fa فراوانی پدیده آلوایمونیزاسیون در بیماران مبتلا به بتا تالاسمی ماژور شهرستان ساری (1389) خون شناسی Hematology تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : انتقال خون مکرر، درمان اصلی بیماران مبتلا به تالاسمی ماژور است. با این حال به واسطه مواجهه مستمر آنتی‌ژنی، ممکن است واکنش‌های ایمنی همچون شکل‌گیری آلوآنتی‌بادی علیه آنتی‌ژن‌های سلول‌های خونی شکل گیرد. این مطالعه به منظور تعیین فراوانی پدیده آلوایمونیزاسیون در بیماران مبتلا به بتا تالاسمی ماژور شهرستان ساری انجام شد. روش بررسی : این مطالعه توصیفی - تحلیلی روی 218 بیمار (100 مرد و 118 زن) با میانگین سنی 7±22.5 سال مبتلا به تالاسمی ماژور انجام شد. روش غربالگری با استفاده از آنتی‌بادی‌های تجاری موجود (Biotest, Dreiech, Germany) تست آنتی‌گلوبولین غیرمستقیم انجام شد. هر نمونه برای وجود آلوآنتی‌بادی علیه آنتی‌ژن‌های C ، Cw ، Lea ، E ، Lua ، Leb ، K ، Jkb ، N ، P1 ، D ، Jka ، M ، S ، Xga، e ، Fya ، s ، c ، Fyb ، k ، Kpa ، Jsb ، Lub و Coa بررسی گردید. یافته‌ها : 88 بیمار (40.4%, 95%CI: 33.9-46.9%) برای وجود آلوآنتی‌بادی مثبت تشخیص داده شدند. شایع‌ترین آلوآنتی‌بادی‌ها (40%) علیه آنتی‌ژن‌های سطحی گلبول‌های قرمز C ، Cw و Lea بودند. بین وجود آلوآنتی‌بادی با زمان شروع دریافت خون (قبل یا بعد از سه سالگی)، دفعات و طول مدت دریافت خون، همبستگی مستقیمی یافت نشد. نتیجه‌گیری : آلوایمونیزاسیون پدیده‌ای شایع در بیماران تالاسمی است و با دریافت خون سازگار باید کنترل و پیشگیری گردد. Background and Objective: Repeated blood transfusion is the major treatment for patients with major thalassemia. However due to antigen encounters, it may initiate body reactions, including alloantibodies against red blood cell antigens. This study was done to determine the Prevalence of alloimmunization in major beta thalassemia patients in northern Iran. Method: This descriptive - analytic study was carried out on 218 thalassemic patients (100 males and 118 females) with average age of 22.5±7 years in northern Iran during 2010. Each sample was tested for the presence of Alloantibodies including C, Cw, Lea, E, Lua, Leb, K, Jkb, N, P1, D, Jka, M, S, Xga, e, Fya, s, c, Fyb, k, Kpa, Jsb, Lub and Coa. Results: Eighty eight cases (40.4% 95% CI: 33.9-46.9) were positive for the presence of alloantibodies. Alloantibodies against C, Cw, Lea red blood cell surface antigens were the most prevalent (40%). No significant correlation was found between emergence of alloantibody with the age of initial, frequency and duration of blood transfusion. Conclusion: Alloimmunization is a common observation in thalassemic patients and should be prevented by transfusing compatible blood. بتاتالاسمی , انتقال خون , آلوایمونیزاسیون , آنتی‌بادی Beta thalassemia, Blood transfusion, Alloimmunization, Antibody 76 79 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-772&slc_lang=fa&sid=1 Kosaryan M مهرنوش کوثریان 5900319475328460050256 5900319475328460050256 No Professor, Department of Pediatrics, Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استاد، گروه بیماری‌های کودکان، مرکز تحقیقات تالاسمی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران Mahdavi MR محمدرضا مهدوی mahdavi899@gmail.com 5900319475328460050257 5900319475328460050257 Yes Assistant Professor, Department of Clinical Laboratory sciences, Paramedical College of Mazandaran University of Medical Sciences, Sari, Iran استادیار، گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران Hojjati MT محمدطاهر حجتی 5900319475328460050258 5900319475328460050258 No M.Sc in Hematology, Sina Mehr Research Center, Sari, Iran کارشناس ارشد خونشناسی، گروه پژوهشی سینای مهر ساری Roshan P پیام روشن 5900319475328460050259 5900319475328460050259 No M.Sc in Immunology, Sina Mehr Research Center, Sari, Iran کارشناس ارشد ایمنی‌شناسی، گروه پژوهشی سینای مهر ساری