<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Journal of Gorgan University of Medical Sciences</title>
<title_fa>مجله علمي دانشگاه علوم پزشكي گرگان</title_fa>
<short_title>J Gorgan Univ Med Sci</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://goums.ac.ir/journal</web_url>
<journal_hbi_system_id>59</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>journal58</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>1562-4765</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2008-4080</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61882/goums</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1393</year>
	<month>4</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2014</year>
	<month>7</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>16</volume>
<number>2</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>اثر اسانس زیره سیاه بر زخم معده القا شده موش‌های صحرایی</title_fa>
	<title>Anti ulcerogenic activity of Bunium percicum Boiss. essential oil in induced ulcer models in Wistar rats</title>
	<subject_fa>فیزیولوژی - فارماکولوژی</subject_fa>
	<subject>Physiology - Pharmacology</subject>
	<content_type_fa>تحقيقي</content_type_fa>
	<content_type>Original Articles</content_type>
	<abstract_fa>زمینه و هدف : زیره سیاه در طب سنتی ایرانی برای درمان بسیاری از بیماری&#8204;ها از جمله اختلالات دستگاه گوارشی و به&#8204;ویژه درمان زخم&#8204;های معدی کاربرد دارد. این مطالعه به منظور تعیین اثر اسانس زیره سیاه بر زخم معده القا شده با ایندومتاسین و اتانول در موش&#8204;های صحرایی انجام شد. روش بررسی : در این مطالعه تجربی میزان LD&lt;sub&gt;50&lt;/sub&gt; موش&#8204;های صحرایی بر اساس روش لورک تعیین شد. برای بررسی مسمومیت کوتاه&#8204;مدت 24 سر موش به&#8204;طور تصادفی به 4 گروه 6 تایی تقسیم شدند. در گروه&#8204;های اول تا سوم به ترتیب غلظت&#8204;های 80 ، 125 و 250 میلی&#8204;گرم بر کیلوگرم وزن بدن از اسانس زیره سیاه و در گروه چهارم حجم برابری از توین 80 (2درصد) به مدت 14 روز به موش&#8204;ها خورانده شد. برای سنجش فعالیت ضدزخمی اسانس زیره سیاه موش&#8204;های صحرایی در گروه&#8204;های 6 تایی شامل دریافت کننده توین، دریافت کننده سایمتدین 100 mg/kg/bw ، امپرازول 30 mg/kg/bw و اسانس زیره سیاه با دوزهای 20, 40, 80 mg/kg/bw در دو گروه زخم معده القا شده با ایندومتاسین 100 mg/kg/bw و اتانول خالص یک میلی&#8204;لیتر قرار گرفتند. یافته&#8204;ها : مقدار LD&lt;sub&gt;50&lt;/sub&gt; برابر با 375 mg/kg محاسبه شد. دریافت تک دوز و روزانه در دوزهای مورد بررسی بدون این که تغییری در رفتار، وزن بدن و وزن ارگان&#8204;های آنها ایجاد نماید؛ توسط موش&#8204;ها تحمل گردید. در پایان دوره تغییر معنی&#8204;داری در میزان پروتئین تام، آلانین آمینوتراسفراز (ALT) و آسپارتات آمینوتراسفراز (AST) مشاهده نگردید. تیمار با اسانس زیره در دوزهای 40, 80 mg/kg/bw توانست شاخص زخم در مدل زخم معده ایجاد شده با ایندومتاسین را به&#8204;ترتیب به میزان 2.8&amp;plusmn;27.41 درصد و 1.01&amp;plusmn;18.02 درصد کاهش دهد (P&lt;0.05). در مدل زخم اتانولی نیز در دوزهای 40, 80 mg/kg/bw میزان مهار زخم به&#8204;ترتیب 4.3&amp;plusmn;65.65 درصد و 16&amp;plusmn;58.42 درصد تعیین شد (P&lt;0.05). شاخص پیشگیری زخم در مدل زخم معده ایجاد شده با ایندومتاسین در تیمار با اسانس زیره در دوزهای 40 و 80 میلی&#8204;گرم بر کیلوگرم وزن بدن به ترتیب 37.98% و 59.21% و در مدل زخم اتانولی در دوزهای 40, 80 mg/kg/bw به ترتیب 12.4% و 22.05% تعیین شد. نتیجه&#8204;گیری : اسانس حاصل از زیره سیاه بی&#8204;خطر و به صورت حفاظتی در دوزهای 40, 80 mg/kg/bw توانست زخم معده ایجاد شده را کاهش دهد و این اثر وابسته به دوز بود.</abstract_fa>
