fa اثر ممانتین بر یادگیری و حافظه فضایی در مدل تخریب الکتریکی هسته قاعده‌ای مگنوسلولاریس موش صحرایی: مدل حیوانی بیماری آلزایمر علوم اعصاب Neurosciences تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">زمینه و هدف : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">ممانتین آنتاگونیست غیررقابتی گیرنده </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NMDA</span></span></span> <span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(N-methyl-D-aspartate)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> است که برای درمان بیماران مبتلا به آلزایمر استفاده می‌شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر ممانتین بر یادگیری و حافظه فضایی در مدل تخریب الکتریکی هسته قاعده‌ای مگنوسلولاریس </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">(NBM)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> موش صحرایی به‌عنوان یک مدل حیوانی بیماری آلزایمر انجام شد.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">روش بررسی : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">این مطالعه تجربی روی 56 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار در 8 گروه شامل کنترل، تخریب (تخریب دو طرفه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> با القای جریان الکتریکی 5/0 میلی‌آمپر به‌مدت 3 ثانیه)، شاهد تخریب (ورود الکترود به </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> بدون القاء جریان الکتریکی)، گروه حلال (تخریب توام با دریافت سالین </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">0.2 ml</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">) و گروه‌های تخریب توام با دریافت ممانتین با مقادیر 1، 3، 5 و 7 میلی‌گرم بر کیلوگرم انجام شد. یک هفته بعد، موش‌های صحرایی به مدت 5 روز با دستگاه ماز </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">Y</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> شکل آموزش دیدند. 25 روز بعد از آموزش، آزمون فراخوانی حافظه برای ارزیابی حافظه بلندمدت انجام گردید.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">یافته‌ها : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">تخریب دوطرفه </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">NBM</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">منجر به کاهش یادگیری فضایی در مقایسه با گروه‌های کنترل و شاهد تخریب گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"> در گروه حلال در مقایسه با گروه تخریب هیچ تغییری در یادگیری فضایی مشاهده نشد. درمان با ممانتین در گروه‌های تخریب توام با دریافت ممانتین به میزان 3 ، 5 و 7 میلی‌گرم بر کیلوگرم سبب افزایش معنی‌دار در یادگیری فضایی گردید (</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:times new roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">). بین نتایج مربوط به روز پنجم آموزش و آزمون فراخوانی حافظه روز سی‌ام تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نشد.</span></span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">نتیجه‌گیری : </span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;">درمان با ممانتین به‌صورت وابسته به دوز موجب بهبود نقص یادگیری فضایی در مدل بیماری آلزایمر با تخریب الکتریکی هسته قاعده‌ای مگنوسلولاریس می‌گردد.</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:tahoma,sans-serif;"><span style="font-size:12.0pt;"></span></span></span></span></span></p> <strong>Background and Objective: </strong>Memantine (MEM) an uncompetitive N-methyl-D-aspartate receptor antagonist is used for treatment of patients with Alzheimer disease. This study aimed to examine the effect of Memantine on the spatial learning and memory in electrical lesion&rsquo;s model of nucleus basalis magnocellularis (NBM) in animal model of Alzheimer&#39;s disease.<br> <strong>Methods: </strong>In this experimental study, 56 adult male Wistar rats were allocated into eight groups: control group; lesion group, which received bilateral electrically lesion (0.5 mA, 3s) in NBM; sham group (the electrode was entered into the NBM with no lesion); Memantine groups (lesion+1 mg/kg/bw of MEM; lesion+3 mg/kg/bw of&nbsp; MEM; lesion+5 mg/kg/bw of&nbsp; MEM; lesion+7 mg/kg/bw of MEM) and Vehicle group (lesion+0.2 mL saline). After one week, animals were trained to perform the Y-maze task for five days. Twenty five days after training, a retention test was performed to determine long-term memory.<br> <strong>Results: </strong>The bilateral lesion of NBM impaired the spatial learning compared to the control and sham groups (P<0.05). No effect on spatial learning was seen in saline group compared with the lesion group. The treatment with Memantine in&nbsp; lesion+MEM 3 mg/kg/bw, lesion+MEM 5mg/kg/bw and lesion+MEM 7mg/kg/bw groups significantly improved spatial learning (P<0.05). Moreover, no significant difference of memory was observed between the results in the 5th day of training and the retention test of the 30th day.<br> <strong>Conclusion: </strong>Treatment with memantine improves spatial learning defects in electrical leisions model of NBM of Alzheimer&#39;s disease in dose dependent manner in animal model. بیماری آلزایمر , هسته قاعده‌ای مگنوسلولاریس , یادگیری فضایی , ممانتین Alzheimer disease, Nucleus basalis of magnocellularis, Spatial learning, Memantine 43 50 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-1026&slc_lang=fa&sid=1 Nastaran Zamani نسترن زمانی 5900319475328460049280 5900319475328460049280 No Ph.D Candidate in Animal Physiology, Department of Biology, Faculty of Science, Shahid Chamran University, Ahvaz, Iran دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی جانوری، گروه زیست شناسی دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Ahmad Ali Moazedi احمدعلی معاضدی moazedi.a@gmail.com 5900319475328460049281 5900319475328460049281 Yes استاد، گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Mohammad Reza Afarinesh Khaki محمدرضا آفرینش خاکی 5900319475328460049282 5900319475328460049282 No Assistant Professor, Kerman Cognitive Research Center, KermanNeuroscience Research Center, Institute of Neuropharmachology, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran استادیار، مرکز تحقیقات علوم شناختی و علوم اعصاب کرمان، پژوهشکده نوروفارماکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران Mehdi Pourmehdi Boroujeni مهدی پورمهدی بروجنی 5900319475328460049283 5900319475328460049283 No Associate Professor, Department of Food Hygiene, Faculty of Veterinary Medicine, Shahid Chamran University, Ahvaz, Iran دانشیار، گروه بهداشت و مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران