fa میزان بروز خودآزاری در دانش‌آموزان دبیرستان‌های پسرانه شهر تبریز عمومى General تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : خودآزاری رفتاری غیرمهلک است که در آن شخص به طورعمد خود را مجروح می‌کند و یا ماده‌ای را بیش از مقدار نسخه شده مصرف می‌کند. این مطالعه به منظور تعیین میزان بروز خودآزاری و برخی عوامل مرتبط با آن در دانش‌آموزان پسر دبیرستان‌های شهر تبریز انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه طولی 1772 (7/13درصد) دانش‌آموز پسر سال دوم دبیرستان‌های شهر تبریز به روش سهمی خوشه‌ای تصادفی انتخاب شدند و دو بار به فاصله یک سال در دو پایه تحصیلی متوالی مورد بررسی قرار گرفتند. در شروع مطالعه (اسفند 1383)، دانش‌آموزان یک پرسشنامه خود ایفای 48 سوالی پاسخ‌گزین را تکمیل کردند. بعد از یک سال (اسفند 1384)، پرسشنامه 10 سوالی دیگری به همان دانش‌آموزان که در سال سوم دبیرستان به تحصیل اشتغال داشتند؛ ارایه گردید تا بروز خودآزاری تعیین گردد. با استفاده از رگرسیون لجستیک عوامل مرتبط با بروز خودآزاری بررسی شد. یافته‌ها : میانگین سن دانش‌آموزان شرکت کننده در مطالعه به هنگام ورود به مطالعه 87/0+-28/16 سال (دامنه سنی 19-15) بود. در طول یک سال، 8/4درصد دانش‌آموزان بروز خودآزاری را ذکر کردند. بیشترین نوع خودآزاری بریدن و سوزاندن بود. پیشرفت در مراحل مصرف سیگار (OR=2.81)، داشتن دوستان نزدیک سیگاری (OR=1.78) و بروز مصرف الکل (OR=2.27) با بروز خودآزاری در دانش‌آموزان ارتباط داشت. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که بروز خودآزاری در این گروه از نوجوانان ایرانی 8/4درصد در سال است. بروز خودآزاری با عواملی مانند سن دانش‌آموزان، وضعیت مصرف سیگار و مصرف الکل ارتباط داشت. Background and Objective: Self-injury (SI), also called self-mutilation or cutting, is highly stigmatized emotional disorder. The aim of this study was to estimate the incidence rate of self-injury among male pupils in Tabriz – North West in Iran and to evaluate the associated risk factors. Materials and Methods: In this longitudinal study of all the pupils high school in Tabriz, 1772 (13.7%) were randomly sampled, and assessed in this and subsequent year. A self-administered questionnaire with 48 questions was distributed to high school in February and March 2005. After one year (February and March 2006), another questionnaire with 10-items was distributed to those students to determine the incidence rate of self-injury. The influence of different factors on self-injury was evaluated with a logistic regression model. Results: The mean age of the subjects was 16.3±0.87 (min 15, max 19) years. At the end of follow–up, 4.8% of pupils reported incidence of self-injury. Most type of incidenced self-injury were cutting and burning. The results of logistic regression model indicate that transition in smoking stages (OR=2.81), incidence of alcohol drinking (OR=2.27) and having smoker friend (OR=1.78) were factors associated with incidence of self-injury. Conclusion: This study showed that incidence rate of self-injury in this group of adolescents was 4.8% in one year, which related to age, alcohol and ciggaret smoking. دانش‌آموزان دبیرستانی , خودآزاری , میزان بروز , تبریز Delibeate self-injury, Pupils, Incidence, Iran 31 37 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-399&slc_lang=fa&sid=1 Asghar Mohammad Poorasl (MSc) اصغرمحمد پوراصل 5900319475328460047443 5900319475328460047443 Yes Ali Fakhari (MD) علی فخاری 5900319475328460047444 5900319475328460047444 No Fatemeh Rostami (MSc) فاطمه رستمی 5900319475328460047445 5900319475328460047445 No