fa اثر استرس بر علایم قطع مرفین در موش‌های صحرایی فیزیولوژی - فارماکولوژی Physiology - Pharmacology تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : مواجهه با محرک‌های استرس‌آور موجب ایجاد گستره متنوعی از پاسخ‌های سازگارانه و تغییراتی در اثرات دارویی اوپیوییدها می‌شود. مسیرهای عصبی مشترکی توسط مرفین و استرس فعال می‌شود. این مطالعه به منظور تعیین اثر استرس بی‌حرکتی مزمن و استرس حاد غرقه‌سازی در آب بر شدت نشانگان ترک مرفین به‌دنبال تزریق نالوکسان در موش‌های وابسته به مرفین انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه تجربی 32 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به‌طور تصادفی به چهار گروه هشت‌تایی تقسیم شدند. گروه‌ها شامل بدون استرس مزمن بی‌حرکتی وابسته به مرفین (گروه اول، کنترل)، وابسته به مرفین با استرس مزمن بی‌حرکتی روزانه (گروه دوم)، وابسته به مرفین با استرس حاد غرقه‌سازی در آب (گروه سوم) و وابسته به مرفین با استرس مزمن بی‌حرکتی روزانه به همراه استرس حاد غرقه‌سازی در آب (گروه چهارم) بودند. حیوانات در یک دوره 10 روزه (دو بار در روز به فاصله 12 ساعت به میزان 10 mg/kg) همزمان با یا بدون استرس بی‌حرکتی روزانه (یک ساعت در روز) وابسته به مرفین شدند. نشانه‌های قطع مرفین در روز 11 دو ساعت بعد از آخرین تزریق مرفین به‌دنبال تزریق داخل صفاقی نالوکسان (2 mg/kg) مورد ارزیابی قرار گرفت. استرس غرقه‌سازی در آب در گروه‌های سوم و چهارم قبل از تزریق نالوکسان انجام شد. یافته‌ها : نشانه‌های کلی قطع مرفین در گروه استرس بی‌حرکتی مزمن و گروه استرس بی‌حرکتی مزمن + استرس حاد غرقه‌سازی در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی‌داری پایین‌تر بود (P<0.05). نشانه‌های درجه‌بندی شده شامل تعداد انقباضات شکمی و پرش در گروه‌های استرس بی‌حرکتی مزمن و استرس بی‌حرکتی مزمن + استرس حاد غرقه‌سازی در آب در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت (P<0.05). نشانه‌های چک شده شامل لیسیدن آلت تناسلی به میزان 25 درصد در گروه استرس بی‌حرکتی در مقایسه با گروه کنترل کاهش یافت (P<0.05). نتیجه‌گیری : استرس بی‌حرکتی مزمن با یا بدون استرس حاد غرقه‌سازی در آب شدت نشانه‌های وابستگی در مرفین را کاهش می‌دهد. بنابراین استرس بی‌حرکتی می‌تواند به عنوان یک روش در بهبود برخی نشانه‌های رفتاری به‌دنبال قطع مرفین به کار گرفته شود. Background and Objective: Exposure to a stressor generates a wide variety of adaptive responses and alters the pharmacological effects of opioids. Common neural pathways are activated by morphine and stress. This study was done to determine the effect of chronic restraint stress and acute water immersion stress on the severity of naloxone precipitated morphine withdrawal manifestation in morphine-dependent rats. Methods: In this experimental study, 32 adult male Wistar rats were allocated into four groups equally including: morphine-dependent - no chronic restraint stress (D/NS) (Control), morphine-dependent with chronic restraint stress (D/R), morphine-dependent with acute water immersion stress (D/WI) and morphine-dependent with chronic restraint stress under acute water immersion stress (D/R+WI). Rats were injected with bi-daily doses (10 mg/kg/bw, sc, at 12h intervals) of morphine over a period of 10 days in the presence or absence of restraint stress (1 h/day). On day 11, immediately after naloxone hydrochloride injection (2mg/kg/bw, ip), withdrawal manifestation were recorded. Water immersion stress was performed prior to naloxone injection in D/WI and D/R+WI groups. Results: The overall score of morphine withdrawal was significantly lower in D/RS and D/RS+WI rats in compared to controls (P<0.05). Among the graded signs, the mean number of abdominal contractions and jumps was reduced in D/RS+WI and D/RS rats in compared to control groups (P<0.05). Among the checked signs, the number of rats per group with erection and genital grooming were reduced in restraint rats by 25% than control group (P<0.05). Conclusion: Chronic restraint stress with or no acute water immersion stress diminished severity of dependency on morphine. Thus, restraint stress may be applied as a method to ameliorate some of the withdrawal behavioural consequences of morphine. مرفین , استرس , موش صحرایی Morphine dependence, Stress, Rat 45 51 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-826&slc_lang=fa&sid=1 Safari H هادی صفری 5900319475328460049994 5900319475328460049994 No Master of Psychology, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Semnan, Semnan, Iran کارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مهدیشهر، دانشگاه سمنان، سمنان Makvand-Hosseini Sh شاهرخ مکوند حسینی 5900319475328460049995 5900319475328460049995 No Associate Professor, Department of Psychology, Faculty of Psychology and Educational Sciences, University of Semnan, Semnan, Iran دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی مهدیشهر، دانشگاه سمنان، سمنان Miladi-Gorji H حسین میلادی گرجی miladi331@yahoo.com 5900319475328460049996 5900319475328460049996 Yes Assistant Professor, Research Center and Department of Physiology, School of Medicine, Semnan University of Medical Sciences, Semnan, Iran استادیار فیزیولوژی، مرکز تحقیقات و گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان