fa اثر همزمان محدودیت غذایی و مهار گیرنده D2 دوپامینی بر حافظه فضایی موش‌های صحرایی نر علوم اعصاب Neurosciences تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> محدودیت غذایی می‌تواند اثرات مفید یا مخرب بر عملکردهای مغز از جمله یادگیری و حافظه داشته باشد. همچنین گیرنده‌‌‌های دوپامینی در فرآیند یادگیری و بازخوانی اطلاعات دخالت دارند. این مطالعه به منظور تعیین اثر همزمان محدودیت غذایی و مهار گیرنده </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">D2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> دوپامینی بر حافظه فضایی موش‌های صحرایی انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> در این مطالعه تجربی 60 سر موش ‌صحرایی نر نژاد ویستار در 6 گروه 10 تایی شامل کنترل، محدودیت غذایی 25درصد، 50درصد، 75درصد، سولپیراید (آنتاگونیست گیرنده </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">D2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">mg/kg/day ip</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">4)، محدودیت غذایی 75 درصد دریافت کننده سولپیراید قرار گرفتند و به‌مدت 21 روز تیمار شدند. برای سنجش حافظه از ماز شعاعی هشت‌بازویی استفاده شد. سپس میزان کاتالاز و مالون‌دی‌آلدهید هیپوکامپ‌ اندازه‌گیری گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته‌ها:</strong> محدودیت غذایی 25درصدی منجر به کاهش </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">11.8</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد زمان سپری شده برای یافتن غذا در مقایسه با گروه کنترل گردید (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). محدودیت غذایی 75درصدی و یا تزریق سولپیراید این زمان را به ترتیب به میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">24.4</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">18.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد به‌طور معنی‌دار افزایش داد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). گروه 75درصد محدودیت غذایی دریافت کننده سولپیراید نسبت به تمامی گروه‌‌‌ها بیشترین افزایش معنی‌دار زمان یافتن غذا را نشان دادند (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). فعالیت کاتالاز فقط در گروه‌های محدودیت غذایی 75درصد به‌میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">17.6</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">22.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد کاهش معنی‌دار نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). میزان تولید مالون‌دی‌آلدهید در گروه‌های محدودیت غذایی 75درصد به‌میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">50.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">59.3</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد و دریافت کننده سولپیراید به‌میزان </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">31.2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> درصد به طور معنی‌دار در مقایسه با گروه کنترل افزایش یافت (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">).</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> همزمانی اعمال محدودیت غذایی و مهار گیرنده‌‌‌های </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">D2</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> دوپامین، منجر به افزایش سطوح پرواکسیدانی هیپوکامپ و تشدید اختلال حافظه موش‌های صحرایی می‌گردد.</span></span></span></span></p> <strong>Background and Objective: </strong>Food restriction may have beneficial or detrimental effects on the brain functions such as learning and memory. Also, dopamine receptors are involved in learning and information retrieval. This study was performed to determine the simultaneous effect of food restriction and dopamine D2 receptor inhibition on spatial memory of rats.<br> <strong>Methods: </strong>In this experimental study, 60 male Wistar rats were allocated into 6 groups including controls, 25%, 50% and 75%, food restriction, sulpiride (D2 receptor antagonist, 4 mg/kg/day, ip), 75% food restriction and sulpiride and treated for 21 days. To evaluate the memory, an eight-point radial arm maze was used. Then, the catalase and malondialdehyde level of the hippocampus were measured.<br> <strong>Results: </strong>Twenty-five percent food restriction caused to 11.8 percent decrease in spending time to find the food compared to control group (P<0.05). The 75% food restriction and or sulpiride injection significantly increased that time by 24.4% and 18.3%, respectively (P<0.05). The group with 75% food restriction were received sulpiride showed the most increase in the time of food finding compared to all groups (P<0.05). Catalase activity was only significantly reduced in the 75% restricted groups to 17.6% and 22.2%, respectively (P<0.05). Malondialdehyde production was significantly increased in the 75% food restricted groups to 50.2% and 59.3, respectively and sulpiride-received group to 31.2% compared to the control group (P<0.05).<br> <strong>Conclusion: </strong>Simultaneous applying of food restriction and inhibition of dopamine D2 receptors resulted in increased hippocampal prooxidant levels and exacerbated memory impairment. سولپیراید , استرس اکسیداتیو , ماز شعاعی , حافظه , هیپوکامپ , موش صحرایی Sulpiride, Oxidative Stress, Radial Maze, Memory, Hippocampus, Rat 56 64 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-3067-1&slc_lang=fa&sid=1 Sheida Alikhani شیدا علیخانی 5900319475328460060187 5900319475328460060187 No M.Sc in Animal Physiology, Department of Biology, Faculty of Sciences, Urmia University, Urmia, Iran کارشناس ارشد فیزیولوژی جانوری، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Farrin Babaei-Balderlou فرین بابائی بالدرلو f.babaei@urmia.ac.ir 5900319475328460060188 5900319475328460060188 Yes Assistant Professor, Department of Biology, Faculty of Sciences, Urmia University, Urmia, Iran استادیار، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Samad Zare صمد زارع 5900319475328460060189 5900319475328460060189 No Professor, Department of Biology, Faculty of Sciences, Urmia University, Urmia, Iran استاد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران