fa اثر هشت هفته تمرین هوازی و مداخله دارویی بر کیفیت زندگی زنان مبتلا به دیابت نوع 2 نظام سلامت Health System تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : دیابت نوع 2 به عنوان اختلال متابولیکی جدی، کیفیت زندگی افراد مبتلا را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این مطالعه به منظور تعیین اثر مداخله دارویی و تمرین هشت هفته تمرین هوازی بر کیفیت زندگی زنان دیابتی نوع 2 انجام شد. روش بررسی : این کارآزمایی بالینی روی 52 زن مبتلا به دیابت نوع 2 مراجعه کننده به مرکز دیابت بیمارستان طالقانی کرمانشاه از اردیبهشت لغایت تیرماه 1389 انجام شد. بیماران به طور تصادفی به چهار گروه تمرین ایروبیک با مصرف دوز کامل دارو (12 نفر)، تمرین ایروبیک با مصرف نصف دوز دارو (12 نفر)، بدون تمرین با مصرف دوز کامل دارو (14 نفر) و بدون تمرین با مصرف نصف دوز دارو (14نفر) تقسیم شدند. تمرین ایروبیک شامل جلسات تمرینی 45 دقیقه در ابتدا و افزایش تدریجی تا 105 دقیقه بود که در هر هفته 3 جلسه و به مدت 8 هفته اجراء شد. دوز کامل دارو شامل مصرف روزانه 500 میلی‌گرم متفورمین و 5 میلی‌گرم گلی‌بن‌کلامید و نصف دوز دارو شامل مصرف روزانه 250 میلی‌گرم متفورمین و 5/2 میلی‌گرم گلی‌بن‌کلامید بود. در گروه‌های بی‌تمرین، آزمودنی‌ها هیچگونه فعالیت ورزشی انجام ندادند. از پرسشنامه SF-36 (short-form health survey with only 36 questions) برای ارزیابی کیفیت زندگی استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-18 و آزمون‌های ANOVA و تی وابسته تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : در ابتدای مطالعه تفاوت معنی‌داری در کیفیت زندگی بین چهار گروه مشاهده نشد. پس از مداخله، کیفیت زندگی در گروه اول افزایش آماری معنی‌داری نشان داد (P<0.05). در گروه دوم همه خرده‌مقیاس‌های کیفیت زندگی افزایش داشتند؛ اما فقط افزایش در خرده‌مقیاس عملکرد اجتماعی از نظر آماری معنی‌دار بود (P<0.05). در گروه سوم در همه خرده‌مقیاس‌ها کاهش دیده شد و در خرده‌مقیاس‌های عملکرد بدنی، نشاط و سرزندگی و درد جسمانی از نظر آماری معنی‌دار بود (P<0.05). در گروه چهارم کیفیت زندگی کاهش آماری معنی‌داری نشان داد (P<0.05). نتیجه‌گیری : این مطالعه نشان داد که تمرین ایروبیک با مصرف کامل دارو می‌تواند باعث بهبود کیفیت زندگی زنان مبتلا به دیابت نوع2 گردد. Background and Objective: The quality of life is advesly affected by type 2 diabetes as a serious metabolic disorder. This study was done to investigate the effect of aerobic training and drug intervention on quality of life in women with type 2 diabetes. Materials and Methods: In this randomized clinical trial study, 52 women with type 2 diabetes divided into four groups including aerobic training with full medicinal doses (group I), aerobic training with half medicinal doses (group II), full medicinal doses without training (group III) and half medicinal doses without training (group IV). Subjects in aerobic training groups participated in 8 weeks training program. Duration of each training session was 45 minutes from the beginning and increased gradually until 105 minutes. Full medicinal doses included Metformin (500 mg) and Glibenclamide (5 mg). Half medicinal doses included Metformin (250 mg) and Glibenclamide (2.5 mg), daily. Subjects without training, did not participate in any physical activities. Quality of life was assessed using SF-36 questionnaire. Data were analyzed using SPSS-18, ANOVA and t dependent tests. Results: There was no significant difference regarding quality of life between groups at pre-test. After the intervention, the quality of life in group I significantly increased (P<0.05). In group II, all subscales of the quality of life increased however, only social function was significant (P<0.05). In group III, all subscales of the quality of life decreased however, physical function, emotional and pain were significant (P<0.05). In group IV, the quality of life significantly decreased (P<0.05). Conclusion: Aerobic training with full medicinal doses could improved the quality of life in women with type 2 Diabetes. دیابت نوع 2 , تمرین هوازی , کیفیت زندگی Diabetes mellitus, Aerobic training, Quality of life 30 36 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-578&slc_lang=fa&sid=1 Tadibi V (PhD) وحید تأدیبی vahidtadibi@razi.ac.ir 5900319475328460050833 5900319475328460050833 Yes PhD in Physical Education, Faculty of Physical Education, Razi University, Kermanshah, Iran دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه Bayat Z (MA) زهرا بیات 5900319475328460050834 5900319475328460050834 No MA in Physical Education, Faculty of Physical Education, Razi University, Kermanshah, Iran کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه رازی، کرمانشاه