	<abstract>Background and Objective: Bunium percicum is often used in Iranian traditional medicine for the treatment of gastrointestinal disorders particularly gastric ulcer.This study was done to evaluate the antiulcerogenic effect of Bunium percicum Boiss.essential oil against indomethacin and ethanol &amp;ndash; induced ulcer models in Wistar rats. Methods: This experimental study was carried out on rats weighing 200-220 g in veterinary college of Urmia University, Iran. LD&lt;sub&gt;50&lt;/sub&gt; was calculated based on Lorke&amp;rsquo;s method. To evaluate the short term oral toxicity, animals were allocated into four group of six each. In groups 1-3 animals were received orally 250, 125, 80 mg/kg/bw of Bunium percicum Boiss.essential oil, respectively. Controls were received Tween 80 (2%) orally for 14 consecutive days and monitored daily. Bunium percicum Boiss. essential oil was administered orally at doses of 20, 40 and 80 mg/kg/bw and cimetedin (10 mg/kg/bw) and omopirazol (30 mg/kg/bw) in indomethacin and ethanol&amp;ndash;induced ulcer models. Results: The LD&lt;sub&gt;50&lt;/sub&gt; was 375 mg/kg/bw. Daily single oral doses of Bunium percicum Boiss.essential oil tolerated behaviorally after 14 days without any alterations in body and organs weight, food, water consumption and serum total protein, alanine and aspartate aminotransferase activity. The preventive index in doses of 40 and 80 mg/kg/BW of Bunium percicum Boiss.essential oil was 37.98% and 59.21%, respectively in the indomethacin -induced ulcer model (P&lt;0.05). In the model of ethanol -induced ulcer, the preventive index in doses of 40 and 80 mg/kg of Bunium percicum Boiss. essential oil was 12.40% and 22.05%, respectively (P&lt;0.05). Conclusion: The essential oil of Bunium percicum Boiss is completely &amp;lsquo;&amp;lsquo;safe&amp;rsquo;&amp;rsquo; and at the doses of 40 and 80mg/kg/bw significantly prevent gastric ulcers in animal model.</abstract>
	<keyword_fa>زیره سیاه , زخم معده , ایندومتاسین , اتانول</keyword_fa>
	<keyword>Bunium percicum Boiss., Gastric ulcer, Indomethacin, Ethanol</keyword>
	<start_page>37</start_page>
	<end_page>44</end_page>
	<web_url>http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-742&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Jalilzadeh-Amin G</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>قادر</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>جلیل زاده امین</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>g.jalilzadeh@urmia.ac.ir</email>
	<code>5900319475328460050299</code>
	<orcid>5900319475328460050299</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>AssistantProfessor, Department of Clinical Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, Urmia University, Urmia, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>استادیار بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Yousefi AR</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>علیرضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>یوسفی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>5900319475328460050300</code>
	<orcid>5900319475328460050300</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Urmia University, Veterinary Surgery Resident, Urmia, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دستیار تخصصی جراحی دامپزشکی، دانشگاه ارومیه</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name></first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Abdollahi-Pirbazari M</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>مهدی</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>عبدالهی پیربازاری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>5900319475328460050301</code>
	<orcid>5900319475328460050301</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Tehran University, Small Animal Internal Medicine Resident, Tehran, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دستیار تخصصی بیماری‌های داخلی دام‌های کوچک، دانشگاه تهران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
