fa مقایسه بروز تهوع و استفراغ و لارنگواسپاسم بعد از عمل در کودکان با دو روش بیهوشی تنفس کنترله و خودبخود طب بيهوشي و درد Anesthesiology and Pain تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : تهوع و استفراغ بعد از عمل و لارنگواسپاسم از علل شایع و مهم مشکلات بعد از اعمال جراحی است. این مطالعه به منظور مقایسه بروز تهوع و استفراغ و لارنگواسپاسم بعد از عمل جراحی زیرناف در کودکان با دو روش بیهوشی تنفس کنترله و خودبخود انجام شد. روش بررسی : این کارآزمایی بالینی دوسوکور روی 192 کودک (125 پسر و 67 دختر) 7-2 ساله کاندید اعمال جراحی زیرناف با کلاس ASA-I و تخمین زمان یک‌ساعته عمل جراحی در بیمارستان مرکز طبی کودکان تهران طی سال‌های 88-1389 انجام شد. بیماران به صورت تصادفی به دو گروه تنفس کنترله و خودبخود تقسیم شدند. پس از القای بیهوشی به بیماران گروه اول (تنفس کنترله) آتراکوریوم تزریق شد و بیهوشی با تنفس مکانیکی ادامه داده شد. در بیماران گروه دوم (تنفس خودبخود) بعد از افزایش تدریجی دوز هالوتان و اطمینان از عمق کافی بیهوشی، لوله‌گذاری داخل تراشه انجام شد و اجازه تنفس خودبخود حین عمل داده شد. بعد از لوله‌گذاری، بیهوشی تمام بیماران با هالوتان 2-1درصد و مخلوط N₂O/O² انجام شد. میزان تهوع، استفراغ، لارنگواسپاسم، ترشحات فراوان بعد از عمل در دو گروه ثبت گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-13 ، student&rsquo;s t-test ، chi-square و Fisher&#39;s exact test تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : میزان تهوع بعد از عمل به طور غیرمعنی‌داری در بیماران گروه تنفس کنترله (8 درصد) بیشتر از گروه تنفس خودبخود (6.52%) بود. همچنین میزان استفراغ در گروه تنفس کنترله (16 درصد) نسبت به گروه تنفس خودبخود (2.17%) بیشتر بود (CI95%:1.91-38.41, RR=8.57, P<0.001). میزان لارنگواسپاسم در پایان عمل در بیماران گروه تنفس کنترله (15.21%) بیشتر از گروه تنفس خودبخود (26 درصد) بود (CI95%:0.05-1.77, RR=0.94, P<0.02). میزان ترشحات فراوان در پایان عمل به طور معنی‌داری در بیماران گروه تنفس کنترله (52 درصد) بیشتر از گروه تنفس خودبخود (11.95%) بود (CI95%:16.75-30.80, RR=7.97, P<0.001). نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که در اعمال جراحی زیرناف در مدتی کمتر از یک‌ساعت، بروز استفراغ و لارنگواسپاسم در گروه تنفس کنترله بیشتر از گروه تنفس خودبخود است که شاید علت آن تزریق نئوستیگمین در این گروه برای خنثی کردن اثر شل‌کننده‌های عضلانی باشد. Background and Objective: Post-operative nausea vomiting (PONV) and laryngospasm are the most common of complication following surgery. This study was conducted to compare the incidence of laryngospasm and PONV after pediatric infra umbilical surgery using two anesthetic methods: control ventilation and spontaneous respiration. Materials and Methods: This double-blind clinical trial study was conducted on 192 children with 2-7 year-old undergoing infra-umbilical surgery of ASA-I class with the estimated operation period of an hour in Tehran pediatric hospital, Tehran-Iran during 2009-10. The patients were randomly divided into two groups: controlled ventilation and spontaneous respiration. After anesthetization, Atracurium was injected to the control ventilation (CV) group and anesthesia continued with mechanical ventilation. For the patients of the second group (spontaneous respiration/SR), after the gradual increase of the dose of halothane and certainty of the optimal depth of anesthesia, patients were intubated to allow spontaneous respiration. After intubation, all patients were anesthetized with Halothane 1-2% and the N2O/O2. The rate of nausea, vomiting, laryngospasm, excessive post-operative discharge was recorded. Data were analyzed using SPSS-13, student&rsquo;s t-test, chi-square and Fisher&rsquo;s exact tests. Results: Post-operative nausea was non significantly higher in CV group (8%) than SR (6.52%). The rate of vomiting was higher in CV (16%) as compared to SR group (2.17%). (P<0.001, RR=8.57, CI: 1.91-38.41). The rate of laryngospasm at the end of the surgery was higher in CV group (15.21%) as compared to SR group (26%) (P<0.02, RR= 0.94, CI: 0.05-1.77). The rate of excessive discharge at the end of the surgery was significantly higher in CV group (52%) in comparison with SR group (11.95%) (P<0.001, RR=0.94, CI: 0.05-1.77). Conclusion: This study showed that in infra-umbilical surgeries in a period of less than an hour the incidence of post-operative vomiting and laryngospasm is higher in control ventilation group than spontaneous respiration group, which might be due to the injection of neostigmine to counter-act the effects of muscle relaxants. تهوع , استفراغ , لارنگواسپاسم , بیهوشی , کودکان , تنفس خودبخود , تنفس کنترله Nausea, Vomiting, Laryngospasm, Pediatric anesthesia, Control ventilation, Spontaneous respiration 14 20 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-660&slc_lang=fa&sid=1 Shahriari A علی شهریاری alibenmahdi@yahoo.com 5900319475328460050582 5900319475328460050582 Yes Associate Professor, Department of Anesthesiology, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Khooshideh M مریم خوشیده 5900319475328460050583 5900319475328460050583 No Associate Professor, Department of Obstetrics and Gynecology, School of Medicine, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه زنان، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران Heidari MH محمدحسن حیدری 5900319475328460050584 5900319475328460050584 No Associate Professor, Department of Anatomy, School of Medicine, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشیار گروه علوم تشریحی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی