fa اثر تجویز دراز مدت سیلی مارین بر شاخص‌های استرس اکسیداتیو بافت کلیه موش صحرایی نر دیابتی فیزیولوژی - فارماکولوژی Physiology - Pharmacology تحقيقي Original Articles زمینه و هدف : دیابت قندی موجب افزایش استرس اکسیداتیو و کاهش فعالیت سیستم دفاع آنتی‌اکسیدانتی می‌شود. با توجه به اهمیت تشدید استرس اکسیداتیو در بروز آسیب کلیوی در بیماری دیابت، این مطالعه به منظور ارزیابی اثر تجویز دراز مدت سیلی مارین بر شاخص‌های استرس اکسیداتیو بافت کلیه موش صحرایی دیابتی انجام شد. روش بررسی : این مطالعه تجربی روی 40 سر موش صحرایی نر سفید نژاد ویستار با وزن تقریبی 300-240 گرم انجام شد. موش‌ها به پنج گروه کنترل، کنترل تحت تیمار با سیلی‌مارین (100 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن)، دیابتی و دو گروه دیابتی تحت درمان با سیلی‌مارین (50 و 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن بدن) تقسیم شدند. سیلی‌مارین 10 روز پس از تزریق استرپتوزوتوسین به مدت 4 هفته (داخل صفاقی و روزانه) تجویز شد. سطح مالون‌دی‌آلدئید، نیتریت، نیترات و فعالیت سوپراکسید دیس‌موتاز در بافت کلیه اندازه‌گیری گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های ANOVA و توکی تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها : افزایش معنی‌داری در سطح بافتی مالون‌دی‌آلدئید، نیتریت و نیترات در موش‌های دیابتی مشاهده شد (P<0.05). درمان با سیلی‌مارین در دوز 100 میلی گرم بر کیلوگرم میزان آنها را به صورت معنی‌داری کاهش داد (P<0.05). به علاوه فعالیت آنزیم سوپراکسید دیس‌موتاز در موش‌های دیابتی به‌طور غیرمعنی‌دار کاهش یافت و درمان با سیلی‌مارین در هیچکدام از دوزها (50 و 100 میلی‌گرم بر کیلوگرم) موجب افزایش معنی‌دار آن نشد. Background and Objective: Chronic diabetes mellitus is accompanied with enhanced oxidative stress and reduce the activity of antioxidant defense system. Due to significant role of enhanced oxidative stress in development of renal damage in diabetices, this study was conducted to evaluate the effect of chronic administration of Silymarin on oxidative stress markers in renal tissue of diabetic rats. Materials and Methods: In this experimental study, 40 male Wistar rats were divided into 5 groups: control, silymarin-treated control (100 mg/kg bw), diabetic, and silymarin -treated diabetic groups (50 and 100 mg/kg bw). Silymarin was administered (daily and intraperitonealy) ten days after Streptozotocin injection for 4 weeks. Tissue level of malondialdehyde and nitrite and nitrate and activity of superoxide dismutase in kidney tissue were measured. Data were analyzed using ANOVA and Tukey tests. Results: A significant increase in tissue level of malondialdehyde, nitrite and nitrate in diabetic rats were observed (P<0.05). Silymarin treatment (100 mg/kg/bw) significantly reduced the tissue level of Malondialdehyde, nitrate and nitrate (P<0.05). Non-significant recduction of activity of superoxide dismutase was oberved in diabetic rats and Silymarin treatment (50 and 100 mg/kg bw) did not significantly altered enzyme activity. Conclusion: Four weeks treatment of Silymarin (100 mg/kg bw) reduce oxidative stress indexes in renal tissue of diabetic rats. سیلی مارین , دیابت قندی , کلیه , استرس اکسیداتیو , مالون دی آلدئید , سوپر اکسید دیس موتاز Silymarin, Diabetes mellitus, Kidney, Oxidative stress, Malondialdehyde, Superoxide dismutase 10 16 http://goums.ac.ir/journal/browse.php?a_code=A-10-1-575&slc_lang=fa&sid=1 Roghani M (PhD) مهرداد روغنی 5900319475328460050821 5900319475328460050821 No Professor, Neurophysiology Research Center, Department of Physiology, Shahed University, Tehran, Iran استاد مرکز تحقیقات نوروفیزیولوژی و گروه فیزیولوژی، دانشگاه شاهد Baluchnejadmojarad T (PhD) توراندخت بلوچ نژاد مجرد tmojarad@yahoo.com 5900319475328460050822 5900319475328460050822 Yes Professor, Department of Physiology, School of Medicine, Tehran University of Medcial Sciences, Tehran, Iran استاد گروه فیزیولوژی ، دانشکده پزشکی (پردیس همت)، دانشگاه علوم پزشکی تهران Roghani Dehkordi F (MD) فرشاد روغنی دهکردی 5900319475328460050823 5900319475328460050823 No Associate Professor, Department of Cardiology and Internal Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medcial Sciences, Isfahan, Iran دانشیار گروه قلب و عروق ، دانشکده پزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان