fa اثر 12 هفته تمرین مقاومتی بر سطح سرمی رزیستین و شاخص‌های مقاومت انسولینی مردان لاغر غیرفعال طب داخلي Internal Medicine تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : یافته‌های اندکی در زمینه اثر تمرین ورزشی بر سطح رزیستین و شاخص‌های جدید مقاومت انسولینی در افراد لاغر غیرفعال در دسترس است. این مطالعه به منظور تعیین اثر یک دوره تمرین مقاومتی بر سطح سرمی رزیستین و شاخص‌های مقاومت انسولینی در مردان لاغر غیرفعال انجام شد. روش بررسی : در این کارآزمایی بالینی 19 مرد لاغر غیرفعال به صورت تصادفی در دو گروه تمرین مقاومتی (9 نفر) و کنترل (10 نفر) قرار گرفتند. پروتکل تمرین مقاومتی شامل دوازده هفته تمرین با وزنه، 3 جلسه تمرین در هفته و هر جلسه به مدت 60 دقیقه بود. ویژگی‌های عمومی آزمودنی‌ها، غلظت رزیستین سرم و شاخص‌های آدیپونکتین-رزیستین AR، مدل ارزیابی هومئوستاز-آدیپونکتین (HOMA-AD) و مقاومت انسولینی (IRAR) قبل و پس از دوره تمرین اندازه‌گیری شد. یافته‌ها : مقادیر HOMA-AD و IRAR در گروه تمرین مقاومتی در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت (P<0.05)؛ اما غلظت رزیستین و AR کاهش آماری معنی‌داری نشان نداد. میانگین‌های اختلاف پیش‌آزمون - پس‌آزمون HOMA-AD و IRAR بین گروه‌های تمرین مقاومتی و کنترل کاهش آماری معنی‌داری مشاهده شد (P<0.05)؛ اما در مورد غلظت رزیستین سرم و AR تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده نشد. هیچ‌کدام از این شاخص‌ها در گروه کنترل تغییر آماری معنی‌داری نیافت. نتیجه‌گیری : اجرای تمرین مقاومتی در مردان لاغر غیرفعال با بهبود مقاومت انسولینی (کاهش شاخص‌های HOMA-AD و IRAR) همراه است؛ اما تغییری در سطح رزیستین مردان لاغر غیرفعال ایجاد نکرد. Background and Objective: A few data is available about effect of exercise training on level of resistin and novel insulin resistance indices in underweight inactive men. This study was performed to determine the effect of a period of resistance training on serum level of resistin and insulin resistance indices in underweight inactive men. Methods: In this clinical trial study, nineteen underweight inactive men were randomly divided into resistance training (n=9, 20.9&plusmn;3.6 yr) and controls (n=10, 21.4&plusmn;2.7 yr). Resistance training protocol consisted of twelve weeks weight training, 3 sessions training per week, each session for 60 minutes. General characteristics of subjects, serum concentration of resistin, and indices adiponectin-resistin (AR), homeostasis model assessment - adiponectin ratio (HOMA-AD) and insulin resistance (IRAR) were assessed before and after the training. Results: HOMA-AD and IRAR were reduced in resistance training group compare to controls, while serum resistin and AR did not significant reduce. Pretest-posttest difference means of HOMA-AD and IRAR were different between resistance training and control groups, while no significant differences were observed in the case of serum resistin concentration and AR. These parameters were not significant in the control group. Conclusion: Resistance training is associated with improved insulin resistance (decrease of HOMA-AD and IRAR indices), while did not change resistin level in underweight inactive men. تمرین مقاومتی , مقاومت انسولینی , رزیستین Resistance training, Insulin resistance, Resistin 21 29 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-861&slc_lang=fa&sid=1 Moradi F فتاح مرادی moradi_fatah@yahoo.com 5900319475328460049832 5900319475328460049832 Yes Assistant Professor, Department of Physical Education and Sport Sciences, Saghez Branch, Islamic Azad University, Saghez, Iran دکتری فیزیولوژی ورزشی، استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد سقز، دانشگاه آزاد اسلامی، سقز، ایران