fa روند تغییرات علل عمده مرگ و میر در ایران طی سال‌های 88-1350 اپیدمیولوژی Epidemiology گزارش كوتاه Short Communication زمینه و هدف : یکی از مؤلفه‌های مهم در برنامه‌ریزی‌های مربوط به سلامت هرجامعه، آمار و علل مرگ‌ومیر در آن جامعه است. این مطالعه به منظور تعیین روند تغییرات الگوی مرگ‌ومیر در ایران طی سال‌های 88-1350 انجام گردید. روش بررسی : در این مطالعه توصیفی مقطعی اطلاعات مربوط به 9740656 متوفی ثبت شده در سازمان ثبت احوال کشوری در فاصله سال‌های 1350 تا 1388 مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. برای آنالیز روند تغییرات زمانی الگوی کلی مرگ‌ومیر از روش‌های گرافیکی و مقایسه تغییرات روند مرگ‌ومیرهای ثبتی طی سال‌های مورد بررسی استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-13 و روش‌های آمار توصیفی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : نتایج نشان داد که 60.4% مرگ‌ومیرهای ثبت شده در نقاط روستایی و 39.6% در نقاط شهری بود. 61.1% مرگ‌ها در مردان و 38.9% در زنان رخ داده بود. شاخص مرگ‌ومیر خام در کشور ایران بر اساس آمارها از 13 نفر به ازای هر 1000 تولد زنده در سال‌های 75-1970 به رقم 5 نفر در سال‌های 10-2005 کاهش یافته است. شاخص امید به زندگی با 28.6% افزایش از رقم 55.2 سال در سال‌های 75-1970 به رقم 71 سال در سال‌های 10-2005 افزایش یافت. نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که شاخص‌های مرگ‌ومیر در ایران در مقایسه با کل دنیا پایین‌تر بوده و یک کاهش عمومی در مرگ‌ومیر کودکان در کشور ایران طی سه دهه اخیر وجود داشته است. همچنین سیستم ثبت مرگ‌ومیر در کشور ایران نسبت به سال‌های قبل بهبود یافته است. Background and Objective: Mortality rate and causes of death is one of the main components in health planning at each society. This study was done to show the pattern of mortality trends in Iran during 1970-2009. Materials and Methods: In this cross-sectional descriptive study related data to 9740656 deaths registered in National Organization Civil Registration were surveyed and analyzed during 1970-2009. SPSS software and statistical descriptive methods were applied to evaluate the data. Results: 60.4% of all registered death was in rural areas. 61.1% were male. Crude death rate according the current statistics decreased from 13 per 1000 in 1970-75 to 5 per 1000 in 2005-09. Life expectancy with 28.6% increased from 55.2 years in 1970-75 to 71 years in 2005-09. Conclusion: This study showed that all mortality indicators in Iran were lower than other part of the world. There was a general decreasing in infant mortality rate in last three decade. Also the death registry system has been improved during study years. شاخص مرگ و میر , الگوی مرگ و میر , شاخص امید به زندگی , ایران Mortality Index, Mortality Pattern, life expectancy, Iran 85 90 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-482&slc_lang=fa&sid=1 Amani F (PhD) فیروز امانی 5900319475328460047111 5900319475328460047111 No PhD student in Tarbiat Modares and Member of Academic Staff in Ardabil University of Medical Science, Ardabil, Iran دانشجوی دکترای آمار زیستی دانشگاه تربیت مدرس , عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی اردبیل Kazemnejad A (PhD) انوشیروان کاظم نژاد kazem_an@modares.ac.ir 5900319475328460047112 5900319475328460047112 Yes Professor, Department of Biostatistics, Faculty of Medical Science, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran استاد آمار زیستی ، گروه آمار زیستی ، دانشکده علوم پزشکی ، دانشگاه تربیت مدرس تهران Habibi R (PhD) رضا حبیبی 5900319475328460047113 5900319475328460047113 No Assistant Professor, Central Bank of Iran, Tehran, Iran استادیار گروه آمار ، دانشکده بانک مرکزی ایران Hajizadeh E (PhD) ابراهیم حاجی زاده 5900319475328460047114 5900319475328460047114 No Associate Professor, Department of Biostatistics, Faculty of Medical Science, Tarbiat Modares University, Tehran, Iran دانشیار آمار زیستی ، گروه آمار زیستی ، دانشکده علوم پزشکی ، دانشگاه تربیت مدرس تهران