fa ارزیابی اختلالات عملکرد تیروئید و آنتی‌بادی‌های ضدتیروئید در بیماران مبتلا به ویتیلیگو اپیدمیولوژی Epidemiology تحقيقي Original Articles <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">زمینه و هدف : ویتیلیگو با شیوع <span dir="LTR">1-2%</span> در جمعیت‌های مختلف، یکی از شایع‌ترین بیماری‌های پوستی است. اتیولوژی این بیماری به خوبی مشخص نیست. تئوری‌های مختلفی در این زمینه وجود دارد که فرضیه خودایمنی بودن بیماری بیشتر پذیرفته شده است. این مطالعه به منظور ارزیابی اختلالات عملکرد تیروئید و آنتی‌بادی‌های ضدتیروئید در بیماران مبتلا به ویتیلیگو انجام شد.</span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">روش بررسی : این مطالعه مورد - شاهدی روی 45 بیمار مبتلا به ویتیلیگو و 45 فرد غیرمبتلا به ویتیلیگو انجام شد. متغیرهای جنس، سن، طول مدت بیماری و نوع بیماری توسط یک چک لیست جمع‌آوری شد. سطح <span dir="LTR">T3</span> و <span dir="LTR">T4</span> آزاد، <span dir="LTR">TSH</span>، آنتی‌بادی ضدپراکسیداز تیروئیدی <span dir="LTR">(Anti-TPO)</span> و آنتی‌بادی ضدتیروگلبولین <span dir="LTR">(Anti-TG)</span> سرم افراد در دو گروه اندازه‌گیری شد.</span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">یافته‌ها : سطح سرمی <span dir="LTR">T4</span> آزاد 20درصد بیماران در مقابل 2/2درصد افراد شاهد کمتر از سطح طبیعی بود (<span dir="LTR">P<0.05</span>). در 14 نفر <span dir="LTR">(31.1%)</span> از افراد مبتلا به ویتیلیگو و 6 نفر <span dir="LTR">(13.3%)</span> از افراد گروه شاهد، آنتی‌بادی پراکسیداز ضد تیروئیدی بالاتر از سطح طبیعی <span dir="LTR">(<60 IU/m)</span> قرار داشت (<span dir="LTR">P<0.05</span>). همچنین سطح آنتی‌بادی ضدتیروگلبولین گروه مورد در مقایسه با گروه شاهد بیشتر بود (<span dir="LTR">P<0.05</span>).</span></p> <p dir="RTL" style="font-style:normal;"><span style="font-size:11px;">نتیجه‌گیری : اختلالات عملکرد تیروئید، به‌ویژه کم‌کاری تیروئید و آنتی‌بادی ضدتیروئید در مبتلایان به ویتیلیگو افزایش می‌یابد.</span></p> <p><strong>Background and Objective: </strong>Vitiligo is one of the most frequent skin disorders with a prevalence of 1-2% in different populations. Although many theories have been suggested for its pathogenesis, but the most popular hypotheses is the role of autoimmunity in Vitiligo. This study was done to evaluate the thyroid dysfunction and thyroid autoantibodies in patients with Vitiligo.</p> <p><strong>Methods: </strong>This case-control study was carried out on 45 patients with Vitiligo and 45 age- and sex-matched healthy individuals as control group. Age, gender, duration of the disease and type of Vitiligo were collected through a standard questionnaire. Thyroid autoantibodies including thyroglobulin antibody, anti- thyroglobulin and thyroid peroxidase antibody, and anti-TPO thyroid hormones Tetraiodothyronine (T4), Triiodothyronine (T3) and thyroid stimulating hormone (TSH) in Vitiligo patients and healthy volunteers were measeared.</p> <p><strong>Results: </strong>Serum level of T4 was significantly reduced in Vitiligo patient compared to controls (P<0.05). Serum level of T4 in 20% of Vitiligo patient and 2.2% of control cases was less the normal level. Anti-TPO in 14 (31.1%) of Vitiligo patient and 6 (13.3%) of controls were higher than normal range (<60 IU/m) (P<0.05). Serum level of anti- thyroglobulin was significantly higher in those with Vitiligo in compared to controls (P<0.05).</p> <p><strong>Conclusion: </strong>This study showed that the thyroid dysfunction particularly hypothyroidism and anti-TPO is more common in Vitiligo patients.</p> ویتیلیگو , اختلالات عملکرد تیروئید , آنتی بادی پراکسیداز ضد تیروئیدی , آنتی بادی ضد تیروگلبولین Vitiligo, Thyroid dysfunction, Thyroid peroxidase antibody, Thyroglobulin antibody 97 101 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-910&slc_lang=fa&sid=1 Mohammadi R رسول محمدی rasool.mehr2002@gmail.com 5900319475328460049717 5900319475328460049717 Yes M.Sc in Epidemiology, School of Medicine, Golestan University of Medical Sciences, Gorgan, Iran. Ph.D Candidate in Epidemiology, Department of Epidemiology, School of Public Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Aryaie M محمد آریایی 5900319475328460049718 5900319475328460049718 No Epidemiologist, Deputy of Research, Golestan University of Medical Science, Gorgan, Iran کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، معاونت تحقیقات و فناوری، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران Rohani Rasaf M مرضیه روحانی رصاف 5900319475328460049719 5900319475328460049719 No Ph.D Candidate in Epidemiology, Department of Epidemiology, School of Public Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکتری اپیدمیولوژی، گروه آمار و اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهیدبهشتی، تهران، ایران Mokhayeri Yaser یاسر مخیری 5900319475328460049720 5900319475328460049720 No Ph.D Candidate in Epidemiology, Department of Epidemiology, School of Public Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. M.Sc in Epidemiology, Department of Epidemiology, School of Public Health, Lorestan University of Medical Sc کارشناس ارشد اپیدمیولوژی، گروه اپیدمیولوژی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی لرستان، خرم آباد، ایران Dehghan M محمد دهقان 5900319475328460049721 5900319475328460049721 No Dermatologist, Gorgan, Iran متخصص پوست، گرگان، ایران