fa مقاومت به انسولین براساس شاخص هما و تری‌گلیسرید – گلوکز در بیماران مبتلا به کم‌کاری تیروئید طب داخلي Internal Medicine تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">مقاومت به انسولین در کم‌کاری تیروئید شایع بوده و تشخیص زودهنگام آن به عنوان یکی از عوامل خطر مستقل در بروز عوارض قلبی - عروقی دارای اهمیت است. استاندارد طلایی ارزیابی مقاومت به انسولین روش کلامپ انسولینی است که کاربرد بالینی بسیار محدودی دارد. شاخص‌های تری‌گلیسرید &ndash; گلوکز (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">triglyceride glucose, TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">) و هما (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">homeostasis model assessment: HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">) دو معیار کمی غیرتهاجمی برای ارزیابی مقاومت به انسولین هستند. این مطالعه به منظور تعیین مقاومت به انسولین براساس شاخص هما و تری‌گلیسرید-گلوکز در بیماران مبتلا به کم‌کاری تیروئید انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این مطالعه توصیفی &ndash; تحلیلی روی 23 بیمار دارای کم‌کاری تیروئید تازه تشخیص داده شده شامل 15 بیمار با کم‌کاری تیروئید آشکار و 8 بیمار با کم‌کاری تیروئید تحت بالینی انجام شد. تست‌های بیوشیمیایی عملکرد تیروئید، پروفایل چربی‌ها، گلوکز و انسولین ناشتا در هنگام تشخیص (نوبت اول) و پس از هشت هفته درمان کم‌کاری تیروئید (نوبت دوم) اندازه‌گیری و مقاومت به انسولین و تغییرات شاخص‌های </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بررسی گردید.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته‌ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">موارد مقاومت به انسولین در هر دو گروه کم‌کاری تیروئید آشکار و تحت بالینی براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> نسبت به شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بیشتر بود. در گروه کم‌کاری تیروئید آشکار در نوبت اول شیوع مقاومت به انسولین براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> نسبت به شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بیش از دو برابر و در نوبت دوم بیش از سه برابر تعیین شد. در گروه کم‌کاری تیروئید تحت بالینی شیوع مقاومت به انسولین در نوبت اول براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> نسبت به شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بیش از چهار برابر و در نوبت دوم بیش از سه برابر بود. در گروه کم‌کاری تیروئید تحت بالینی شیوع مقاومت به انسولین براساس شاخص </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> قبل و بعد از درمان از نظر آماری تغییر معنی‌داری داشت (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در گروه کم‌کاری تیروئید آشکار هیچیک از شاخص‌های مقاومت به انسولین بعد از درمان نسبت به قبل از درمان از نظر آماری تغییر معنی‌داری نشان ندادند.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه‌گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">هشت هفته درمان کم‌کاری تیروئید و کاهش سطح </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TSH</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">در گروه‌های دارای کم‌کاری تیروئید آشکار و تحت بالینی در کاهش دو شاخص مقاومت به انسولین </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">HOMA</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">TyG</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> موثر نبود.</span></span></span></span></p> <strong>Background and Objective: </strong>Insulin resistance (IR) is common in hypothyroidism. IR is one of risk factors for cardiovascular disease. Insulin clamp is the gold standard method for evaluation of IR but it is not routine in clinical usage. The triglyceride- glucose (TyG) and homeostasis model assessment (HOMA) indices are non-invasive surrogate of IR. This study was done to determine the IR using the TyG and HOMA indices in hypothyroid patients.<br> <strong>Methods: </strong>This descriptive-analytic study was done on 23 hypothyroid patients including 15 overt and 8 subclinical hypothyroid patients. All patients were new cases and were matched for age, sex, and high. TSH, FT4, TG, LDL, FBS and fasting plasma insulin level were measured twice at time of diagnosis and after treatment and the changes of TyG and HOMA indices were recorded.<br> <strong>Results: </strong>In two groups IR based on HOMA was more than TyG index. IR in overt hypothyroidism based on HOMA index was more than two times in comparison with TyG index at the first time and more than three times (10:3) at the second time. IR in subclinical hypothyroidism based on HOMA index was more than four times in comparison with TyG index at the first time and more than three times (7:2) at the second time. A significant difference was found in IR based on HOMA before and after treatment (P<0.05). There were not any significant differences in IR indices of overt hypothyroidism group.<br> <strong>Conclusion: </strong>The eight weeks treatment of hypothyroidism and reducing TSH level is probably having no effect on HOMA and TyG in overt and subclinical hypothyroidism. مقاومت به انسولین , شاخص تری‌گلیسرید - گلوکز, کم‌کاری تیروئید Insulin resistance, TyG index, Glucose, Hypothyroidism 96 101 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-1034&slc_lang=fa&sid=1 Ebrahim Mehdavi ابراهیم مهدوی 5900319475328460049238 5900319475328460049238 No General Physician, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran پزشک عمومی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Sharebeh Hezarkhani شرابه هزارخوانی 5900319475328460049239 5900319475328460049239 No Endocrinologist, Gorgan, Iran فوق تخصص غدد، گرگان، ایران S.Mehran Hosseini سیدمهران حسینی hosseini@goums.ac.ir 5900319475328460049240 5900319475328460049240 Yes Associate Professor, Department of Physiology, Neuroscience Research Center, Faculty of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran. hosseini@goums.ac.ir دانشیار، گروه فیزیولوژی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران