی داری نشان نداد. میانگین نمرات آستانه درد گروه کنترل در ابتدای مطالعه و انتهای مطالعه به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">11.348</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">38.84</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">9.311</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">35.16</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تعیین شد که از نظر آماری معنی دار نبود. در مقایسه برون گروهی نیز بین میزان آستانه درد پیش آزمون و پس آزمون گروه های مورد مطالعه تفاوت آماری معنی داری یافت نشد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">اجرای یک جلسه 15 دقیقه ای ماساژ ورزشی و کشش توام با سرما بر آستانه درد نقاط ماشه ای غیرفعال موثر نبود.</span></span></span></span></p> سیدصدرالدین شجاع الدین http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3282&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نشانگرهای جدید بیماری های قلبی - عروقی در پیش بینی حوادث قلبی - عروقی از حساسیت و دقت بیشتری برخوردارند. با توجه به نقش مؤثر فعالیت های بدنی در پیشگیری و کاهش این بیماری ها که کمک شایانی به ارتقای سلامت افراد جامعه خواهد کرد؛ این مطالعه به منظور تعیین اثر غواصی در اعماق مختلف بر تغییرات سطح پروتئین واکنشگر-</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">C</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(CRP)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">و نیمرخ لیپیدی مردان غواص انجام شد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> این مطالعه شبه تجربی روی 6 مرد غواص عضو تیم امداد و نجات جمعیت هلال احمر استان کهکیلویه و بویراحمد انجام شد. آزمودنی ها در روز اول در عمق 1 متر، روز دوم در عمق 10 متر و روز سوم در عمق20 متر به مدت 20 دقیقه با شدت 40 تا 50 درصد ضربان قلب ذخیره ای به صورت رفت و برگشت غواصی کردند. آزمودنی ها در اعماق 10 و 20 متری در ارتفاع 3 متری تا سطح آب به مدت پنج دقیقه سیفتی استاپ (توقف) داشتند. قبل و بعد از غواصی از همه غواصان خونگیری شد و میزان </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CRP</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و نیمرخ لیپیدی مورد سنجش قرار گرفت.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">افزایش فشار محیطی ناشی از غواصی در سه عمق یک، 10 و 20 متری دریا سبب افزایش معنی دار سطح </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CRP</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">. </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تغییرات معنی داری در میزان تری گلیسرید، کلسترول تام و لیپوپروتئین کم چگال مشاهده نشد؛ اما این تغییرات سبب افزایش معنی دار لیپوپروتئین پرچگال گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">غواصی اسکوبا در اثر حمل تجهیزات تنفسی در حین فعالیت، حتی با وجود تغذیه تنفسی، موجب افزایش</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> سطح</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">CRP</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و نمیرخ لیپیدی </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">می گردد.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span></p> حسین طوسی خورشیدی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3283&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی در ژن مرگ برنامه ریزی شده سلولی که به میزان بالا در سطح سلول های </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">T</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بیان می شود؛ نقش مهمی دارند. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی پلی مورفیسم ژن </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">PDCD1.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوس منتشر </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(systemic lupus erythematosus: SLE)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی :</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> این مطالعه مورد - شاهدی روی 76 بیمار مبتلا به </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">SLE</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">و 56 فرد غیرمبتلا به </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">SLE</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">انجام شد. پس از استخراج </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">DNA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> ژنومی، فراوانی پلی مورفیسم </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">PDCD1.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> به وسیله واکنش زنجیره ای پلی مراز و روش توالی یابی ارزیابی شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">بین فراوانی آلل ها و ژنوتیپ ها در </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">rs11568821</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> ناحیه یاینترون 4 ژن </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">PDCD1.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در دو گروه مورد و شاهد اختلاف آماری معنی داری یافت شد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> آلل </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">A</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و ژنوتیپ </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">AG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در گروه مورد </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(5.9%)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نسبت به گروه شاهد </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(0.09%)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">فراوانی بیشتری نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بین یافته های آزمایشگاهی و بالینی با فراوانی ژنوتیپ ها ارتباط آماری معنی داری یافت نشد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">پلی مورفیسم های تک نوکلئوتیدی در ناحیه یاینترون 4 ژن </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">PDCD1.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">rs11568821</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> می تواند به عنوان یک عامل ژنتیکی در ابتلا به </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">SLE</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> نقش داشته باشد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> علیجان تبرائی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3284&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">مقاومت به انسولین در کم کاری تیروئید شایع بوده و تشخیص زودهنگام آن به عنوان یکی از عوامل خطر مستقل در بروز عوارض قلبی - عروقی دارای اهمیت است. استاندارد طلایی ارزیابی مقاومت به انسولین روش کلامپ انسولینی است که کاربرد بالینی بسیار محدودی دارد. شاخص های تری گلیسرید &ndash; گلوکز (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">triglyceride glucose, TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">) و هما (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">homeostasis model assessment: HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">) دو معیار کمی غیرتهاجمی برای ارزیابی مقاومت به انسولین هستند. این مطالعه به منظور تعیین مقاومت به انسولین براساس شاخص هما و تری گلیسرید-گلوکز در بیماران مبتلا به کم کاری تیروئید انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی روی 23 بیمار دارای کم کاری تیروئید تازه تشخیص داده شده شامل 15 بیمار با کم کاری تیروئید آشکار و 8 بیمار با کم کاری تیروئید تحت بالینی انجام شد. تست های بیوشیمیایی عملکرد تیروئید، پروفایل چربی ها، گلوکز و انسولین ناشتا در هنگام تشخیص (نوبت اول) و پس از هشت هفته درمان کم کاری تیروئید (نوبت دوم) اندازه گیری و مقاومت به انسولین و تغییرات شاخص های </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بررسی گردید.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">موارد مقاومت به انسولین در هر دو گروه کم کاری تیروئید آشکار و تحت بالینی براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> نسبت به شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بیشتر بود. در گروه کم کاری تیروئید آشکار در نوبت اول شیوع مقاومت به انسولین براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> نسبت به شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بیش از دو برابر و در نوبت دوم بیش از سه برابر تعیین شد. در گروه کم کاری تیروئید تحت بالینی شیوع مقاومت به انسولین در نوبت اول براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> نسبت به شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بیش از چهار برابر و در نوبت دوم بیش از سه برابر بود. در گروه کم کاری تیروئید تحت بالینی شیوع مقاومت به انسولین براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> قبل و بعد از درمان از نظر آماری تغییر معنی داری داشت (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در گروه کم کاری تیروئید آشکار هیچیک از شاخص های مقاومت به انسولین بعد از درمان نسبت به قبل از درمان از نظر آماری تغییر معنی داری نشان ندادند.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">هشت هفته درمان کم کاری تیروئید و کاهش سطح </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TSH</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در گروه های دارای کم کاری تیروئید آشکار و تحت بالینی در کاهش دو شاخص مقاومت به انسولین </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> موثر نبود.</span></span></span></span></p> سیدمهران حسینی http://kordkuyheartcenter.com/journal/browse.php?a_id=3285&sid=1&slc_lang=fa <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">اختلال وسواسی جبری با گروهی از علایم شامل افکار مزاحم، آیین ها، مشغله های ذهنی و اجبارها تظاهر می یابد. این وسواس ها و اجبارها ناراحتی زیادی برای فرد ایجاد می کند. تروما به سر و آسیب مغزی به عنوان یکی از دلایل نادر این اختلال شناخته شده است. در این مقاله سه بیمار مرد مبتلا به اختلال وسواسی - جبری پس از تروما به سر معرفی شده است. بیماران به دنبال ضربه به سر و کاهش سطح هوشیاری دچار اختلال وسواسی جبری شدند و این اختلال در آنان قبل از تروما به سر وجود نداشت. محل های آسیب دیده مغزی این بیماران که همگی ضربه های شدید به سر داشتند؛ توسط تصویربرداری مغزی ارزیابی شد. در بیمار اول ضایعه در تمپورال راست، در بیمار دوم ضایعه در تمپورال راست و فرونتال دوطرف و در بیمار سوم ضایعه ناحیه اسپلنیوم کورپوس کالوزوم و پایک مغزی راست و آسیب اکسونی منتشر و هماتومای خارج محوری در منطقه تمپورال چپ مشاهده گردید. با مشاهده یافته های تصویربرداری می توان نتیجه گیری نمود که بین آسیب ایجاد شده در مغز و وقوع علایم اختلال وسواسی - جبری ارتباط وجود دارد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> سیدحمزه حسینی