fa میزان بقاء سرطان معده در استان گلستان (88-1386): یک مطالعه اپیدمیولوژیک اپیدمیولوژی Epidemiology تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>زمینه و هدف: </strong>با توجه به شیوع بالای سرطان معده، توجه به علایم بالینی می‌تواند به کشف سریع‌تر این بیماری کمک نماید. این مطالعه به منظور تعیین یافته‌های اپیدمیولوژیکی سرطان معده در استان گلستان انجام گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه کوهورت گذشته نگر روی 131 بیمار (102 مرد و 29 زن) مبتلا به سرطان معده (از نوع آدنوکارسینوما) تشخیص داده شده بین سال‌های 1386 لغایت 1388 انجام شد. اطلاعات مورد نیاز شامل سن، جنس، شغل، محل سکونت، تحصیلات، قومیت، ملیت، علامت اولیه، نوع درمان، عادات غذایی و طول عمر آنان با استفاده از اطلاعات موجود در پرونده و مصاحبه حضوری و تلفنی تکمیل گردید. پس از وارد کردن اطلاعات برای میزان بقاء از روش کاپلان مایر استفاده شد و میزان بقاء یک ساله، سه ساله و پنج ساله صرف نظر از نوع پاتولوژی و شیوه درمان تعیین گردید.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>یافته‌ها:</strong> 38 بیمار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">(29.5%)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">سابقه فامیلی سرطان داشتند که از این میان 25 بیمار سابقه فامیلی سرطان معده داشتند. اولین علامت بیماران در </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">31.3%</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">موارد درد شکم بود. زمان بروز اولین علامت تا تشخیص بیماری بین یک ماه تا 144 ماه طول کشیده بود. اولین اقدام درمانی برای 48 بیمار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">(37.4%)</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> جراحی و برای 37 بیمار </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">(28.2%)</span></span></span> <span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">شیمی‌درمانی و رادیوتراپی بود. احتمال بقاء یک ساله، سه ساله و پنج ساله به ترتیب </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">37.4%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> ، </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">13%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> و </span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">6.1%</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"> تعیین گردید. میزان بقاء با نوع درمان ارتباط آماری معنی‌داری نشان داد (</span></span></span><span dir="LTR" style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Times New Roman,serif;">P<0.05</span></span></span><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;">). به طوری که بیماران تحت عمل جراحی، طول عمر بالاتری داشتند.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:12px;"><span style="font-weight:normal;"><span style="color:windowtext;"><span style="font-family:Tahoma,sans-serif;"><strong>نتیجه‌گیری:</strong> نتایج این مطالعه نشان داد که میزان بقاء در بیماران مبتلا به سرطان معده که تحت عمل جراحی قرار گرفتند؛ بیشتر بود.</span></span></span></span></p> <p dir="RTL"></p> <strong>Background and Objective: </strong>Due to high incidence and mortality of gasteric cancer and important of clinical symptoms to early diagnosis and tertment; this stady was done to determine the survival rate of gasteric cancer in Golestan provience (north of Iran).<br> <strong>Methods: </strong>This retrospective cohort stady was done on 131 patients (77.9% males and 22.1% females) with adeno carcinoma gasteric cancer wich diagosed during 2007-09 in northern Iran. Age, sex, job, nationality and tribe clincal presentation kind of treatment food regiemns, survival collected from archive. In cases whom nesacery data completed with telophone calling or face to face interview. Survival rate of patients for 1, 3 and 5 years were determined using caplan Mayer method.<br> <strong>Results: </strong>First symptom in 31.3% of patients was abdominl pain and distance between the first symptom and diagnosis was 1-14 months. 34.4% of patient did not receive any treatment. Survivial rate for 1, 3 and 5 years was 37.4%, 13% and 6.1%, respectively. Age, gender and ethnicity did not not altere survival rate but type of treatment had significant relation to survival rate (P<0.05).<br> <strong>Conclusion: </strong>The diagnosis of gasteric cancer in early stage and surgical treatment can help a better survival rate in patients with adeno carcinoma gasteric cancer in northern Iran. سرطان معده , اپیدمیولوژی , بقاء Gastric cancer, Epidemiology, Survival, Iran 71 76 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-551-3&slc_lang=fa&sid=1 Siamak Razaei سیامک رجائی 5900319475328460056940 5900319475328460056940 No Assistant Professor, Department of Surgery, Faculty of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran. استادیار، گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Mohammad Hossein Taziki محمدحسین تازیکی hoseinta@yahoo.com 5900319475328460056941 5900319475328460056941 Yes Associate Professor, Department of Surgery, Faculty of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran دانشیار گوش، گلو، بینی و جراحی سر و گردن، گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Nasser Behnampour ناصر بهنام پور 5900319475328460056942 5900319475328460056942 No Ph.D in Biostatistics, Assistant Professor, School of Health, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran. دکتری آمار زیستی، استادیار، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Reza Shahsavani رضا شاهسونی 5900319475328460056943 5900319475328460056943 No Hematologist - Oncologist, Gorgan, Iran. فوق تخصص هماتولوژی – انکولوژی، گرگان، ایران Seyyed Shfie Shafiepour سیدشفیع شفیع پور 5900319475328460056944 5900319475328460056944 No Cardiologist, Tehran University of Medical Scineces, Tehran. Iran. رزیدنت قلب، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران