fa مقایسه اثر درمانی سولفات منیزیوم و ایندومتاسین در زایمان زودرس عمومى General تحقيقي Original Articles عوارض جنینی- نوزادی در نوزادان نارس نسبت به نوزادان رسیده شیوع بیشتری دارد. تعداد زیادی از داروها برای مهار زایمان زودرس به کار رفته اند ولی هیچ کدام به طور کامل موثر نبوده اند. هدف این مطالعه، مقایسه میزان موفقیت ایندومتاسین و سولفات منیزیوم در به تاخیر انداختن زایمان زودرس بوده است. در این مطالعه که به صورت کارآزمایی شاهددار تصادفی شده انجام گرفت، 120 زن حامله به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. معیارهای ورود برای ارزیابی شامل سن حاملگی 32-24 هفته و مبتلا به زایمان زودرس، پرده های جنینی سالم، اتساع (دیلاتاسیون) حداقل دو سانتی متر، عدم ابتلا به خون ریزی شدید یا کوریوآمنیونیت و حاملگی سه قلویی یا بیشتر، عدم هر گونه اندیکاسیون مادری یا جنینی برای ختم حاملگی، وجود حداقل دو انقباض رحمی در ده دقیقه. گروه اول با ایندومتاسین خوراکی، با دوز 25 میلی گرم هر 8 ساعت تا 4 دوز و گروه دیگر با سولفات منیزیوم، با دوز اولیه 4 گرم وریدی و سپس 2 گرم هر ساعت به صورت انفوزیون وریدی تا زمان کاهش یا توقف انقباضات رحمی تحت درمان و مقایسه قرار گرفتند. موفقیت درمان زایمان زودرس بر اساس کاهش و در نهایت توقف انقباضات رحمی و عدم افزایش دیلاتاسیون یا افاسمان نسبت به مقادیر اولیه تعریف شده بود. دو گروه مورد مطالعه از نظر سن مادر، سن حاملگی، تعداد زایمان، دیلاتاسیون و افاسمان اولیه و تعداد انقباضات رحم تفاوت معنی داری نداشتند. در گروه تحت مطالعه با سولفات منیزیوم، زایمان در 66.6 درصد به مدت 24 ساعت و 58.3 درصد به مدت 48 ساعت و در گروه تحت مطالعه با ایندومتاسین، زایمان در 40 درصد به مدت 24 ساعت و در 35 درصد به مدت 48 ساعت به تاخیر انداخته شد .(p<0.0001) هیچ گونه عارضه مادری و نوزادی در بین دو گروه گزارش نشد. نتیجه نهایی این که سولفات منیزیوم در به تاخیر انداختن زایمان زودرس موثرتر از ایندومتاسین است. A great number of drugs have been used to inhibit preterm labor but none has been completely effective. This study has compared. The efficacy of Indomethacin and Mg-Sulfate for delaying delivery in preterm labor. In this randomized controlled trial study 120 pregnant women with intact membrane and preterm labor, cervical dilatation at least 2 cm were studied and if they had premature rupture of membranes, gestational age less than 24 or more than 32 weeks, complete cervical dilatation, severe hemorrhage, chorioamnionitis and triple or higher order gestation excluded from study. Subjects are randomly managed with Indomethacin 25 mg every 6 hours for 4 doses or Mg-Sulfate initially 4 gr/IV followed by 2 gr/h IU infusion until uterine activity diminished or decrease. The success of management was considered as either reduce or stopping the uterine contractions, and no increase in cervical dilatation or effacement. Statistical analysis were performed with Chi-square and T-test. The 2 groups understudy had the same inducer maternal matched maternal age, gestational age, parity, dilatation and effacement at initiation of study, frequency of uterine contractions. Delivery was delayed 24 hr in 66.6% and 48 hr in 58.3% by Mg-Sulfate, also delayed 24 hr in 40% and 48hr in 35% by Indomethacin (P<0.0001). No complications were reported in each group. Mg-Sulfate is more effective than Indomethacin in delaying preterm labor. زایمان زودرس, سولفات منیزیوم, ایندومتاسین Preterm labor, Mg-sulfate, Indomethacin 7 12 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-231&slc_lang=fa&sid=1 M.Asgharnia (M.D) مریم اصغرنیا 5900319475328460048699 5900319475328460048699 Yes A.Sobhani (M.D) عبدالرسول سبحانی 5900319475328460048700 5900319475328460048700 No Z.Omidvar-Jalali (M.D) زهرا امیدوار جلالی 5900319475328460048701 5900319475328460048701 No