fa اثر مداخله بالینی خانواده - محور بر اضطراب اعضای خانواده بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه روانپزشكي Psychiatry تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">زمینه و هدف : بستری شدن بیماران در بخش مراقبت‌های ویژه اغلب به اضطراب اعضای خانواده منجر می‌شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر مداخله بالینی خانواده - محور بر اضطراب اعضای خانواده بیماران بستری در بخش مراقبت‌های ویژه انجام شد.</span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">روش بررسی : این کارآزمایی بالینی روی 80 عضو خانواده بیماران بستری در بخش‌های مراقبت ویژه در دو گروه کنترل و مداخله انجام شد. سطح اضطراب افراد در روزهای دوم و ششم بستری با پرسشنامه افسردگی و اضطراب بیمارستانی سنجیده شد. در گروه مداخله، اعضای خانواده از روز دوم تاششم اجازه داشتند روزانه حداکثر دو ساعت در نوبت عصر بر بالین بیمار حضور یابند. اطلاعات شفاهی درباره تجهیزات و مقررات بخش و کارت اطلاعات روزانه حاوی اقدامات درمانی مراقبتی، علایم حیاتی و سطح هوشیاری توسط یک پرستار در اختیار اعضای خانواده قرار گرفت و به پرسش‌های آنان پاسخ داده شد.</span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">یافته‌ها : بین میانگین نمرات اضطراب روز ششم در گروه مداخله (<span dir="LTR">3.22</span><span dir="LTR">&plusmn;</span><span dir="LTR">11.1</span>) و گروه کنترل (<span dir="LTR">3.44</span><span dir="LTR">&plusmn;</span><span dir="LTR">7.05</span>) اختلاف آماری معنی‌داری وجود داشت (<span dir="LTR">P<0.05</span>). همچنین فراوانی نسبی اضطراب بالا در گروه مداخله (65درصد) بیش از گروه کنترل (15درصد) تعیین شد (<span dir="LTR">P<0.05</span>). شانس اضطراب در روز ششم برای فرزندان کمتر از سایراعضای خانواده بود (<span dir="LTR">P<0.05</span>).</span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">نتیجه‌گیری : انتقال اطلاعات بالینی، حضور بر بالین و شرکت اعضای خانواده در مراقبت از بیمار در هفته اول بستری شدن بیمار در بخش مراقبت ویژه به افزایش اضطراب اعضای خانواده منجر می‌شود.</span></p> <p><strong>Background and Objective: </strong>Hospitalization of patients in the intensive care units frequently results in anxiety of the family members. This study was performed to investigate the effect of a family-centered clinical intervention on the anxiety of family members of the patients hospitalized in intensive care units.</p> <p><strong>Methods: </strong>In this clinical trail study, eighty family members of the patients hospitalized in the intensive care units were randomly divided into interventional and control groups, respectively. In the interventional group, the family members were allowed to be present at the bedside from the second till the sixth day.The participant&#39;s level of anxiety was assessed in the second and the sixth day of patient&#39;s hospitalization using hospital anxiety and depression scale. Oral information about the equipment and the regulations and, a daily information card consisting of treatment and care activities, vital signs and patient&#39;s level of consciousness was delivered to the participants and their questions were answered.</p> <p><strong>Results: </strong>In the the sixth day, there was a significant difference between the mean anxiety scores in the intervention (11&plusmn;3.22) and control group (7.05&plusmn;3.44) (P<0.05). Also, the frequncey of anxiety in the interventional group (56%) was significantly higher than the control group with 15% (P<0.05). The odds ratio for anxiety in sons/daughters was lower than other family members in the sixth day (P<0.05).</p> <p><strong>Conclusion: </strong>Providing information, presence at the bedside and participation in the care of their patient increase the anxiety of family members in the first week of patient hospitalization in the intensive care unit.</p> اضطراب , مراقبت‌های ویژه , مداخله بالینی خانواده محور , بیماران بستری Anxiety, Intensive care, Family- centered clinical intervention, Patient hospitalization 7 13 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-918&slc_lang=fa&sid=1 F Golaghaie فرزانه گل آقایی golaghaei@arakmu.ac.ir 5900319475328460049602 5900319475328460049602 Yes Assistant Professor, Department of Nursing, Faculty of Nursing & Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. استادیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. D Hekmatpou داود حکمت پو 5900319475328460049603 5900319475328460049603 No Associate Professor, Department of Nursing, Faculty of Nursing & Midwifery, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. دانشیار، گروه پرستاری، دانشکده پرستاری و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. M Vafaie ملیحه وفایی 5900319475328460049604 5900319475328460049604 No M.Sc in Critical Care Nursing, Roozbeh Hospital, Tehran, Iran. کارشناس ارشد پرستاری مراقبت‌های ویژه، بیمارستان روزبه، تهران، ایران. M Rafeie محمد رفیعی 5900319475328460049605 5900319475328460049605 No Associate Professor, Department of Biostatistics & Epidemiology, Faculty of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. دانشیار، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران. F Rafiei فاطمه رفیعی 5900319475328460049606 5900319475328460049606 No M.Sc in Biostatistics, Department of Biostatistics & Epidemiology, Faculty of Medicine, Arak University of Medical Sciences, Arak, Iran. کارشناس ارشد آمار زیستی، گروه اپیدمیولوژی و آمار زیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک، اراک، ایران.