fa اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوه گروهی بر خودکارآمدی مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان روانشناسي باليني Clinical Psychology تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف:</strong> والدین کودکان مبتلا به سرطان بیشتر از والدین کودکان سالم در معرض مشکلات روان‌شناختی از قبیل اضطراب، افسردگی، استرس و به‌طور کلی تهدید سلامت روان هستند. این مطالعه به منظور تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به شیوه گروهی بر خودکارآمدی مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان انجام شد.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه شبه‌تجربی روی 30 مادر دارای فرزند مبتلا به سرطان مراجعه کننده به مرکز طبی کودکان در شهر تهران طی سال 1396 انجام شد. مادران به‌طور غیرتصادفی در دو گروه 15 نفری کنترل و مداخله قرار گرفتند. برای گردآوری داده‌ها از پرسـشنامه خودکارآمدی والدینی دومکا و همکاران سال 1996 استفاده شد. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در 10 جلسه دو ساعته به شیوه گروهی برای گروه مداخله اجرا گردید و برای مادران گروه کنترل مداخله‌ای ارایه نشد.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>یافته‌ها:</strong> میانگین نمره خودکارآمدی والدین دارای کودک مبتلا به سرطان در پیش‌آزمون </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">6.40</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">31.40</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و پس‌آزمون </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">13.35</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">53.87</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تعیین شد و این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار بود </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(P<0.05)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> میانگین نمره خودکارآمدی والدین گروه کنترل در پیش‌آزمون </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">5.73</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">30.07</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و در پس‌آزمون </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">7.58</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">&plusmn;</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">29</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> تعیین گردید که این تفاوت از نظر آماری معنی‌داری نبود.</span></span></span></span></em></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><em><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه‌گیری: </strong>درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد به‌طور معنی‌داری باعث بهبود خودکارآمدی والدینی مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان می‌گردد.</span></span></span></span></em></p> <span style="font-size:12px;"><em><strong>Background and Objective: </strong>Parents of children with cancer are more susceptible to psychological problems such as anxiety, depression, stress, and generally, mental health risks. This study was done to determine the effectiveness of group acceptance and commitment therapy on self-efficacy among mothers of children with cancer.<br> <strong>Methods: </strong>This quasi-experimental study was conducted on 30 mothers of children with cancer referring to Children&rsquo;s Medical Center in Tehran, Iran during 2017. Mothers were non-randomly assigned into intervention and control groups. For gathering the data, the parental self agency measure of Dumka and colleagues (PSAM; 1996) was used. The group acceptance and commitment therapy was offered to subjects in the interventional group for 2-hour in 10 sessions, but the control group&#39;s mothers did not receive any intervention.<br> <strong>Results: </strong>Mean scores of self-efficacy among mothers of children with cancer were 31.40&plusmn;6.40 and 53.87&plusmn;13.35 in pre-test and post-test, respectively (P<0.05). Mean scores of self-efficacies among mothers in the control group were 30.07&plusmn;5.73 and 29&plusmn;7.58 in pre-test and post-test, respectively. This difference was not significant.<br> <strong>Conclusion: </strong>Acceptance and commitment therapy significantly improves parental self-efficacy among mothers of children with cancer.</em></span> خودکارآمدی والدینی , درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد , سرطان Parental self-efficacy, Acceptance and commitment therapy, Cancer 68 73 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-2774-1&slc_lang=fa&sid=1 Elham Akbari الهام اکبری 5900319475328460055575 5900319475328460055575 No M.A in Clinical Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran کارشناس ارشد روان شناسی بالینی، واحدکرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Nahid Havassi Soumar ناهید هواسی سومار havassi.n2020@gmail.com 5900319475328460055576 5900319475328460055576 Yes Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran استادیار گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران Simin Ronaghi سیمین رونقی 5900319475328460055577 5900319475328460055577 No Assistant Professor, Department of Psychology, Karaj Branch, Islamic Azad University, Karaj, Iran استادیار گروه روان شناسی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران